บทที่ 1213

ในตำหนักเจ้าแดนศักดิ์สิทธิ์ สองพี่น้องตระกูลซุ๋นมาหาเฟิ่งหวูซิน

“ศิษย์พี่ดูอะไรออกหรือไม่?” ซุ๋นหวู่หยาถาม

เฟิ่งหวูซินส่ายศีรษะและกล่าวว่า “ด้วยแดนผลฝึกตนในปัจจุบันของข้า ข้าสามารถเห็นสิ่งต่างๆ อย่างละเอียดถี่ถ้วนได้ ตามหลักแล้วรุ่นเยาว์ที่มีผลการฝึกฝนมหาจักรพรรดิยุทธ์ ไม่ว่าเขามีความลับอะไร ก็ไม่อาจละสายตาข้าไปได้”

“แต่หลัวซิวคนนี้ลึกลับมาก ข้ามองผลการฝึกฝนของเขาออก แต่ข้าไม่สามารถมองเห็นความแข็งแกร่งของเขาได้ โดยเฉพาะตัวหยั่งรู้ของเขา วุ่นวายปั่นป่วนมาก ยิ่งมองไม่ออกอะไรเลย”

“แม้ว่าข้าจะบังคับสอบสวนก็สามารถสังเกตสถานการณ์ในตัวหยั่งรู้ของเขาได้ หรือค้นจิตวิญญาณ สำรวจความทรงจำของเขา แต่ถ้าข้าทำเช่นนี้ จะไม่ทำให้เขาขุ่นเคืองต่อสำนักศักดิ์สิทธิ์น่ะสิ?”

“ทุกคนต่างมีความลับของตัวเอง นี่คือเส้นสำคัญที่สุด”

“แต่สำนักเทียนช่าประสบภัยพิบัติครั้งใหญ่เพราะสมบัติของพิภพล่าง อาจเป็นหลัวซิวที่เอาสมบัติชิ้นนั้นไปก็ได้” ซุ๋นหวู่หยากล่าวเสียงที่ต่ำ

แม้ว่าเขาจะคาดเดา แต่ไม่มีหลักฐานใด ๆ แต่ก็ใกล้ชิดกับความจริงมากแล้ว

“ไม่แน่นอน ตอนนั้นหลัวซิวเพิ่งถึงแดนมหาจักรพรรดิยุทธ์ แม้ว่าเขาจะมีความสามารถด้านค่ายกลในระดับหนึ่ง สามารถผ่านด่านกักขังของค่ายกลเทพต้องห้ามได้ แต่แรงกดดันของเทพสงคราม จะต้องมีผลการฝึกฝนเทพมารขั้นปลายถึงจะต่อต้านได้ เป็นไปไม่ได้ที่จะขึ้นไปบนยอดเขา” ซุนซินเหลียนส่ายศีรษะ ไม่เห็นด้วยกับการคาดเดาของเขา

เฟิ่งหวูซินมองซุ๋นหวู่หยา “เจ้าไม่จำเป็นต้องหมกมุ่นอยู่กับเรื่องนี้มากเกินไป การล้มล้างของสำนักเทียนช่า ถูกกำหนดให้มีหายนะนี้ ตอนนี้หลัวซิวเป็นศิษย์ของสำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมิน เป็นลูกศิษย์ของเจ้า”

“พรสวรรค์ของหลัวซิวนั้นดีมาก แม้แต่ข้าในอดีตก็สู้เขาไม่ได้ เขาจะกลายเป็นเสาหลักสำนักศักดิ์สิทธิ์ของเราในอนาคต ดังนั้นอย่าคาดเดาอีกต่อไป”

“ขอรับ” ซุนหวู่หยาตอบเสียงต่ำ

“หลังจากสำนักเทียนช่าล่มสลาย สำนักเซียนไร้เจตสิกก็อยู่ไม่นิ่ง มีความคิดที่จะรวมกองกำลังอื่น ๆในโลกเสวียนเทียนเป็นของพวกเขา ความมีทะเยอทะยานอยากจะครองโลก เรื่องที่เร่งด่วนที่สุดในตอนนี้คือป้องกันการกระทำของสำนักเซียนไร้เจตสิก”

...