บทที่ 1208

“จ้าวศักดิ์สิทธิ์เฟิงมีเรื่องอะไรหรือ?”ช่าจื่อเยียนถามอย่างเย็นชา

“เจ้ายังโทษโกรธข้าอยู่อีกหรือ?”เฟิ่งหวูซินถอนหายใจ“เวลานั้นข้าใจจดใจจ่ออยู่กับการฝึกตนอย่างเดียว อยากก้าวขึ้นไปในแดนที่สูงยิ่งขึ้นบนเส้นทางการฝึกยุทธ์…..”

เฟิ่งหวูซินยังไม่ทันพูดจบ กลับถูกช่าจื่อเยียนตัดบทไปโดยตรง“เหตุใดจ้าวศักดิ์สิทธิ์เฟิงจึงพูดเรื่องเหล่านี้กับข้า? จื่อเยียนไม่เข้าใจว่าท่านกำลังพูดอะไรอยู่”

“เรื่องที่เกิดขึ้นครานั้นมันผ่านไปสามหมื่นปีแล้ว ข้าลืมมันไปตั้งนานแล้ว”

น้ำเสียงของช่าจื่อเยียนเย็นชามาก ๆ นางหันหน้าและเดินออกไปจากห้องพักโดยตรง

……

ภายใต้การคุ้มกันของผู้แข็งแกร่งระดับเจ้านภาทั้งสองอย่างเจ้าเมืองแก้วเทวและเจ้าแดนศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมิน พวกหลัวซิวย้อนกลับไปถึงสำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมินอย่างปลอดภัย

เขาสังหารเทียนหวูเชวตายบนแท่นประลองความเป็นความตาย กระโดดขึ้นมาเป็นอันดับ 1 ของคนรุ่นใหม่ ถูกปฏิบัติดีเป็นพิเศษจากระดับสูงของสำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมิน

เจ้าเมืองเทวตงฟางเทียนโหยวไม่ชอบพฤติกรรมที่จองหองเผด็จการของสำนักไร้เจตสิกมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว เขาจึงชื่นชมที่หลัวซิวสังหารเทียนหวูเชวมาก ๆ เขาถึงกับนำพลังอมตะที่ตนคิดค้นสร้างขึ้นมาถ่ายทอดให้แก่หลัวซิวอย่างไม่ตระหนี่ขี้เหนียว

หลัวซิวไม่สนใจพลังอมตะระดับเทพฟ้าเลย แต่กลับให้ความสำคัญกับความรู้สึกดี ๆ ที่ผู้แข็งแกร่งระดับเจ้านภามอบให้มาก ถึงอย่างไรศักยภาพในปัจจุบันของเขาก็ค่อนข้างต่ำ การที่มีสัมพันธไมตรีต่อเจ้านภาคนหนึ่งนั้นก็มีประโยชน์ต่อเขาอยู่

“เจ้าศักดิ์สิทธิ์ ศิษย์อยากโปรดกรุณาเรื่องหนึ่งขอรับ หวังว่าเจ้าศักดิ์สิทธิ์จะช่วยเหลือข้าได้”หลัวซิวพูดกับเฟิ่งหวูซิน

“โอ๊ะ? เจ้าว่ามาสิ”เฟิ่งหวูซินพยักหน้า

“ศิษย์มีสำนักหนึ่งในโลกามนุษย์ซึ่งมีนามว่าสำนักไท่เสวียน การมาโลกาชั้นฟ้าในครั้งนี้ ศิษย์ได้นำสำนักไท่เสวียนขึ้นมาด้วย แต่กลับไม่มีสถานที่ที่ปักหลักได้เลยขอรับ”