บทที่ 1304

เล่ากันว่าการบุกเบิกฟ้าดินนั้น สิ่งแรกที่มีคือตรีภพ หลังจากที่ตรีภพถูกบุกเบิก บนล่างซ้ายขวาทั้งสี่ด้านก็กลายเป็นจักรวาล ซึ่งเป็นตัวแทนของปริภูมิ ตั้งแต่โบราณจนถึงปัจจุบัน กาลเวลาคือช่วงเวลาตั้งแต่อดีตกาลจนถึงปัจจุบันและอนาคต ซึ่งเป็นตัวแทนของเวลา

ในห้วงเวลาหลังตรีภพถูกบุกเบิก ตรีภพถึงจะเริ่มวิวัฒนาการหยินหยางออกมา จากนั้นค่อยแปรเปลี่ยนไปเป็นธาตุทั้งห้า ก่อให้เกิดอัสนีวาโย กำเนิดสรรพสิ่งทั้งหลายในจักรวาล และประกอบเป็นโลกที่สมบูรณ์แบบหนึ่งใบ

การเปิดจุดลมปราณของนักยุทธ์ และกำเนิดเป็นพิภพหนึ่งใน​​จุดลมปราณอลวน การปฏิบัติก็เป็นหลักการเดียวกันเช่นกัน

“เริ่มเถอะ”

หลัวซิวนั่งท่าขัดสมาธิอยู่ด้านล่างกมลโลกา เมื่อเปรียบเทียบกับกมลโลกาที่ใหญ่โตดุจดวงดาวแล้ว เห็นได้ชัดเจนเลยว่าร่างของหลัวซิวเล็กน้อยมาก ๆ

เขาโคจรวรยุทธ์ มีระลอกคลื่นสีดำปรากฏเหนือศีรษะเขา ซึ่งภายในระลอกคลื่นมีกฎความตายและกฏปริภูมิซ่อนแฝงอยู่

พลังชีวีดั้งเดิมที่เปี่ยมล้นไปด้วยพลังมหาศาลในกมลโลกาถูกดูดซับออกมาอย่างต่อเนื่อง ผ่านระลอกคลื่นสีดำที่อยู่เหนือศีรษะ แล้วใช้กฎความตายขจัดตราประทับที่อยู่ภายในทิ้ง กลายเป็นพลังแห่งชีวิตที่บริสุทธิ์มากที่สุด ผสมเข้าไปในร่างกายเขา

พลังแห่งชีวิตเป็นแก่นสารฟ้าดินประเภทหนึ่งตั้งแต่แรกอยู่แล้ว สารพลังชีวิตที่แฝงซ่อนอยู่ในตราประทับของผู้แข็งแกร่งราชาเทพเป็นสิ่งที่เปี่ยมล้นไปด้วยพลังอันมหาศาล ซึ่งสามารถนำมันมาฝึกวิชาบรรพเทพโลหิตได้พอดี!

“หยุดบัดเดี๋ยวนี้นะ!”

เสียงตะคอกโกรธเกรี้ยวดังเข้ามาในตัวหยั่งรู้ของหลัวซิว มีเงาลาง ๆ ร่างหนึ่งปรากฏอยู่ในกมลโลกา รูปร่างสูงใหญ่ ร่างกายมีปราณปีศาจมืดทึมน่ากลัว เห็นได้ชัดเจนเลยว่าเป็นรูปร่างลักษณะของเผ่าปีศาจ

ไม่ต้องพูดอะไรก็พอจะทราบได้แล้วว่าเงาลาง ๆ ที่ปรากฏนี้ เป็นภาพของราชาเทพเผ่าปีศาจที่เป็นผู้บุกเบิกโลกาอสูรฟ้า

“เจ้าเป็นผู้ใด เหตุใดถึงมายึดแก่นสารที่อยู่ในตราชีวีของข้า?”