บทที่ 1194

“เทียนหวูเชว!”

“นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นคุณชายหวูเชว!”

จากการเปิดออกของโลกเซียนเสวียนเทียน ถึงแม้คำถามที่ว่าใครเป็นผู้ได้ครอบครองสำนักเต๋าเสวียนเทียนยังคงเป็นปริศนาอยู่ แต่คนจำนวนมากก็ได้รับทรัพย์สินและทรัพยากรมาจากโลกเซียนเสวียนเทียนไม่น้อยเช่นกัน ดังนั้นทุกคนที่ได้รับทรัพย์สินและทรัพยากรจึงต่างมาขายหรือแลกเปลี่ยนเป็นสมบัติที่เหมาะสมกับตัวเองในเมืองแก้วเทว

เทียนหวูเชวก็ต้องเป็นหนึ่งในนั้นเป็นธรรมดาอยู่แล้ว ถึงแม้เขาจะเป็นบุตรผู้ภาคภูมิของสวรรค์ในสำนักเซียนไร้เจตสิก แต่เขาก็ต้องไปตามหาทรัพยากรและสมบัติที่ใช้ในการยกระดับผลการฝึกตนด้วยตัวเอง เพราะผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงล้วนต้องเติบโตโดยการผ่านการขัดเกลาจากประสบการณ์ หากอาศัยเพียงการช่วยเหลือที่ทางสำนักมอบให้ ถึงแม้จะฝึกตนจนบรรลุถึงแดนเทพมารแล้ว ก็ไม่สามารถกลายเป็นผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงได้

เสี้ยววินาทีที่เห็นหน้าเทียนหวูเชว ช่าจื่อเยียนก็ปล่อยจิตที่จะฆ่าออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ เนื่องจากนางทราบอยู่ว่าการล่มสลายของสำนักเทียนช่า นอกจากการลงมือของราชาเทพซือถูนั่นแล้ว สำนักเซียนไร้เจตสิกก็เป็นผู้ช่วยก่อกรรมทำชั่วรายใหญ่สุดเช่นกัน

ในบรรดาดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดในโลกเสวียนเทียน สำนักเทียนช่าไม่ถูกชะตากับสำนักเซียนไร้เจตสิกมาโดยตลอด ปะทะกันอย่างดุเดือดมานานหลายปี สำนักเซียนไร้เจตสิกฉวยโอกาสคอยซ้ำเติม ทำให้ช่าจื่อเยียนรู้สึกเกลียดแค้นสำนักเซียนไร้เจตสิกเป็นอย่างมาก

โดยเฉพาะนางทราบมาจากปากหลัวซิวว่า สำนักเซียนไร้เจตสิกถึงกับส่งตัวเทพมารสามคนไปตามไล่ล่าเสี่ยวเจียงหมิงด้วย ด้วยเหตุนี้เขามังกรบินก็เดือดร้อนไปด้วย จนสูญสิ้นทั้งสำนัก

“บังอาจมีจิตที่จะฆ่าข้าอย่างนั้นหรือ?”

จิตญินของเทียนหวูเชวว่องไวและเฉียบแหลมมาก สัมผัสได้ถึงจิตที่จะฆ่าในแววตาช่าจื่อเยียน เขาจึงแสยะยิ้มอย่างเยือกเย็นพลางพูด: “ดูท่าเจ้าก็น่าจะเป็นกากแดนของสำนักเทียนช่าเหมือนกันสินะ”

“มัน มันนี่แหละที่เป็นคนฆ่าอาจารย์อาลั่วเย่ แล้วก็พวกท่านพี่ฉายอิน......”

ปฏิกิริยาของเสี่ยวเจียงหมิงดุเดือดมากยิ่งขึ้น ใช้นิ้วชี้ไปทางเทียนหวูเชว น้ำเสียงสั่นเทา เต็มเปี่ยมไปด้วยความโกรธแค้น

ทุกคนที่เขาพูดมา ล้วนเป็นคนใกล้ชิดและสหายที่เคยใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับเขาครั้นเมื่อยังอยู่ในสำนักเทียนช่า เทียนหวูเชวก็เข้าร่วมสงครามที่ทำให้สำนักเทียนช่าล่มสลายเช่นกัน สังหารศิษย์ในสำนักเทียนช่าไปเยอะมากจนนับไม่ถ้วน

“บุตรคนสุดท้องของจ้าวเซียนเทียนช่า? วันนี้ในเมื่อข้าเจอตัวเจ้าแล้ว เช่นนั้นสายเลือดนี้ก็ตัดขาดไปจากโลกนี้โดยสิ้นเชิงซะเถอะ”

เทียนหวูเชวเย็นชามาก ๆ ดวงตาเย็กเยือก ราวกับไม่มีความรู้สึกใด ๆ เลยแม้แต่น้อย