บทที่ 1217

“ชายหนุ่มคนนี้ยังอายุน้อย คงไม่มีสมบัติล้ำค่าใด ๆ แก่นสารไม้เซียนนี้จะตกมาอยู่ในมือของข้าอย่างแน่นอน”

ชายชราชุดสีเทาไม่ลังเลเลย หันมือแล้วหยิบสมบัติหายากทหลายชนิดออกมาจากวงแหวนเก็บของ

ผู้ดูแลของหอว่านเซี่ยงดูสิ่งเหล่านี้ทีละอย่างแล้วพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ “สมบัติเหล่านี้มีค่ามากพอที่จะแลกเปลี่ยนแก่นสารไม้เซียนได้”

พูดแล้วหันไปมองหลัวซิว “ไม่รู้ว่าท่านชายหลัวสามารถเสนอราคาที่สูงกว่าได้หรือไม่?”

เขารู้ว่าหลัวซิวเป็นศิษย์ของสำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมิน โดยเฉพาะหลังจากเอาชนะและฆ่าเทียนหวูเชวแล้วเขาก็มีชื่อเสียงที่ดังมาก สำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมินต้องให้ความสำคัญกับอัจฉริยะดังกล่าวเช่นนี้ และได้มอบสมบัติมากมายหลายอย่างให้เขา บางทีอาจขายแก่นสารไม้เซียนได้ในราคาที่สูงกว่า

หลัวซิวยิ้มเล็กน้อย หยิบม้วนหยกหนึ่งอันออกมาแล้ววางลงบนโต๊ะ

ผู้ดูแล หอว่านเซี่ยงเอื้อมมือหยิบมันขึ้นมา ตัวสำนึกแทรกซึมเข้าไปในม้วนหยก ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

เพราะม้วนหยกที่หลัวซิวหยิบออกมานั้นได้บันทึกวิชาพลังอมตะวิชาหนึ่ง!

วิชาพลังอมตะเป็นวิชาลับหลักของกองกำลังหลักต่างๆ และคุณค่าของวิชาพลังอมตะนั้นประเมินค่าไม่ได้ เพราะแม้แต่วิชาพลังอมตะธรรมดาทั่วไปส่วนใหญ่ก็ยังต้องสร้างขึ้นโดยผู้แข็งแกร่งระดับเทพฟ้า

ตลอดเวลาเนิ่นนานที่ผ่านมา มีเทพฟ้ามากมายปรากฏขึ้นในโลกเสวียนเทียน แต่มีเทพฟ้าจำนวนไม่มากที่สามารถสร้างวิชาพลังอมตะได้ ดังนั้นจำนวนของวิชาพลังอมตะจึงมีน้อยเสมอ

ผู้แข็งแกร่งเทพมารจำนวนมากที่ไม่มีกองกำลังใหญ่อยู่เบื้องหลัง และพวกเขาไม่เคยแม้แต่สัมผัสกับวิชาพลังอมตะเลย แต่ผู้ที่ไม่ได้ฝึกฝนวิชาพลังอมตะ ต่อสู้กับผู้ที่ฝึกฝนวิชาพลังอมตะในแดนเดียวกัน ช่องว่างไม่ได้กว้างอย่างธรรมดา

เบื้องหลังของหอว่านเซี่ยงก็มีวิชาพลังอมตะตามอยู่แล้ว แต่ไม่มีใครจะคิดว่าวิชาพลังอมตะมีมากแล้วไม่อยากได้ เพราะนี่คือสิ่งที่สามารถสืบทอดได้ตลอดไป ไม่เหมือนสมบัติหายาก ใช้แล้วก็หมดเลย