บทที่ 116 ป้ายบัญชาการเหลยหวู่

ราคาของแผนที่โดยคร่าวในเมืองโจว๋ซิงคือหินพลังจิตชั้นล่าง 2 ก้อน หลังจากที่หลัวซิวเข้าเมืองมาแล้วจึงซื้อมาฉบับหนึ่ง ตามรายละเอียดที่ระบุไว้บนแผนที่ หลัวซิวจะยังไม่ไปที่องค์กรนักล่ายุทธ์ แต่จะพาลู่เมิ่งเหยาไปยังฐานที่ตั้งของสำนักเหลยหวู่ก่อน

สำนักเหลยหวู่ถือว่าเป็นสำนักที่มีอำนาจมากในเขตการปกครองโตว้ไห่แห่งนี้ ในเมืองโจว๋ซิงที่มีเจริญรุ่งเรืองแห่งนี้ก็มีฐานที่ตั้งอยู่เช่นกัน

ทว่าหลัวซิวกับลู่เมิ่งเหยายังไม่ทันจะเดินไปถึงฐานที่ตั้งของสำนักเหลยหวู่ ก็มีชายหนุ่มสวมชุดสีแดงเพลิงคนหนึ่งออกมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าของคนทั้งสองแล้วขวางทางเอาไว้ ใบหน้าของหนุ่มชุดแดงคนนี้โอหังวางโต ด้านหลังของเขายังมีผู้ติดตามที่พกอาวุธมาด้วยอีกสองคน

“พวกแกสองคนเพิ่งมาถึงเมืองโจว๋ซิงใช่ไหม” หนุ่มชุดแดงเอ่ยถามขึ้น ทว่าสายตาของเขาจับต้องไปที่ลู่เมิ่งเหยาอยู่ตลอดเวลา

หลัวซิวขมวดคิ้ว เขาสัมผัสได้ว่าหนุ่มชุดแดงคนนี้มาด้วยเจตนาไม่ดี แต่ตอนนี้เขาเพิ่งมาถึงเมืองโจว๋ซิงจึงไม่อยากก่อเรื่องให้วุ่นวาย

ทว่าหลัวซิวยังไม่ทันเอ่ยปากพูด หนุ่มชุดแดงก็เบนสายตามาที่เขาแล้วกล่าวอย่างเรียบง่ายว่า “ผู้หญิงที่ติดตามมากับแกคนนี้ไม่เลวเลยนะ ต่อไปให้เธอมาอยู่กับฉันก็แล้วกัน”

สีหน้าของหลัวซิวเปลี่ยนไป เขาไม่คิดว่าหนุ่มชุดแดงจะเป็นอันตพาลแบบนี้ ท่าทางของเขาโอหังวางโต เชิดหน้าสูงมองฟ้า ชัดเจนว่าเขาจะต้องเป็นบุคคลใหญ่โตของกลุ่มอำนาจกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งในเมืองโจว๋ซิงอย่างแน่นอน ถึงไม่เห็นหัวใครทั้งนั้น

เขาเหลือบมองลู่เมิ่งเหยา จึงเห็นว่าเธอกำลังส่ายหน้าด้วยความสับสน การที่ต้องเจอกับเหตุการณ์แบบนี้ตั้งแต่เขามาเยือนเขตการปกครองโตว้ไห่ทำให้เธอหวาดกลัว

ลู่เมิ่งเหยายืนอยู่ข้างหลังหลัวซิว มือน้อยๆ ของเธอจับชายเสื้อของเขาไว้แน่น เธอรู้ตัวดีว่าตัวเองคือคนที่ไร้ที่พึ่ง ดังนั้นที่พึ่งเดียวที่เธอมีก็คือหลัวซิว

หนุ่มชุดแดงขมวดคิ้ว “ที่เมืองโจว๋ซิงแห่งนี้ ไม่เคยมีใครกล้าปฏิเสธเยี่ยนชิวมาก่อน”

ระหว่างที่เขากล่าว ผู้ติดตามมาด้านหลังทั้งสองคนก็เริ่มแสดงท่าทีข่มขู่คุกคามออกมา

หลัวซิวพยายามสงบความโกรธของตัวเองเอาไว้ เขารู้ดีว่าบนผืนแผ่นดินนี้มักจะใช้กำลังพูดคุยกัน อีกฝ่ายไม่เห็นจอมยุทธ์ชี่ไห่ตัวเล็กๆ อย่างเขาอยู่ในสายตาอยู่แล้ว

แต่หนุ่มชุดแดงคนนี้ทั้งโอหังและดูถูกคนอื่น

สำหรับหลัวซิวแล้ว การฝึกตนของหนุ่มชุดแดงคนนี้ไม่มีอะไรน่ากังวล ก็แค่จอมยุทธ์ชี่ไห่ชั้น 6 คนหนึ่งเท่านั้น แต่คนทั้งสองที่ติดตามมาข้างหลังนั้นกลับไม่ธรรมดาเพราะเป็นถึงจอมยุทธ์แดนพรสวรรค์ขั้น 1

“หึๆ สาวคนนี้หน้าตาไม่เลวเลย มิน่าเยี่ยนชิวถึงชอบ”

ในตอนนั้นเอง มีเสียงหัวเราะของสาวน้อยชุดเขียวดังขึ้น ด้านหลังของเธอมีผู้อาวุโสเคราขาวติดตามมา

สาวชุดเขียวอายุยังไม่มากนัก ทว่าฝึกตนถึงจอมยุทธ์ชี่ไห่ขั้น 7 แล้ว การฝึกตนของผู้อาวุโสเคราขาวผู้นั้นยิ่งสูงกว่าเพราะบรรลุถึงแดนพรสวรรค์ขั้น 4 แล้ว

“สาวตระกูลต้วนคิดจะทำลายแผนการของฉันอีกแล้วหรือ” หนุ่มชุดแดงที่มีนามว่าเยี่ยนชิวเอ่ยด้วยใบหน้าเย็นเฉียบ

สาวชุดเขียวแซ่ต้วนหัวเราะเสียงแข็ง “ใครๆ เขาก็รู้กันทั่วว่าคนชื่อเยี่ยนชิวเอาแต่เที่ยวรังแก เด็ก คนแก่และก็ผู้หญิงเท่านั้น แถมยังได้ยินมาว่าแกฝึกพลังเก็บหยิน อยู่อีก ในเวลาเพียงครึ่งเดือนนี้มีผู้หญิงโดนแกข่มเหงไปแล้วสิบกว่าคน หากอาศัยแค่พรสวรรค์ง่อยๆ ของแกอย่างเดียว จะฝึกได้ถึงชี่ไห่ขั้น 6 เชียวหรือ”

เมื่อได้ยินคำพูดของสาวชุดเขียวคนนี้ สีหน้าของเยี่ยนชิวก็ยิ่งโกรธเกรี้ยว คนทั้งสองเริ่มทำสงครามน้ำลายกันกลางถนน

หากฟังจากบทสนทนาที่ทั้งสองกำลังถกเถียงกันอยู่นั้น หลัวซิวพอจะสรุปได้ว่าหนุ่มชุดแดงเยี่ยนชิวผู้นี้อันที่จริงแล้วค่อนข้างกลัวสาวชุดเขียวอยู่ไม่น้อย

ส่วนเรื่องพลังเก็บหยิน หลัวซิวพอได้ยินมาบ้าง เป็นวิชามารที่ใช้หยินมาเสริมหยาง เป็นวรยุทธ์ระดับ 6 สูงสุด จึงไม่ได้ต้องการคนที่มีคุณสมบัติอย่างหลัวซิว เพียงแค่ต้องใช้สตรีมาช่วยเสริมให้เพียงพอ การฝึกตนจะยิ่งพัฒนาไปได้อย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกันหลัวซิวก็เริ่มสังเกตได้ว่าบริเวณรอบๆ ไม่มีใครสนใจมุงดูเหตุการณ์นี้ มีเพียงคนที่มองมาด้วยความสงสัยเท่านั้น แต่ก็มองมาด้วยความระมัดระวังแล้วรีบเดินหนีไปอย่างไม่อยากเข้ามาข้องเกี่ยว

จากจุดนี้แสดงให้เห็นว่าสถานะของคนทั้งสองในเมืองโจว๋ซิงแห่งนี้ไม่ธรรมดา

“ต้วนหงเอ๋อร์ วันนี้ฉันจองผู้หญิงคนนี้แล้ว อย่าคิดว่าตระกูลต้วนของเธอมีสำนักเหลยหวู่หนุนหลังอยู่แล้วจะไม่เห็นหัวคนอย่างฉันอยู่ในสายตานะ” เยี่ยนชิวกล่าวพลางชี้ไปที่ลู่เมิ่งเหยาที่อยู่ด้านหลังหลัวซิว

ตระกูลต้วน? สำนักเหลยหวู่?

เมื่อได้ยินเยี่ยนชิวกล่าวออกมาเช่นนี้ หลัวซิวจึงนึกถึงเป้าหมายของการมาเยือนที่เขตการปกครองโตว้ไห่ออก นั่นก็คือพาลู่เมิ่งเหยาไปส่งที่สำนักเหลยหวู่

ตามที่เขารู้ ก่อนที่ลู่เฟยเฉินจะตายได้ทิ้งของแทนใจไว้ให้ลู่เมิ่งเหยา เพียงใช้ของแทนใจนี้ก็จะสามารถเข้าสำนักเหลยหวู่ได้

ลู่เมิ่งเหยาเองก็เป็นคนเฉลียวฉลาด แน่นอนว่าเธอย่อมเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ เธอจึงรีบหยิบป้ายบัญชาการที่มีตัวอักษรคำว่าเหลยหวู่ออกมา