บทที่ 1163

แต่ศักยภาพในตอนแรกของหลัวซิวก็แข็งแกร่งกว่าเทพมารทั่วไปแล้ว เมื่ออยู่ในโลกเซียนเสวียนเทียนก็มีเพียงตัวสำนึกเท่านั้นที่ถูกกดอัดเล็กน้อย ศักยภาพโดยรวมของเขาไม่ได้รับผลกระทบมากเท่าไหร่นัก

“เทพมารแล้วอย่างไร? ภายใต้กฎในโลกเซียนเสวียนเทียน ต่อให้เทพฟ้ามาที่นี่ ก็ใช่ว่าจะเป็นคู่ต่อสู้ของข้าเสมอไป!”

หลัวซิวยกมือขึ้นมาโบกทีหนึ่ง เก็บช่องจิตทั้งสามดวงและแหวนเก็บของขึ้นมา ช่องจิตหนึ่งดวงที่อยู่โลกภายนอกเป็นสมบัติที่มีมูลค่าสูงมาก ๆ สามารถแลกเปลี่ยนกับแก้วเทวได้หมื่นกว่าชิ้นเลย

ทรัพย์สินของเทพมารที่อยู่ในโลกเสวียนเทียนยิ่งมั่งคั่งอย่างมาก ซึ่งไม่ใช่ผู้ที่เทพมารในโลกแสงดาวจะสามารถเทียบเคียงได้

“เป็นไปไม่ได้!”

เทพมารคนนี้พยายามทำให้ตัวเองใจเย็นลง กระจกเทพที่อยู่เหนือศีรษะลอยขึ้นสูง รัศมีเทวเปล่งประกายขึ้น ๆ ลง ๆ ยิ้มอย่างเยือกเย็นพลางพูด: “ข้านั้นคือเทพมาร ความแตกต่างระหว่างแดนไม่สามารถทดแทนได้ด้วยกลอุบายทั่วไป ถึงแม้ผลการฝึกตนของข้าจะถูกกดอัดอยู่ที่มหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้นสูง แต่แดนของข้าก็ยังเป็นเทพมารอยู่เช่นเคย!”

“เจ้าพูดไร้สาระมากเกินไปแล้ว!”

ตู้ม!

หลัวซิวย่างเท้าออกไปหนึ่งก้าว ร่างยุทธ์ร่างเนื้อมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 8 ปลดปล่อยพลังออร่าที่แข็งแกร่งอย่างไร้ที่ติออกไป

แม้นว่าร่างเนื้อของเขายังไม่บรรลุถึงระดับเทพมาร แต่ว่าภายใต้การปลุกเสกของเกราะเทพเวหากาล ร่างเนื้อของเขากลับเทียบเท่าเทพมารขั้นสูง!

เห็นเพียงเขาเก็บหอกที่อยู่ในมือกลับมา แล้วปล่อยหมัดออกไป ราวกับเทพเจ้าสงครามผู้ไร้เทียมทานฟื้นคืนชีพ หนึ่งกำลังทลายวรยุทธ์นับหมื่น

“แคว็ก!”

กระจกเทพเหนือศีรษะของผู้แข็งแกร่งเทพมารฝ่ายตรงข้ามถูกกำปั้นของเขาโจมตีจนแตกออกเป็นชิ้น ๆ หลัวซิวร่ายฝ่ามือ กฎความตายรวมตัวกันและปล่อยพลังอมตะตราทวยมรณะออกไป

“ไปตายซะ!”

วิชาตราประทับพลังอมตะหนึ่งถาโถมลงไป ได้ยินเพียงเสียงตู้มดังขึ้น ร่างเนื้อของฝ่ายตรงข้ามก็ถูกโจมตีจนระเบิด ตายอย่างไร้ที่ฝัง

หลัวซิวยกมือขึ้นไปจับช่องจิตและแหวนเก็บของของผู้แข็งแกร่งคนดังกล่าวมา ก่อนจะรีบนำสายตาจับจ้องไปทางชายชราที่กำลังต่อกรกับยักษ์แก้วเทวอยู่