บทที่ 1256

ภายใต้การถูกจ้องดูโดยผู้แข็งแกร่งเทพฟ้าหลายคน ไม่มีทางหากบอกว่าหลัวซิวไม่ตื่นเต้นเลยแม้แต่น้อย เพราะถึงอย่างไรความลับที่อยู่บนตัวเขานั้นมีเยอะมาก ๆ ซึ่งเป็นความลับที่เปิดเผยสู่โลกภายนอกไม่ได้

ผ่านไปไม่นานนัก ปีศาจสองก็ออกจากการฝึกตนปิดขังเช่นกัน คนดังกล่าวมีนามว่าเซี่ยหลงเทียน เป็นผู้แข็งแกร่งที่เป็นรองเพียงปีศาจยักษ์ในหุบเขาปีศาจเก้า ผลการฝึกตนบรรลุถึงแดนเทพฟ้าขั้น 7 ยิ่งเป็นนักยุทธ์ที่เดินบนเส้นทางแห่งการกลั่นร่าง

“น้องชายช่วยข้าชนะเกล็ดมังกรครามยักษ์มาได้สองเกล็ด ต่อไปข้าจะคุ้มกันเจ้าเอง ผู้ใดบังอาจแตะต้องเจ้า ข้าจะข้าล้างโคตรเหง้ามันเอง!”

หลังจากเซี่ยหลงเทียนออกจากการฝึกตนปิดขัง และทราบเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับหลัวซิวแล้ว เขาก็รู้สึกแปลกใจอย่างมาก ออกมาจากสถานที่ฝึกตนปิดขังเพื่อมาพบหน้าหลัวซิวครั้งหนึ่ง

แต่ทว่าหมอนั่นกลับไม่ได้อยู่ต่อนานมากนัก กลับไปตั้งใจฝึกตนปิดขังอีกครั้งอย่างรวดเร็ว เขาต้องการฝึกเซ่นเกล็ดมังกรครามยักษ์สองเกล็ดนั้นให้กลายเป็นอาวุธไว ๆ

ฝึกตนอยู่ในหุบเขาปีศาจเก้าไป ๆ มา ๆ หลัวซิวก็อยู่ในหุบเขาปีศาจเก้ามาสองเดือนกว่าแล้ว แต่ก็ไม่ได้พบหน้าปีศาจยักษ์ที่ลึกลับที่สุดในตำนาน

ปีศาจอื่น ๆ ก็ทยอยกลับไปฝึกตนปิดขังเช่นกัน เหลือเพียงปีศาจเก้าเซียวจื่อเจี้ยนผู้เดียว

พวกเขาพี่น้องทั้งเก้าผลัดกันคุ้มกันรักษาหุบเขาปีศาจเก้ามาโดยตลอด ทุกคนมีหน้าที่คุ้มกันรักษาหุบเขาปีศาจเก้าสองร้อยปี ปัจจุบันถึงคราวของปีศาจเก้าเซียวจื่อเจี้ยนแล้ว ยังเหลืออีกร้อยกว่าปีถึงจะผลัดเปลี่ยนไปเป็นพี่ชายคนอื่น ๆ ของเขา

“หากไม่มีการยอมรับจากท่านพี่ใหญ่ ถึงแม้จะเป็นพี่รอง แต่ก็ไม่สามารถทำให้เจ้ากลายเป็นปีศาจสิบของหุบเขาปีศาจเก้าได้ เจ้าอดทนคอยต่อไปก่อนเถอะ”เซียวจื่อเจี้ยนพูดเช่นนี้

“ข้ายังต้องออกไปขัดเกลาฝึกตนข้างนอกอีก อนาคตคอยผู้อาวุโสปีศาจยักษ์ออกมาจากการฝึกตนปิดขังเมื่อใด ข้าค่อยกลับมาอีกหนก็ได้”หลัวซิวไม่เคยมีความคิดที่จะเข้าร่วมหุบเขาปีศาจเก้ามาก่อนเลยด้วยซ้ำ

“ใช่ว่าเจ้าจะออกไปฝึกฝนสั่งสมประสบการณ์ข้างนอกไม่ได้ แต่ทว่าเจ้าต้องคอยระวังผู้แข็งแกร่งจากเผ่าพันธุ์มนุษย์ในโลกมารอื่น ๆ ด้วยล่ะ”เซียวจื่อเจี้ยนหัวเราะแฮะ ๆ พลางพูด

หลัวซิวกลอกตามองบนใส่เขา หากไม่ใช่เพราะเซียวจื่อเจี้ยนสร้างเรื่องเช่นนั้นในงานสรรพปีศาจ เขาถึงขั้นต้องระมัดระวังเช่นนี้หรือ?