บทที่ 1280

ถึงขนาดที่ว่าพลังของสวรรค์อัสนียังได้แทรกซึมเข้าสู่ตัวหยั่งรู้ของเขา ได้กลั่นแปรวิญญาณหยั่งรู้ของเขาให้แข็งแรงยิ่งขึ้น สามารถต้านทานการโจมตีทางวิญญาณที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นได้

ยังมีตัวสำนึกของเขา ตัวสำนึกทุกเส้นสายต่างก็ได้ผ่านการกลั่นแปรของสวรรค์อัสนี และได้เกิดการเปลี่ยนแปลงโดยที่มองไม่เห็น

นักยุทธ์จำนวนมากเมื่อพูดถึงทัณฑ์สวรรค์อัสนี ก็จะหวาดกลัวเป็นอย่างมาก แต่สำหรับหลัวซิวแล้ว การรับทัณฑ์นั้นเป็นโอกาสอันดีที่หาได้ยาก สามารถทำให้เขาแข็งแกร่งยิ่งขึ้นได้

สุดท้ายแล้ว เจ็ดปีผ่านไปในโลกาศุภร แต่ที่โลกภายนอกผ่านไปเพียงแค่แปดเดือนกว่า ๆ เท่านั้น

หลังจากที่รับทัณฑ์เสร็จเรียบร้อย หลัวซิวก็ได้บรรลุถึงขั้นเจ็ดตามที่ตั้งไว้ จากนั้นเวลาที่เหลืออยู่ หลัวซิวใช้เพื่อทำความเข้าใจแดนสัมผัสรู้ของมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้นเจ็ด รวมทั้งสร้างความมั่นคงให้กับพื้นฐานของตัวเอง

“ทะลวงจากมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้นห้าระดับสูงสุดบรรลุถึงมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้นเจ็ด ได้สูญเสียทรัพยากรที่มีอยู่ในมือไปไม่น้อย”

ครั้งนี้ได้ปิดตัวฝึกตนเป็นระยะเวลาเจ็ดปี ทรัพย์สินที่ได้มาจากการสังหารตาเฒ่าประหลาดตวนมู่ถูกหลัวซิวใช้ไปจนแทบหมด แก้วเทวนับล้านได้กลายเป็นผุยผง ยาเซียนที่มีอยู่ก็ได้ถูกเขากินไปจนหมด

ทรัพยากรสมบูรณ์แบบที่มีอยู่นั้นได้ถูกใช้ไปจนหมดสิ้น ยังเหลือวัตถุดิบ ยาเซียนและสมบัติจำนวนมากอยู่ในแหวนเก็บของตาเฒ่าประหลาดตวนมู่ ก็นับว่าเป็นทรัพย์สินจำนวนไม่น้อยเลยทีเดียว

เขาเดินออกมาจากโลกาศุภร และเก็บชิ้นส่วนของใจแห่งศุภรลง เพิ่งจะออกมาจากจุดปิดขังตนได้ไม่นานนัก ก็ได้เกิดสัญญาณเตือนขึ้นมาภายในใจ สัมผัสได้ถึงความอันตรายที่รุนแรง

จะต้องรู้ว่า ในระยะเวลาเจ็ดปีที่ปิดขังตัวเองมานี้ ไม่เพียงผลการฝึกตนของเขาที่บรรลุถึงมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้นเจ็ด ยิ่งไปกว่านั้นเนื่องจากได้กลั่นแปรช่องจิตเทพฟ้าดวงหนึ่ง ผลการฝึกตนตัวสำนึกของเขายังได้บรรลุถึงแดนเทพมารระดับสูงสุดอีกด้วย!

ร่างเนื้อของเขาได้ผ่านการชุปของทัณฑ์สวรรค์อัสนีมาเป็นครั้งที่สาม และได้บรรลุถึงแดนร่างยุทธ์เทพมารขั้นเจ็ดเป็นที่เรียบร้อย

สามารถพูดได้โดยไม่ลังเลว่า ร่างยุทธ์ของเขาในตอนนี้สามารถสังหารเทพมารระดับสูงสุดได้อย่างง่ายดาย แม้ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ในระดับเดียวกันกับตาเฒ่าประหลาดตวนมู่อีกครั้ง ก็จะไม่ยากลำบากเหมือนเมื่อก่อนอย่างแน่นอน