บทที่ 1136

“หากทำเช่นนั้นได้จริง ๆ รอข้าฝึกตนถึงแดนเทพมาร ถึงครานั้นร่างแยกดับเบิ้ลก็จะรวมเป็นหนึ่ง ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะแข็งแกร่งได้ถึงขั้นไหนนะ?”ความคิดนี้กระตุ้นจนหัวใจหลัวซิวเต้นเร็วจนสงบไม่อยู่

หลังจากที่ผ่านไปหลายวัน คนกลุ่มหนึ่งก็ได้กลับมาถึงสำนักเขาของสำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมิน หลังจากกลับถึงถ้ำ หลัวซิวก็รีบฝึกตนปิดขังทันที ภายในถ้ำมีห้องลับที่ใช้สำหรับการฝึกตนอยู่สามห้อง หลัวซิวครองหนึ่งห้อง ภายในห้องถูกจัดวางเต็มไปด้วยวิชาห้ามค่ายกล ถังหยุนครองหนึ่งห้องเพื่อใช้สำหรับการฝึกตน ส่วนห้องลับที่อยู่ใกล้ประตูหินของถ้ำเป็นห้องของจินเฟยเทียน เขาเป็นผู้เฝ้าดูแลประตูในระหว่างการฝึกตนปิดขัง

การฝึกตนปิดขังในครั้งนี้ หลัวซิวเตรียมพร้อมที่จะจัดการกับประสบการณ์ของตน อย่างแรกคือยกระดับแดนกลั่นยาของตนขึ้นไปถึงระดับนักยาเซียน อย่างที่สองคือใช้ร่างแยกดับเบิ้ลและร่างกลวัฏสงสารฝึกวิชาบรรพเทพโลหิตพร้อมกัน

ร่างแยกกฎชีวิตอยู่ในโลกาปุถุชน แม้ทรัพยากรการฝึกตนในโลกาปุถุชน จะแย่ไปหน่อย แต่ก็มีทรัพยากรระดับสูงบางอย่างที่สามารถใช้ได้เช่นกัน จึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะฝึกวิชาบรรพเทพโลหิตให้ถึงขั้น 1

“ก็ไม่รู้เช่นกันว่าการฝึกตนปิดขังในหนนี้จะใช้เวลานานเท่าไหร่ ต้องใช้โลกาศุภรแล้วล่ะ”

ในเศษใจแห่งศุภรมีโลกาศุภรหนึ่งซ่อนอยู่ หากฝึกตนภายในโลกาศุภรจะทำให้การเดินของเวลาช้าลงสิบเท่า ซึ่งเทียบเท่ากับมีเวลาฝึกตนเพิ่มขึ้นสิบเท่า

ฝึกตนอยู่ในโลกาศุภรสิบปี เวลาโลกภายนอกผ่านไปแค่หนึ่งปีเท่านั้น

สมบัติชิ้นนี้ยอดเยี่ยมและสำคัญมากๆ เพราะฉะนั้นหลัวซิวจึงเก็บซ่อนมันอย่างระมัดระวังมาโดยตลอด และไม่กล้านำมันออกมาใช้ง่าย ๆ

ครั้งนี้เมื่อมีความคิดที่จะใช้โลกาศุภร สิ่งแรกที่หลัวซิวทำคือจัดวางสัญลักษณ์ลายค่ายที่นับไม่ถ้วนไว้รอบห้องลับ เพื่อรับประกันความปลอดภัยของที่แห่งนี้ ในขณะเดียวกันเขาก็ป้องกันไม่ให้กลิ่นอายของกฎเวลาดั้งเดิมหลุดรอดออกไปแล้วถูกผู้แข็งแกร่งในสำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมินสัมผัสได้เช่นกัน

ภายในโลกาศุภรว่างเปล่าไม่มีอะไรเลย ภายในเป็นพื้นที่สีขาวที่ไม่มีที่สิ้นสุด ราวกับเวลาหยุดนิ่ง ทำให้คนที่อยู่ภายในสัมผัสไม่ได้ถึงการหมุนของเวลา

ร่างแยกร่างกลมรณะของหลัวซิวและร่างกลวัฏสงสารของหลึ่ยู่นั่งท่าขัดสมาธิอยู่ในโลกาศุภร ฝึกตนปิดขังไปพร้อมกัน