บทที่ 1174

“โครมม!”

เทียนหวูเชวรู้สึกโกรธ กระจกเทพไร้เจตสิกบินออกมาตรงกลางหว่างคิ้ว ปลดปล่อยอานุภาพของอัญเทพฟ้าชิ้นนี้ออกมาหนึ่งส่วน รัศมีเทวยิงทะลวงออกมา ทำให้สุญญากาศแตกสลาย

กระจกเทพไร้เจตสิกเป็นอาวุธที่มีคุณสมบัติทั้งโจมตีและป้องกันในชิ้นเดียว ด้านการโจมตีส่วนใหญ่จะเน้นไปทางโจมตีจิตวิญญาณ สามารถบดขยี้ช่องจิตของผู้แข็งแกร่งระดับเทพมารให้ละเอียดภายในการโจมตีเดียว

ส่วนด้านการป้องกันนั้น กระจกเทพบานนี้สามารถสะท้อนการโจมตีของฝ่ายตรงข้ามออกไปได้ ซึ่งยังไม่เคยมีพลังใดที่มันไม่สามารถสะท้อนกลับ

วินาทีนี้เทียนหวูเชวได้กระตุ้นการโจมตีจิตวิญญาณของกระจกเทพบานนี้ เมื่ออยู่ในโลกเซียนเสวียนเทียนนี้ พูดได้เลยว่าไม่มีผู้ใดสามารถต้านทานแรงโจมตีของมันได้

แต่หลัวซิวกลับไม่ได้เก็บเอาไปใส่ใจ ปล่อยให้รัศมีเทวนั้นพุ่งเข้ามาในตัวหยั่งรู้ แต่ทว่ารัศมีเทวดังกล่าวกลับเป็นเหมือนก้อนหินที่ตกลงไปในมหาสมุทรใหญ่ นิ่งเงียบจนไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ

ในตัวหยั่งรู้ของเขามีตำหนักจื่อเซียวคอยคุ้มกัน ซึ่งมันคือทรัพย์สมบัติที่สำคัญของราชาเทพที่ไม่สมบูรณ์ครบถ้วน มันเป็นสิ่งที่อานุภาคเพียงส่วนเดียวของกระจกเทพไร้เจตสิกจะสามารถทำให้สั่นคลอนได้อย่างนั้นหรือ?

“เจ้าอยากตายหรือ?”

มีความคิดที่อยากจะฆ่าพลุ่งพล่านในสายตาหลัวซิว ยกมือขึ้นมาแล้วปล่อยฝ่ามือออกไป รัศมีเทวที่ไร้ขอบเขตพุ่งกระฉูด รวมตัวกันเป็นเงาลวง ราวกับราชาเทพได้ฟื้นคืนชีพ บุกเบิกโลกใบใหม่

“ตู้มม!”

เทียนหวูเชวกระเด็นออกไปในการโจมตีเดียว กระอักเลือดอย่างบ้าคลั่ง เสื้อสีขาวถูกย้อมเต็มไปด้วยเลือด สีหน้าดูไม่สุขุมเยือกเย็นเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป

“หากผู้ใดบังอาจลงมือต่อข้าอีก ตาย!”

หลัวซิวกวาดตามองทุกคนที่อยู่ในที่เกิดเหตุ น้ำเสียงหนาวเหน็บเยือกเย็นมาก

ไม่มีผู้ใดสงสัยในคำพูดของเขา ตั้งแต่เริ่มต้นจนกระทั่งถึงตอนนี้เขาไม่ได้ใช้อาวุธเลยด้วยซ้ำ ก็สามารถเอาชนะจ้าวปีศาจมารและเทียนหวูเชวได้อย่างง่ายดายแล้ว

ในตำแหน่งที่ห่างออกไปไกล ร่างแยกกฎความตายของหลัวซิวมองดูอยู่ไกล ๆ เขารู้สึกทอดถอนใจอย่างมาก และนี่คือความน่าเกรงขามของผู้แข็งแกร่ง เมื่ออยู่ภายใต้สภาพแวดล้อมที่พิเศษของโลกเซียนเสวียนเทียนแล้ว ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตนจะมีอำนาจบารมีและน่าเกรงขามเช่นนั้นเมื่อใด?