บทที่ 1235

สำหรับชนเผ่าใหญ่ของเผ่าปีศาจ เผ่าเล็กๆ ที่ไม่สามารถแม้แต่จะจ่ายส่วยได้ก็ไม่มีความหมายจะมีชีวิตอยู่ ทำลายล้างด้วยปลายนิ้ว

และวันนี้เป็นวันที่ผู้คนจากชนเผ่าใหญ่มาเก็บเครื่องบรรณาการ ชนเผ่าเล็ก ๆ นี้ไม่สามารถเอาเครื่องบรรณาการได้เพียงพอ หัวหน้าเผ่าถูหมิง ถูกตบจนได้รับบาดเจ็บสาหัส

“ฮึ่ม ชนเผ่านี้ไม่มีความหมายมีชีวิตอยู่ต่อแล้ว ทำลายล้างซะ!”

ในบ้านหลังใหญ่ที่สุดในใจกลางของชนเผ่า ชายฉกรรจ์สี่ห้าคนจากเผ่าปีศาจงูนั่งอยู่บนที่นั่งหลัก

ในเวลาเดียวกัน หลัวซิวเดินมาภายใต้การนำของอะลี่

หลังจากฝึกฝนมาระยะหนึ่งแล้ว ตัวสำนึกและผลการฝึกตนของเขาก็ยังไม่ฟื้นฟู โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตัวสำนึกของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสที่สุด

แต่ร่างกายของเขายังคงเป็นร่างยุทธ์ระดับเทพมาร ตราบใดที่ความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้ไม่เกินระดับเทพมาร ก็จะไม่ยากที่เขาจะจัดการกับอีกฝ่าย

ในห้องโถง ถูหมิงคุกเข่าข้างหนึ่ง เลือดไหลออกจากปาก สีหน้าโศกเศร้าอ่อนแอ ข้างหลังเขา ชายชราหลายคนในเผ่าต่างตัวสั่น ไม่มีใครกล้าพูดอะไร

“แค่ส่วยเล็กน้อยเท่านี้ พวกเจ้ายังกล้าเอาออกมาอีกหรือ?”

ชายเผ่าปีศาจที่มีเกล็ดงูเขียวแสดงรอยยิ้มชั่วร้าย และเขากำลังจะฆ่าหัวหน้าของเผ่าเล็กๆ นี้

ในขณะนี้ ใจของเขากระตุกอย่างแรง เขารู้สึกราวกับว่าเขากำลังถูกสัตว์ร้ายที่น่าสะพรึงกลัวจ้องมอง ขนบนร่างกายของเขาลุกซู่

ที่หน้าประตูห้องโถง ชายหนุ่มชุดคลุมสีดำเดินเข้ามา ข้างหลังเขาคืออะลี่ลูกชายคนเล็กของหัวหน้าเผ่าถูหมิงเดินตามหลัวซิวมาทีละก้าว

ชายหนุ่มเผ่าพันธุ์มนุษย์นี้ไม่ได้ปล่อยลมปราณของผู้แข็งแกร่งใด ๆ แต่เพียงชำเลืองมองเท่านั้น ก็มีเจตนาฆ่าอย่างไม่รู้จบแผ่ออกมา ราวกับวิญญาณถูกเรียกไป