บทที่ 128 วัดกวนเหลย2

ไม่รอให้ฝั่งตรงข้ามคว้าคอเสื้อได้ หลัวซิวก็หันไป มือขวายื่นออกไปอย่างเร็ว จับข้อมือของชายวัยกลางคนคนนั้นไว้

“ไอ้เด็กนี่ ถ้าเอ็งไม่ลงสมัคร ก็ไสหัวไป”

ชายวัยกลางคนส่งเสียงไม่พอใจ ปราณแท้ระดับแดนพรสวรรค์ก็ขับเคลื่อน ขอมือสั่นๆ เพื่อจะให้มือของหลัวซิวสั่นจนแยกออกไป

แต่ปราณแท้ที่เขาใช้กลับเหมือนดินเหนียวลงในทะเล มือของหลัวซิวเหมือนเหล็กกล้ามัดไว้ ไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย

“ใครบอกว่าผมจะไม่สมัคร?” หลัวซิวส่งเสียงไม่พอใจ แล้วก็สะบัดมือไป ชายวัยกลางคนคนนั้นก็เสียสมดุล ถอยหลังเซไปหลายก้าว ชนคนด้านหลังถอยไปกันหมด

“ทำไมถึงลงไม้ลงมือกันล่ะเนี่ย? ทุกคนก็อยากจะลงสมัคร ไม่ใช่เอ็งแค่คนเดียว” คนหลายคนถูกชายวัยกลางคนคนนั้นชนเข้า ต่างมีสีหน้าไม่เป็นมิตร

ชายวัยกลางคนคนนั้นก็ส่งเสียงดังขึ้นมา “เอ็งนี่ อาศัยว่าตนเองเก่งหน่อยก็มาโอหัง ดูเสียบ้างว่าคนอื่นเขาพอใจรึเปล่า”

เห็นๆ อยู่ว่าชายวัยกลางคนคนนั้นลงมือก่อน แต่กลับเป็นความผิดของหลัวซิวเสียนี่

“ทุกคนเข้าไปเลย เอาไอ้เด็กนี่โยนออกไป” ชายวัยกลางคนพูดโวยวายต่อ

มีหลายคนเข้าไปล้อมไว้ ท่าทางเหมือนจะลงมือ คนรอบๆ ก็มีสีหน้ารอชมความสนุก

หลัวซิวเผยสายตาเย็นชา แล้วก็เอื้อมมือไปจับกระบี่ที่ด้านหลัง

“เพล๊ง！”

เสียงกระบี่ยุทธ์ออกจากฝัก ดังขึ้นในฝูงชน เสียงที่ดังใส ดังขึ้นในหูของทุกคน

คนมากมายเห็นแสงสีดำผ่านเข้ามาแล้วหายไป เวลาต่อมากระบี่เงามืดของหลัวซิวก็กลับเข้าฝักแล้ว

เห็นชายวัยกลางคนที่หาเรื่องคนนั้นยืนนิ่งอยู่ที่เดิม มีขนตาหลายเส้นหลุดลอยลงมา

“นี่เอ็ง........” ชายวัยกลางคนปากสั่นๆ ตกใจไม่น้อย เขารู้ดี ว่าถ้าฝ่ายตรงข้ามอยากจะฆ่าตนเองล่ะก็ เมื่อครู่นี้ ตนเองก็ได้ตายไปแล้วล่ะ

กระบี่เร็วมาก！

สายที่ของคนรอบๆ ที่มองหลัวซิวไปอีกครั้งนั้น เริ่มมีความกลัวๆ ขึ้นมา คนที่มีพลังแบบนี้ จะหาเรื่องด้วยไม่ได้

พวกคนที่เอ่ยว่าจะสั่งสอนหลัวซิวก่อนหน้านี้ ก็ล้วนเงียบกริบ กลืนน้ำลายตัวเองกันไป บางคนก็ตกใจจนถอยหลังไปหลายก้าว

นี่คือหลักการดำรงชีวิตของระหว่างจอมยุทธ์ด้วยกัน ใครเก่งใครใหญ่！

“ฮ่าๆ วิชาดาบเร็วที่เท่มาก ยังเหลืออีก3ตำแหน่ง น้องชายคนนี้จะเข้าร่วมไหม?”

ชายตัวใหญ่ของหอหย่งชางที่รับผิดชอบมาหาคนที่นี่ ก็เห็นความวุ่นวายตรงจุดนี้ ก็เลยเอ่ยขึ้นมา แล้วยิ้มไปทางหลัวซิว

“ขอน้อมรับคำเชิญ” หลัวซิวยิ้มพยักหน้า

ฝูงชนถอยเปิดเป็นทางให้ หลัวซิวก็เดินเข้าไป ภายใต้สายตาที่อิจฉาของคนอื่นๆ หลัวซิวก็ได้ยืนกับอีก3คนที่ถูกเลือก

“ยังเหลืออีก2ตำแหน่ง ใครมีผลการฝึกตนสูงได้ก่อน！” ชายตัวใหญ่พูดเสียงดัง

ไม่นาน ก็มีอีก2คนถูกเลือก ภายใน6คน หลัวซิวพบว่านอกจากตนเองแล้ว คนอื่นอีก5คน มีผลการฝึกตนต่ำที่สุด ก็คือแดนพรสวรรค์ขั้น5 คนที่ผลการฝึกตนสูงที่สุด เป็นชายชุดสีกรม แดนพรสวรรค์ขั้น7

“ทุกท่านเชิญตามผมมา” พอเลือกคนได้แล้ว ชายตัวใหญ่ก็เริ่มพูดกับพวกของหลัวซิว

“เห็นว่าน้องชายคนนี้อายุน้อยมาก เหมือนจะอายุ20 ไม่ทราบว่ามีผลการฝึกตนระดับไหนแล้ว?” ชายตัวใหญ่ก็ถามหลัวซิว

ถึงแม้จะใช้ยาย้ายร่างไขกระดูกแล้ว แต่ก็เปลี่ยนได้แค่หน้าตา ดังนั้นหลัวซิวยังคงดูเป็นหนุ่มอยู่มาก