บทที่ 1152

“ศิษย์น้องเล็กคนใหม่นี่ยอดเยี่ยมไม่เบาเลยนะ แค่มหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 2 ก็สามารถทำให้ข้าสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่ไม่น้อย”

“พลังอมตะมังกรกระบี่ที่เขาแสดงออกมาก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน มิใช่หนึ่งในพลังอมตะทั้ง 43 พลังในหอไตรของเสวียนเทียนสำนักศักดิ์สิทธิ์เราแต่อย่างใด เห็นได้เลยว่าเขาน่าจะได้รับโอกาสจากที่อื่น อาจจะได้รับการถ่ายทอดสืบสานจากผู้แข็งแกร่งเทพฟ้าองค์ใดองค์หนึ่งก็เป็นได้!”

“ศิษย์พี่ใหญ่เป็นผู้ที่จิตใจคับแคบอย่างยิ่ง เมื่อกี้ข้าสัมผัสความคิดที่จะฆ่าปรากฏขึ้นชั่วขณะจากตัวเขา เกรงว่าศิษย์น้องเล็กอาจจะเจอปัญหาแล้วล่ะ”ชูเหยียนชิวยิ้มพลางพูด

“มิใช่เรื่องของตนก็มิต้องแยแสเข้าไปยุ่ง พวกเขาจะทรมานกันอย่างไรก็แล้วแต่พวกเขาเถิด”ฮู๋เยว่เซิงพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่ง

……

ตั้งแต่ที่ออกจากสำนัก หลัวซิวไม่ได้ย้อนกลับไปที่ถ้ำของตนแต่อย่างใด แต่เป็นการมุ่งหน้าตรงไปยังเขาทิพย์อีกลูกหนึ่ง

เขาทิพย์ของพี่น้องตระกูลซุ๋นอยู่ไม่ไกลกันมากนัก ครั้งนี้หลัวซิวอยากไปเยี่ยมเยียนเสี่ยวเจียงหมิงสักหน่อย ในขณะเดียวกันเขาก็จะไปสอบถามข่าวคราวที่เกี่ยวกับช่าจื่อเยียนที่ซุ๋นซินเหลียนเช่นกัน

แม้นจะสามารถสอบถามซุ๋นหวู่หยาได้ก็ตาม แต่หลัวซิวกลับรู้สึกว่าตนเองคุยไม่ถูกคอกับซุ๋นหวู่หยายังไงอย่างนั้น การพูดคุยแลกเปลี่ยนกับซุ๋นซินเหลียน ทำให้เขารู้สึกสบายกว่า

การมาในครั้งนี้ หลัวซิวไม่ได้พบเจอกับจางเสี่ยวหลินที่จองหองพองขนนั่นอีกแล้ว นางได้รับบัญชาอมตะหนึ่งชิ้น จึงไปแลกพลังอมตะที่หอไตรแล้ว ปัจจุบันนางก็อยู่ในสถานะฝึกตนปิดขัง ตั้งใจตระหนักธรรมพลังอมตะ

“เฮียหลัว……”

เมื่อหลัวซิวปรากฏอยู่ตรงหน้าเสี่ยวเจียงหมิง บนใบหน้าของเด็กชายคนนี้ก็มีรอยยิ้มปรากฏ

แม้อายุเขายังน้อย แต่ทว่าหลังจากที่เคยฝ่าฟันอุปสรรคต่าง ๆ มากมากมาย ทำให้จิตใจของเขาสุกงอมมาก จากคำเล่าของซุ๋นซินเหลียน เขาทราบแล้วว่าสาเหตุที่พี่ใหญ่ที่อยู่ตรงหน้านี้ช่วยชีวิตตนไว้นั้น เป็นเพราะเขารู้จักพี่สาวของตน

ในใจเสี่ยวเจียงหมิง อย่างไรเขาก็ยังห่างเหินกับซุ๋นซินเหลียนและซุ๋นหวู่หยาเล็กน้อยอยู่ดี แต่ในทางตรงกันข้ามเขากลับไม่มีความรู้สึกเช่นนี้ต่อหลัวซิว กลับรู้สึกสนิทใกล้ชิดซะอีก

พรสวรรค์ของเสี่ยวเจียงหมิงดีมาก ๆ ความเร็วในการฝึกตนก็เร็วมากเช่นกัน แต่ทว่าหลัวซิวกลับขมวดคิ้วลงเล็กน้อย