บทที่ 1278

โลกเสวียนเทียน หยอดเขาหลักไท่เสวียน

เขาทิพย์นับสิบลูกที่อยู่ภายใต้การครอบครองของสำนักไท่เสวียน ตั้งอยู่ส่วนในของสำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมิน

ในระยะเวลาที่ผ่านมานี้ หลัวซิวสัมผัสได้อย่างคลับคล้ายคลับคลาว่ามีรัศมีพลังอันแข็งแกร่งหลายกลุ่มได้วกไปวนมาอยู่บริเวณใกล้เคียง ได้คอยเฝ้าติดตามทุกความเคลื่อนไหวในสำนักเขาไท่เสวียน อย่างใกล้ชิดไม่ให้คลาดสายตา

“เมื่อตอนที่ข้าบรรลุแดนมหาจักรพรรดิยุทธ์ อานุภาพของทัณฑ์สวรรค์อัสนีนั้นสามารถเทียบได้กับทัณฑ์อัสนีของมหาจักรพรรดิยุทธ์บรรลุแดนเทพมาร จักรพรรดิยุทธ์ขั้นสามทะลวงขั้นสี่ อานุภาพของทัณฑ์สวรรค์อัสนียิ่งสามารถทัดเทียมได้กับเทพมารขั้นกลาง มาตอนนี้ข้าจะทะลวงขั้นหกบรรลุขั้นเจ็ด เกรงว่าอานุภาพของทัณฑ์สวรรค์อัสนีคงจะถึงขั้นเทพมารระดับสูงสุด ไม่มีทางที่จะปิดบังได้เลย”

ภายในตำหนักวัฏสงสารมีวิชาห้ามค่ายกลปกคลุมเอาไว้ชั้นแล้วชั้นเล่า ร่างแยกกฎชีวิตได้อยู่ที่นี่โดยไม่ถูกพบเห็นมาโดยตลอด เพราะเฟิ่งหวูซินคิดมาตลอดว่าเขาได้ไปจากโลกเสวียนเทียนแล้ว

หลัวซิวทราบเป็นอย่างดีว่า มีเพียงหาที่ซ่อนตัวที่สามารถรับทัณฑ์ได้อย่างวางใจ ร่างแยกกฎความตายที่อยู่ในโลกาอสูรฟ้าถึงจะกล้าทะลวงขั้นหกบรรลุขั้นเจ็ดได้

เขาไม่ได้ปล่อยตัวสึกของตนเองออกมา แต่ได้กระจายกระแสสัมผัสพลังชีวิตออกไป สัมผัสได้ว่าที่บริเวณใกล้เคียงสำนักเขาไท่เสวียน มีเทพมารเจ็ดคนได้คอยเฝ้าจับตาดูทุกการเคลื่อนไหวในสำนักเขาไท่เสวียนอย่างไม่คาดสายตา

นี่ทำให้หลัวซิววางใจลงเล็กน้อย ขอแค่ไม่ใช่ตัวสำนึกของผู้แข็งแกร่งเทพฟ้าที่คอยจับตาดูที่นี่อยู่ ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะแอบไปจากที่นี่อย่างเงียบ ๆ โดยหลบพ้นจากกระแสสัมผัสของเทพมารทั้งเจ็ด

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เขาก็ได้ลุกขึ้นและเดินออกไปจากสถานที่ปิดขังตนเอง เก็บซ่อนกลิ่นอายของตนลงไปจนหมดสิ้น ต่อให้เป็นผู้แข็งแกร่งแดนเทพฟ้า ก็ไม่สามารถรับรู้ได้ถึงร่องรอยและพลังชีวิตบนร่างกายของเขาได้เลยแม้แต่น้อย

นี่ก็คือความมหัศจรรย์ของกฎชีวิต หลัวซิวสามารถทำให้รัศมีพลังชีวิตของตนตกอยู่ในสภาวะที่เงียบสงบได้ และสามารถทำให้พลังชีวิตของตนเจิดจรัสเหมือนดั่งพระอาทิตย์ได้

เขาเดินออกมาจากตำหนักวัฏสงสาร ร่างของเขาเหมือนกับได้รวมเป็นหนึ่งเดียวกับอากาศ นี่ก็คือการประยุกต์ใช้กฎปริภูมิ รวมตัวเป็นหนึ่งเดียวกับอากาศ