บทที่ 1267

“สองระดับความเป็นตาย? เจ้าฝึกกฎชั้นยอดสามประเภทพร้อมกันอย่างนั้นหรือ?”ตาของเฒ่าประหลาดตวนมู่กระตุก กฎชั้นยอดเพียงประเภทเดียว อัจฉริยะผู้ไร้เทียมทานตระหนักรู้ทั้งชีวิตยังยากที่จะบรรลุถึงแดนเทพฟ้าเลย แต่ไอ้หมอนี่กลับสามารถฝึกทั้งสามกฎพร้อมกันได้อย่างนั้นหรือ?

แต่ทว่าเฒ่าประหลาดตวนมู่ก็หัวเราะอย่างเย็นเยือกออกมากะทันหัน“มิน่าล่ะเจ้าที่เป็นมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้น 5 ถึงสามารถสังหารเทพมารได้ ที่แท้ก็เป็นเพราะอาศัยการฝึกกฎชั้นยอดสามกฎพร้อมกันนี่เอง ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็จะทำให้ศักยภาพของเจ้าแข็งแกร่งมาก ๆ แต่ในขณะเดียวกันเจ้าแบ่งจิตตระหนักรู้กฎชั้นยอดสามกฎพร้อมกัน ผลสำเร็จในอนาคตของเจ้าก็ต้องมีจำกัดอย่างแน่นอน!”

อัจฉริยะผู้ไร้เทียมทานฝึกกฎชั้นยอดหนึ่งประเภทให้บรรลุถึงแดนเทพฟ้านั้น ต้องใช้เวลาประมาณหนึ่งแสนปี การที่จะฝึกกฎชั้นยอดสามกฎให้บรรลุถึงแดนเทพฟ้านั้น มันเป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

อย่างน้อยจากความรู้ความเข้าใจของเฒ่าประหลาดตวนมู่ เขายังไม่เคยได้ยินผู้ใดในโลกใบนี้จะสามารถทำเช่นนี้ได้

“กฎชั้นยอดสามกฎเป็นไพ่เด็ดสุดท้ายของเจ้าอย่างนั้นหรือ? หากเป็นเช่นนี้ละก็ เจ้าก็ไปลงนรกอย่างสบายใจได้แล้ว”

เฒ่าประหลาดตวนมู่ถือกระบี่ยุทธ์ที่แดงฉานอยู่ในมือ แสงกระบี่สีแดงเลือดพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ราวกับเสาเทพหนึ่งเสาที่แทงขึ้นไปบนท้องฟ้าที่ครอบพื้นปฐพี

กงล้อเทพโคตรสังหารที่อยู่ด้านหลังเขายิ่งอยู่ยิ่งเปล่งแสงแวววาวแยงตา กฎพลังเทพที่อยู่รอบกายยิ่งใหญ่น่าเกรงขาม พลังออร่าซัดกระหน่ำเข้ามาดุจคลื่นสึนามิ

“ฝ่าฟ้าอหังการ!”

กงล้อเทพโคตรสังหารที่อยู่ด้านหลังหมุนอย่างรวดเร็ว ไอสังหารที่ระเบิดออกมาจากตัวเขาในตอนนี้ราวกับกลายเป็นกระบี่เล่มหนึ่ง ซึ่งสามารถทำให้ชีวิตดั้งเดิมของคนคนหนึ่งดับสลาย

เฒ่าประหลาดตวนมู่ลอยตัวขึ้นนภา ฟาดฟันกระบี่ที่อยู่ในมือลงมา กฎพลังเทพพรั่งพรูออกมา กงล้อเทพโคตรสังหารที่อยู่ด้านหลังพุ่งไปทางหลัวซิว ฉีกทุกสรรพสิ่งให้สิ้นซาก อากาศที่ว่างเปล่าถูกเฉือนจนเปิดออก เหมือนกำลังจะตัดฟ้าดินให้ขาดยังไงอย่างนั้น

เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีนี้ หลัวซิวโคจรวรยุทธ์จนถึงขั้นสุด เกราะเทพเวหากาลปกคลุมอยู่รอบกาย มีเพียงดวงตาคู่หนึ่งเท่านั้นที่เปิดเผยอยู่ภายนอก พร้อมกับเปล่งรัศมีเทวที่งดงามน่าดึงดูด

“พลังแปรเสวียนเทียน!”

หลัวซิวโคจรเคล็ดวิชา กระตุ้นหอกยุทธ์มังกรดำอย่างสุดความสามารถ แทงหอกไปทางกงล้อเทพโคตรสังหารที่กำลังพุ่งตรงเข้ามา

“ตู้ม!”