บทที่ 1119

ศิษย์นอกสำนักและศิษย์ในสำนักของสำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมินรวมกันแล้วมีศิษย์แดนมหาจักรพรรดิยุทธ์หลายพันคน แม้แต่ศิษย์หลักรุ่นเยาว์หลายคนก็ยังเป็นแดนมหาจักรพรรดิยุทธ์ แต่คนเหล่านี้มีความคิดที่ว่าฐานะตัวเองสูงส่ง ดูถูกเหยียดหยามในการไปศิษย์ในสำนักกลั่นยาให้

“ฮึ่ม เป็นเพียงคนมาใหม่ก็กล้าแย่งการค้ากับท่านปู่จูหรือ?”

ด้านการค้าของหลัวซิวกำลังดัง นักกลั่นยาคนหนึ่งจากศิษย์ในสำนักนั่งนิ่งต่อไปไม่ได้

นักกลั่นยาคนนี้ชื่อ จูเฟยเฉียวชื่อไม่เลว แต่รูปร่างเขาอ้วนและชอบหาเรื่องคนอื่นมาก

คนนี้กราบเข้ามา สำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมินเมื่อ 30 ปีที่แล้ว ตอนนี้ผลการฝึกตนของเขาก็เป็นแดนมหาจักรพรรดิยุทธ์เป็น และทดสอบผ่านหอเหวิ้นเต้าชั้นเจ็ด ในตอนนั้นเขาก็มีชื่อเสียงเล็กน้อยแล้ว

และที่สำคัญกว่านั้น จูเฟยเฉียวยังเป็นปรมาจารย์กลั่นยาระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 9 คนหนึ่ง ซึ่งสามารถกล่าวได้ว่าเป็นคนดังสำหรับศิษย์ในสำนักและศิษย์นอกสำนักแดนมหาจักรพรรดิยุทธ์แล้ว

เพียงแต่ว่า จูเฟยเฉียวคนนี้มีนิสัยแปลก ๆ เมื่อเขาอารมณ์ดี เขาจะกลั่นยาให้ผู้อื่น หากอารมณ์ไม่ดี เขาจะไม่สนใจ และแม้ว่าเขาจะกลั่นยาให้ผู้อื่นเมื่อเขาอารมณ์ดี แต่ค่าตอบแทนก็สูงมาก อย่างมากที่สุดก็มากกว่าการแลกเปลี่ยนยากับสำนักอีกเล็กน้อย

ถึงกระนั้นก็ยังมีศิษย์อีกมากที่มาหาเขาเพื่อให้เขากลั่นยาให้ พูดได้เลยว่าพวกเขาทำเงินได้มากมายในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา

จู่ ๆ หลัวซิวก็กระโดดออกมา แม้ว่าเขาจะรับยาเซียนเป็นค่าตอบแทน ราคาก็ไม่ต่ำ แต่เป็นที่ยอมรับจากศิษย์แดนมหาจักรพรรดิยุทธ์มากขึ้นเพราะสำหรับศิษย์แดนมหาจักรพรรดิยุทธ์แล้ว สรรพคุณของยาเซียนนั้นด้อยกว่าเม็ดยาระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์มาก

จูเฟยเฉียวรู้สึกว่าตำแหน่งของเขาถูกยั่วยุ เขาออกจากถ้ำทันทีด้วยโทสะแล้วตรงไปที่ถ้ำของหลัวซิว