บทที่ 1088

“ช่วยบอกบรรดาแดนศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ แทนข้าด้วย ผู้ที่ต้องการแก้ไขความคับแค้นกับข้า สามารถไปที่สำนักไท่เสวียนของข้าที่โลกแสงดาว ถ้าไม่ยินยอม ข้าจะไปเยี่ยมถึงที่ และจัดการด้วยตัวเอง !”

ตำหนักดารานภาเป็นหนึ่งในแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ทรงพลังที่สุด หลัวซิวเองก็ขี้เกียจจะไปแดนศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ อีกแล้ว ก็เลยฝากคำพูดไว้กับพวกเขา เชื่อว่าหลังจากที่บรรดาแดนศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ ทราบข่าวแล้ว พวกเขาต้องชั่งน้ำหนักอย่างรอบคอบด้วยว่าตนมีทุนมากพอที่จะแข่งขันหรือไม่

หลังจากที่หลัวซิวไปแล้ว อาจารย์สี่ท่านของตำหนักดารานภาต่างก็โล่งใจ สีหน้าท่าทางทอดถอนใจ

“เมื่อหวนคิดว่าตำหนักดารานภาของเราทำให้โลกต้องตกใจกลัวมาเป็นระยะเวลานับแสนปี ผลสุดท้ายแม้แต่เด็กหนุ่มคนเดียวก็ไม่สามารถขัดขวางไว้ได้ มันน่าขำจริง ๆ !”

“จะว่าไปแล้ว จากอดีตสู่ปัจจุบันไม่มีการสืบสานที่คงทนถาวร ที่ตำหนักดารานภาประสบภัยพิบัติในครั้งนี้ มันยังเป็นบทเรียนสอนเราด้วย เราต้องไม่ดูถูกวีรบุรุษบนพื้นพิภพ

…………

ไม่กี่วันต่อมา หลัวซิวกลับไปที่โลกแสงดาว เปิดทางเหนือนภา ทะลุผ่านโลกแสงดาวเกณฑ์กฎ จนมาถึงภายในดินแดนศักดิ์สิทธิ์

ผ่านไปกว่าครึ่งปี เขากลับมาที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง แต่กลับไม่เจอพวกของช่าจื่อเยียน

“หลัวซิว เทวทูตผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสามท่านกลับโลกเสวียนเทียนไปแล้ว เทวทูตจื่อเยียนทิ้งม้วนหยกไว้ให้เจ้า” เทพมารตนหนึ่งมาอยู่ตรงหน้าหลัวซิว แล้วยื่นม้วนหยกให้เขา

“กลับไปแล้ว ?” หลัวซิวขมวดคิ้ว ใช้ตัวสำนึกสำรวจในม้วนหยก สีหน้าท่าทางเคร่งขรึมมากขึ้น

“ที่แท้เกิดเรื่องขึ้นแล้วนี่เอง”

................

ม้วนหยกที่เทวทูตจื่อเยียนทิ้งไว้ให้พูดเกี่ยวกับ ที่นางกลับไปที่โลกาชั้นฟ้ าในครานี้ เนื่องมาจากเผ่าปีศาจมารทูลทัณฑ์? ได้เอาข่าวเกี่ยวกับสมบัติชิ้นนั้นของเทพสงครามเอกภพที่หายไปถ่ายทอดต่อเบื้องบน อีกทั้งได้ส่งต่อไปถึงหูของราชาเทพของมหาโลกายอดอัมพรท่านนั้น

เศษเสี้ยวใจแห่งศุภรเป็นเรื่องสำคัญ โลกาชั้นฟ้าได้ออกคำสั่ง ให้ช่าจื่อเยียนและเทพมารทั้งหมดที่อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของนางและผู้ที่ร่วมออกค้นหากลับไปให้ครบถ้วน เพื่อรับการสอบสวน !