บทที่ 1296

เซี่ยหลงเทียนพูดกดเสียงต่ำ“เขาเข้าไปในเหวมรณะแล้ว พูดได้เลยว่ามันเป็นสถานที่ที่เปี่ยมล้นไปด้วยความอันตราย จ้าวนภาปีศาจนรกถึงกับเดินทางไปด้วยตัวเอง เดี๋ยวข้าจะไปแจ้งท่านพี่ใหญ่ ดูว่าท่านสามารถช่วยน้องชายหลัวซิวออกมาได้หรือไม่!”

ยังไม่ทันพูดจบ เซี่ยหลงเทียนก็แบกขวานยักษ์จากไปก่อน ต้องนำเรื่องนี้แจ้งให้กับปีศาจยักษ์ในหุบเขาปีศาจเก้าทราบ

ผ่านไปไม่นานนัก ปีศาจยักษ์ก็ออกจากการฝึกตนปิดขัง มากกว่านั้นคือเมื่อปีศาจ คนอื่น ๆ ที่ปิดขังก็ต่างพากันออกมาจากการปิดขังหลังทราบข่าวจากเขา

ปีศาจเก้าออกจากการฝึกตนปิดขังพร้อมกัน!

กาลเวลาผ่านมาหลายหมื่นปีแล้วที่ปีศาจเก้าจากหุบเขาปีศาจเก้าแทบจะไม่เคยได้ออกปฏิบัติการพร้อมกัน

และการออกปฏิบัติการพร้อมกันของพวกเขาในครั้งนี้ กลับเป็นเพราะพ่อหนุ่มที่มีผลการฝึกตนอยู่เพียงมหาจักรพรรดิยุทธ์เท่านั้น

หลัวซิวไม่ทราบแต่อย่างใดว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นในโลกภายนอก เขาฝึกตนอยู่ในเหวมรณะมาเป็นเวลาสองเดือนแล้ว สิ่งที่บรรลุก่อนเป็นลำดับแรกคือร่างยุทธ์เทพมารที่บรรลุถึงขั้น 5 แล้ว!

เมื่อเปรียบเทียบกับร่างยุทธ์ร่างเนื้อ ตัวสำนึกของเขากลับไม่มีการบรรลุ เนื่องจากผลการฝึกตนตัวสำนึกของเขาบรรลุถึงเทพมารช่วงปลายตั้งนานแล้ว แดนยิ่งสูง ความยากในการบรรลุก็ยิ่งมาก ต้องสะสมผลการฝึกตนที่มากยิ่งขึ้นถึงจะบรรลุได้

ในระหว่างนี้ จ้าวนภาปีศาจนรกพร้อมกับเทพฟ้าหลายคนแทบจะทุ่มกำลังทั้งหมดค้นหาในเหวมรณะ

หุบเขาปีศาจเก้าที่มีปีศาจยักษ์เป็นผู้นำก็ออกปฏิบัติการทุกคนเช่นกัน เกิดการปะทะกับเขาปีศาจนรกไม่น้อย

แต่ทว่าจนกระทั่งเวลาผ่านไปพ้นไปกว่าครึ่งปี กำลังคนของทั้งสองฝ่ายก็ไม่เจอร่องรอยของหลัวซิวเลย

มากกว่านั้นคือการค้นหาในเหวมรณะทำให้อสูรโหดน่าสยดสยองที่นอนจำศีลอยู่ในสมุทรมรณะตื่นตกใจ ถึงแม้จะมีการคุ้มกันจากเจ้านภาทั้งสองอย่างปีศาจยักษ์และเขาปีศาจนรก แต่ก็เกือบมีคนต้องดับสลายสูญสิ้นเช่นกัน

อย่างมากสุดผู้แข็งแกร่งระดับเจ้านภาก็แค่สำรวจได้ในบริเวณความลึกสองหมื่นไมล์เท่านั้น หากลงไปในจุดที่ลึกกว่าต่อ กฎความตายที่อยู่ด้านล่างก็จะอยู่เหนือระดับเจ้านภา ซึ่งพวกเขาทุกคนไม่มีผู้ใดต้านทานมันไหวเลย

พวกเขาไม่มีทางคิดอยู่แล้วว่าหลัวซิวสามารถเข้าไปในความลึกที่ลึกว่าสองหมื่นไมล์ได้ ดังนั้นจึงไม่พบเจอร่องรอยของเขาเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว