บทที่ 1107

ภายใต้การสังหารของเทพมาร ไม่มีใครสามารถต่อต้านได้ แม้กระทั่งอนัตตาทุกทิศทางก็ถูกปิดกั้น ไม่มีทางที่จะหลบหนีได้เลย

ในขณะนี้ อนัตตาก็ฉีกออกทันที เข็มทิศปรากฏขึ้น แสงที่ไร้สิ้นสุดก็ส่องออกมา

“พรึบ!”

เข็มทิศผ่านไปราวกับใบมีดคม ตัดศีรษะของเทพมารคนหนึ่งลงมา

หลังจากนั้น แสงค่ายกลกลายเป็นตาข่ายขนาดใหญ่ที่ห่อหุ้มเทพมารไร้ศีรษะ ทำลายล้างจิตวิญญาณ ไม่ว่าช่องจิตจะซ่อนอยู่ที่ใด ก็ถูกทำลายจนหมดสิ้น

“บึง!”

เข็มทิศสั่นไหว วิวัฒนาการเป็นจันทราภูธารา และแม่น้ำใหญ่ก็ไหลเชี่ยว ทำให้เทพมารอีกคนจมเข้าไป

ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์สว่างจ้า และพลังเทพแห่งกฎไท่หยินและไท่หยางทั้งสองพุ่งออกมาขึ้น

เกือบจะในทันที เทพมารทั้งสองถูกทำลาย และแม้แต่เจ้าของของเข็มทิศนี้ก็ไม่เคยปรากฏตัวออกมา

หลัวซิวหยุดลง เพราะเขาได้รู้ที่มาของเจ้าของจากเข็มทิศนี้แล้ว

“ค่ายจันทราภูธารา ซุ๋นซินเหลียน!”

เขาเงยหน้าขึ้นมอง ช่องอนัตตาที่ฉีกออก หญิงสาวที่ดูเหมือนอายุยังน้อยปรากฏตัวขึ้น ยกมือโบก เข็มทิศก็กลายเป็นลำแสงเข้าไปในระหว่างคิ้วของนาง

นางสวมชุดยาวสีเขียว ก้มมองดูความเสียหายของเขามังกรบิน ดวงตาที่สดใสของนางมีแววเศร้าโศก

“ข้ามาช้าไปหรือ?”

ทันใดนั้น นางรู้สึกบางอย่าง เห็นหลัวซิวที่ห่างออกไปหลายร้อยลี้

“เป็นเจ้า?”