บทที่ 1096

“ยินดีต้อนรับเจ้าศักดิ์สิทธิ์ออกจากการฝึกฝนตน!”

วินาทีที่เขาปรากฏตัว กลุ่มศิษย์ไท่เสวียนได้รวมตัวกันอยู่ด้านล่าง ภายใต้การนำของเกาเหลียนหง พวกเขาโห่ร้องสรรเสริญออกมาน้ำเสียงดังกังวาน

ณ ด้านในสำนักห้องโถง อาจารย์เทพมารแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายที่รอคอยมาตลอดสามปีต่างก็ลืมตาขึ้น แต่ละคนมีท่าทางซับซ้อน

การณ์ใหญ่บรรลุสำเร็จแล้ว!

การณ์ใหญ่ที่ว่านี้ หาได้หมายถึงหลัวซิวเพียงเท่านั้น แต่หมายถึงไท่เสวียนด้วย!

หากมีหลัวซิวเพียงคนเดียว แม้ว่าพลังต่อสู้จะไร้เทียมทานเพียงไร แต่ถึงอย่างไรเขาก็เป็นมนุษย์ หากเขาต้องการบรรลุเข้าสู่แดนที่สูงขึ้น สักวันเขาคงต้องเดินทางออกไปจากโลกแสงดาวนี้

แต่หลังจากที่หลัวซิวฝึกฝนตนสำเร็จแล้ว ยังคงมีไท่เสวียนซึ่งบัดนี้ได้ก้าวไปสู่แดนศักดิ์สิทธิ์ โดยมีหลัวซิวนั่งอยู่สูงสุด สามารถขนานนามได้ว่าเป็นแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งแรกบนโลกนี้!

แม้ว่าสักวันที่หลัวซิวจากไป ความน่าเกรงขามของไท่เสวียนก็ยังคงโด่งดังเช่นเดิม พัฒนาเติบโตอย่างรวดเร็ว สามารถกดขี่แดนศักดิ์สิทธิ์อื่นได้

เหตุการณ์เช่นนี้ คงไม่มีใครอยากเห็นมันในแดนศักดิ์สิทธิ์อย่างแน่นอน

ในขณะนี้หลัวซิวซึ่งอยู่หน้าตำหนักวัฏสงสาร ได้ก้าวขึ้นไปบนอากาศ เดินไปด้านหน้าของเทวเทพ 10,000 ฟุตนั้น

เขามิได้กล่าวสิ่งใดออกมา นิ้วของเขาชี้ขึ้นไปในอากาศ จากนั้นก็มีลำแสงพุ่งมายังเทวเทพนี้

"เขากำลังทำเครื่องหมายร่องรอยกฎหรือ?"

"เขาจะทำเทวเทพนี้ให้กลายเป็นอาวุธหรือ?"

ท่าทางของอาจารย์เทพมารในแดนศักดิ์สิทธิ์เปลี่ยนไปทันที ใบหน้าของทุกคนที่มองไปทางเทวเทพนี้ไม่น่าดูนัก

เนื่องจากเทวเทพนี้ทำจากสมบัติวิเศษระดับมหาจักรพรรดิ จึงเป็นไปไม่ได้ที่ไท่เสวียนจะมีทรัพยากรทางเงินทองมากมายเช่นนี้ สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นทรัพยากรที่รวบรวมมาจากแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย

สามารถกล่าวโดยไม่ลังเลได้ว่า หากเทวเทพนี้ถูกสังเวยเพื่อเป็นสมบัติวิเศษระดับมหาจักรพรรดิ สามารถสังเวยได้หลายสิบชิ้น วัสดุที่ใช้คงต้องใจหาย