บทที่ 1190

แต่ทว่าข้อสันนิษฐานดังกล่าวก็ถูกช่าจื่อเยียนสลัดทิ้งไปอย่างรวดเร็ว เนื่องจากถึงแม้หลัวซิวจะมีศักยภาพทำลายค่ายเทพต้องห้ามเหล่านั้นได้ แต่ผลการฝึกตนในตอนนั้นของเขาอยู่แค่มหาจักรพรรดิยุทธ์ ไม่มีทางต้านทานพลานุภาพของเทพสงครามแล้วเดินขึ้นไปถึงยอดเขาได้แน่นอน

“ถ้าหากไม่ใช่เขา แล้วผู้ใดเป็นคนเอาใจแห่งศุภรไปกันแน่?”ช่าจื่อเยียนนึกคิดอยู่นานมาก ๆ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้รับคำตอบของคำถามนี้สักที

ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งเดือน สภาพอาการบาดเจ็บของหลัวซิวก็แทบจะฟื้นฟูจนหายดีแล้ว แต่สภาพบาดเจ็บของตัวหยั่งรู้กลับไม่สามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ในเร็ววัน ต้องใช้ยาเซียนพิเศษถึงจะสามารถฟื้นฟูให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้

มียาเซียนระดับ 1 ที่มีนามว่าโอสถเทียนโหลว ซึ่งเป็นยาที่ใช้สำหรับซ่อมแซมตัวหยั่งรู้ที่ได้รับความเสียหายของผู้แข็งแกร่งเทพมารขั้นปฐมภูมิโดยเฉพาะ

ผลการฝึกตนตัวสำนึกของหลัวซิวคือเทพมารขั้น 3 และถือเป็นเทพมารขั้นปฐมภูมิเช่นกัน เพราะฉะนั้นเขาจึงสามารถใช้โอสถเทียนโหลวมาซ่อมแซมตัวหยั่งรู้ที่ได้รับความเสียหายได้

ในส่วนของช่าจื่อเยียนนั้น ตัวหยั่งรู้ของนางก็ได้รับความเสียหายเช่นกัน แต่ทว่าเนื่องจากการแตกสลายของช่องจิต ผลการฝึกตนลดลง ตอนนี้ผลการฝึกตนของนางเทียบเท่ากับมหายุทธ์ เพราะฉะนั้นแค่ใช้ยาระดับ 8 ก็สามารถฟื้นฟูตัวหยั่งรู้ที่ได้รับความเสียหายของนางได้แล้ว

ยาวิเศษที่มีระดับต่ำกว่าระดับ 9 หาในโลกเสวียนเทียนได้ไม่ยากมากนัก หากไปหาซื้อในร้านค้าที่ค่อนข้างใหญ่ ก็จะสามารถหาซื้อยาวิเศษระยาที่มีระดับต่ำกว่าระดับ 9 ได้

ไม่ใช่เพราะยาวิเศษและยาประเภทนี้มีน้อย แต่เป็นเพราะการทำธุรกิจค้าขายยาวิเศษและยาประเภทนี้ แทบจะสร้างกำไรอะไรไม่ได้เลย

เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว สิ่งที่คนในโลกเสวียนเทียนต่างต้องการมากที่สุดนั้น ล้วนเป็นยาวิเศษและยาที่มีระดับสูงกว่าระดับ 9 เนื่องจากจิตฟ้าดินในโลกเสวียนเทียนเข้มข้นมาก นักยุทธ์ที่อยู่ในแดนเจ้ายุทธจักรลงไป ไม่ต้องพึ่งอาศัยยาก็สามารถยกระดับผลการฝึกตนได้อย่างรวดเร็ว มีเพียงคนบางส่วนที่พรสวรรค์และสติปัญญาแย่เท่านั้น ถึงจะพึ่งยาฝึกตนตั้งแต่ช่วงแรก ๆ

ในระหว่างทางที่มุ่งหน้าตรงไปยังเมืองแก้วเทว มีสถานที่ที่เหมาะแก่การฝึกฝนและเก็บเกี่ยวประสบการณ์สำหรับนักยุทธ์อยู่ไม่น้อย หลัวซิวไม่ได้รีบไปถึงเป้าหมายปลายทางโดยด่วน แต่เป็นการตามหายาวิเศษในป่าไม้ วางแผนช่วยช่าจื่อเยียนซ่อมแซมตัวหยั่งรู้ที่ได้รับความเสียหาย

ในส่วนลึกของป่าไม้ มียาวิเศษระดับ 8 ขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก ถึงแม้นักยุทธ์ทั่วไปจะพบเห็น คนเหล่านั้นก็แทบจะไม่ให้ความสนใจมันเลย เพราะยาวิเศษเหล่านั้นเป็นยาวิเศษที่แก่มาก ๆ ฤทธิ์ยาก็อยู่ในระดับที่พอดี

ผ่านไปไม่กี่วัน หลัวซิวก็รวบรวมยาวิเศษจนครบแล้ว

“ขอบใจเจ้ามากนะ……”

หลังจากที่ซ่อมแซมสภาพอาการบาดเจ็บของตัวหยั่งรู้แล้ว ใบหน้าที่ขาวเผือกของช่าจื่อเยียนก็แดงระเรื่อขึ้นมา