บทที่ 1185

“โครม!”

หลัวซิวเรียกเตาเทพออกมา โยนเสี่ยวเจียงหมิงและจินเฟยเทียนเข้าไปในเตาเทพ จากนั้นเขาค่อยหยุดกระตุ้นอัคคีเทพ ใช้เกราะป้องกันม่านแสงที่กระตุ้นมาจากเตาเทพปิดกั้นอสูรทมิฬทั้งหมดไว้ข้างนอก

“สลายเป็นฝุ่นผงซะ!”

เขาตะคอกเสียงดังลั่น ปลดปล่อยพลังอมตะโจมตีเป็นวงกว้าง เห็นเพียงมีเขาเป็นศูนย์กลาง พื้นที่ภายในรัศมีหลายร้อยไมล์โดยรอบทรุดลงและพังทลายอย่างต่อเนื่อง พลังอมตะวิวัฒนาการจนกลายเป็นปรากฏการณ์การทำลายล้างที่น่าสยดสยอง

อสูรกายทุกตัวที่อยู่ในพื้นที่บริเวณนี้ ดับสลายกลายเป็นเถ้าธุลีท่ามกลางพลังการทำลายล้างนี้ และเกิดเป็นเขตสุญญากาศ

“โครม! โครม! โคม! ……”

และในตอนนี้เอง สายฟ้าที่นับไม่ถ้วนก็ฝ่าลงมาจากก้อนเมฆ สถานที่แห่งนี้มีนามว่าป่าลมสายฟ้า เนื่องจากหลัวซิวกระตุ้นกฎปริภูมิแล้วบดอากาศที่ว่างเปล่าจนละเอียด จึงทำให้กระทบเข้ากับพลังแห่งอัสนีในพื้นที่นี้

เมื่อเปรียบเทียบกับอสูรทมิฬที่มีจำนวนสุดสยดสยองแล้ว สายฟ้ากลับเป็นสิ่งที่หลัวซิวไม่เกรงกลัวมากที่สุด เขาถึงกับเก็บเตาเทพกลับมา ปล่อยให้สายฟ้าเหล่านี้ไหลทะลักเข้าไปในร่างกาย ภายใต้การกระตุ้นวิชากลั่นร่าง เขาดูดซับพลังสายฟ้าทั้งหมดเข้ามาแล้วกลั่นแปรมัน

สายฟ้าเหล่านี้สามารถผ่ามหาจักรพรรดิยุทธ์ตายได้อย่างง่ายดาย แต่ร่างเนื้อของเขาบรรลุถึงแดนมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 9 ขั้นสูงแล้ว สายฟ้าจึงสร้างความเสียหายอะไรแก่เขาไม่ได้ ในทางตรงกันข้ามยังถูกเขากลั่นแปรแล้วยกระดับร่างเนื้อ เคลื่อนกำลังไปยังระดับร่างยุทธ์เทพมาร

“ฮู่วว!”

พายุทอร์นาโดลูกใหญ่เคลื่อนที่มาด้วยความเร็วสูง พัดพาทุกสิ่งอย่างที่อยู่บริเวณรอบ ๆ เข้าไปจนฉีกขาด บดละเอียดเป็นฝุ่นผง

ชุดคุ้มดำยาวบนตัวหลัวซิวถูกลมพัดเสียงดังหวีดหวิว ปล่อยฝ่ามือลงกลางอากาศ พลังฝ่ามือที่มหึมาก็ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน เสียงดังครั่นครืน กดอัดพายุทอร์นาโดดังกล่าวจนพินาศย่อยยับ

ไม่มีเสี่ยวเจียงหมิงอยู่เคียงข้าง เขาจึงสามารถลงมือโจมตีได้อย่างไม่ต้องเกรงกลัวใด ๆ ทำให้ขจัดภัยคุกคามต่าง ๆ ในป่าลมสายฟ้าหมดสิ้นไปอย่างง่ายดาย

เขาหกระเหินเดินฟ้ามุ่งหน้าไปข้างหน้า วางแผนจะฝ่าฟันออกไปจากป่าไม้ที่แปลกประหลาดนี้

หลังจากที่ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ร่างเขาก็หยุดลงอย่างกะทันหัน ตัวสำนึกที่แผ่กระจายออกไปของเขา สังเกตเห็นเงาร่างของคนคนหนึ่งปรากฏอยู่ในที่ที่ห่างออกไปหลายสิบไมล์