บทที่ 130 หลบหนี

ถึงแม้ทางนี้จะมี90กว่าคน แต่ก็ไม่มีใครกล้าต้านทานอสูรม้าทองเกล็ดม่วง ต่อให้เป็นจอมยุทธ์ที่นำทีมมาทั้ง3คน ก็เกรงว่าถ้าเผชิญหน้ากับมันก็อาจจะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ

“แคร่ก！”

ในท้องฟ้ายามค่ำคืน มีแสงสายฟ้าฟาดผ่านเข้ามา ค่ำคืนนี้ ช่างเป็นคืนที่น่ากลัวจนใจเต้นสำหรับเหล่าจอมยุทธแดนพรสวรรค์ทั้งหลาย

หลัวซิวก็วิ่งหนีไปขับเขาด้วย เขาไม่คิดหรอกว่าตนเองจะมีพลังต้านทานอสูรม้าทองเกล็ดม่วงได้

วิชาท่าร่างถูกเขาใช้ออกมาอย่างสุดขีดความสามารถ อีกนิดเดียวก็จะเป็นวิชาท่าร่างถึงแดนบริบูรณ์แล้ว ในความเคลื่อนไหวนั้นจะมีเงาเศษเก้าสายผ่านออกมา ราวกับผีในความมืด หาร่องรอยไม่ได้

“เฮือก！เฮือก！เฮือก！……”

เสียงโอดโอยดังขึ้น อสูรม้าทองเกล็ดม่วงมันน่ากลัวกว่าฝูงแมงมุมพิษลายเสือหลายเท่า หลังจากค่ายกลถูกทำลาย ทุกวินาทีจะมีคนถูกฉีกเป็นชิ้นกลืนกินเข้าไป

สายฟ้าหลายสายสาดเข้ามา ที่ท้องฟ้ามีฝนพรำลงมา ฝนตกไม่หนัก

ตอนที่สายฟ้าส่องสว่างไปทั้งป่านั้น หลัวซิวเห็นจอมยุทธ์แดนพรสวรรค์ขั้น9ที่เป็นคนนำทีมมา ถูกกรงเล็บสีม่วงตะครุบจนแหลกเป็นละอองเลือด

“หนี！”

มีเพียงคำเดียว ที่ผุดขึ้นมาในหัวของหลัวซิว

“โฮก！”

อสูรม้าทองเกล็ดม่วงคำรามเสียงสนั่นหวั่นไหว ท่าทางวิ่งหนีอย่างรวดเร็วของหลัวซิวก็นิ่งไป สัมผัสได้ว่ามีพลังที่น่ากลัวจับตัวเขาไว้

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที คิดไม่ถึงว่าตนเองหนีไปไกลขนาดนี้ ยังถูกอสูรม้าทองเกล็ดม่วงจับตามองอีกจนได้

เสียงโครมครามดังขึ้นจากด้านหลัง ต้นไม้ใหญ่โค่นล้ม อสูรม้าทองเกล็ดม่วงพุ่งเข้ามาโจมตี หลัวซิวเห็นดวงตาสีเขียวที่น่ากลัวส่องสว่างเป็นลางๆ และเขาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ

เป็นอสูรถึงระดับ4 จะมีตัวสำนึก สัมผัสได้ถึงบริเวณโดยรอบ หลัวซิวคาดว่าตนเองหนีเร็วเกินไป ดังนั้นก็เลยดึงจุดสนใจของอสูรม้าทองเกล็ดม่วง สัตว์เดรัจฉานตัวนี้ล่ากลุ่มจอมยุทธ์เหมือนมันเป็นนักล่าอสูรเสียเอง

ขอเพียงอยู่ในขอบเขตประสาทสัมผัสของมัน ก็จะไม่มีใครสามารถหลบการตามล่าของมันได้

อสูรม้าทองเกล็ดม่วงเสมือนกับผู้แข็งแกร่งระดับปรมาจารย์ฝึกจิต ตัวสำนึกครอบคลุมในขอบเขตที่จำกัด

หลัวซิวเร่งความเร็วของตนเองให้สูงที่สุด สถานที่ที่เขาวิ่งผ่านจะเป็นเงาเศษทิ้งไว้ ยากจะแยกแยะจริงเท็จ

แต่ต่อให้เป็นแบบนั้น ความเร็วของเขาก็ยังสู้อสูรม้าทองเกล็ดม่วงไม่ได้ อสูรที่น่ากลัวตัวนี้ แค่กระโดดทีเดียว ก็ไปได้ไกลกว่าหลายร้อยเมตร ไม่สนใจสิ่งกีดขวางใดๆ ต้นไม้ใหญ่ล้มโค่น หินพลังทลาย

“พลังแปรเสวียนเทียน！”

หลัวซิวก็ใช้วิชาอาถรรพณ์ ทันใดนั้นความเร็วก็เพิ่มขึ้นมา วูบเดียว ก็ทิ้งระยะห่างกับอสูรม้าทองเกล็ดม่วง

วิชาดาบเร็วเดิมทีก็เป็นทักษะที่เพิ่มพลัง เอามาใช้กับวิชาท่าร่างก็เพิ่มความเร็วได้เหมือนกัน

บวกกับพลังที่เพิ่มจากพลังแปรเสวียนเทียน ความเร็วที่หลัวซิวเพิ่มขึ้นมา เพียงพอที่จะเทียบเท่าปรมาจารย์ฝึกจิตที่เก่งๆ ได้เลย

แต่ว่าหลังจากเพิ่มพลังแล้ว หลัวซิวก็รู้ว่าเลือดลมไหลเวียนมาก มึนๆ หัว เพราะว่าใช้พลังแปรเสวียนเทียน ทำให้ร่างกายต้องแบกรับ

แต่ว่าตอนนี้จะมาสนใจอะไรมากไม่ได้แล้ว ถ้าถูกอสูรม้าทองเกล็ดม่วงตามมาได้ล่ะก็ จะต้องตายแน่นอน