บทที่ 1325

“พี่ใหญ่ ข้ามาช่วยท่าน!”

ในท้องฟ้าสูง สายฟ้าหนาใหญ่ผ่าลงมา เหมือนปราณกระบี่สายฟ้าหนาซึ่งเทียบเท่ากับการโจมตีสุดกำลังหนึ่งครั้งของผู้แข็งแกร่งระดับจ้าวนภา

“เล่ห์กลต่ำ ๆ”

ซือถูเจิ้งเจี้ยนยิงแสงสีดำออกจากหอคอยเทวเหนือศีรษะของเขา ซึ่งปิดกั้นแสงสายฟ้าทันที และแสงสีดำมีคุณสมบัติการกัดเซาะของกฎแห่งความตาย ทำลายล้างแสงสายฟ้าอย่างต่อเนื่อง

“พลังปีศาจสะท้านภพ!”

ปีศาจยักษ์ยู่หวูฉิวสังเวยกลองใหญ่ กลองใหญ่นี้เป็นสมบัติของสิ่งล้ำค่าเทพฟ้า ถูกสร้างขึ้นโดยวิชาพลังอมตะที่เรียกว่าพลังปีศาจสะท้านภพ

เขาไม่มีไม้ตีกลอง ยกมือขึ้นโบก พลังเทพแห่งกฎกระทบพื้นผิวกลอง และเกิดเสียงที่น่าสะพรึงกลัวสั่นสะเทือนท้องฟ้าในทันที

เสียงกลองทะลวงอนัตตา โจมตีวิญญาณ พุ่งเข้าสู่วิญญาณหยั่งรู้ของคู่ต่อสู้โดยตรง!

“ข้าเป็นราชาเทพ แม้ว่าผลการฝึกฝนของข้าจะถูกระงับเพราะลงมายังพิภพล่าง แต่ตัวหยั่งรู้วิญญาณดั้งเดิมของข้ายังคงอยู่ที่ระดับของราชาเทพ เจ้าจะทำอะไรกับข้าด้วยเสียงกลองนี้หรือ?”

ซือถูเจิ้งเจี้ยนเยาะเย้ย เสียงกลองกระแทกเข้าสู่ตัวหยั่งรู้ของเขา เหมือนก้อนหินที่จมลงไปในทะเลโดยไม่มีเสียงแม้แต่น้อย

ปีศาจยักษ์ยู่หวูฉิวไม่แยแสอะไร ยิ้มเบา ๆ “ข้าไม่ได้ตั้งใจจะใช้เจิ้นเทียนกู่จัดการกับเจ้า”

“อะไรนะ?” ซือถูเจิ้งเจี้ยนตะลึงครู่หนึ่ง แล้วเขาก็ตอบสนองทันที เขาเห็นว่าหัวของเทพฟ้าทั้งสี่ที่เขานำมานั้นระเบิดออก ตัวหยั่งรู้แตกสลายทันทีด้วยเสียงกลองดังสนั่น

ในเวลาเดียวกัน ทั้งจ้าวนภาปีศาจนรกและจ้าวปีศาจเขาเดียวก็ถูกโจมตีวิญญาณด้วยเสียงกลองเช่นกัน แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่ก็ได้รับผลกระทบ

พลังของค่ายเทพระดับ 6นั้นเทียบได้กับการโจมตีของจ้าวนภา บวกกับปีศาจทั้งแปดที่นำโดยเซี่ยหลงเทียน เข้าร่วมการต่อสู้ พวกเขาก็ตกอยู่ในสถานการณ์วิกฤติชั่วขณะหนึ่ง

ที่นี่คือสนามที่ของหุบเขาปีศาจเก้า แม้ว่าพวกเขาจะเป็นจ้าวนภาทั้งคู่ ความแข็งแกร่งก็ถูกจำกัดอย่างมาก

ภายใต้การบัญชาของซือถูเจิ้งเจี้ยน เขาไม่ได้มีจ้าวนภามากมาย ดังนั้นแล้วเขาจะไม่ยอมให้พวกเขาเสียชีวิต ทันใดนั้น ร่างของเขาเคลื่อนไหวและปรากฏขึ้นด้านหลังทั้งสอง กระตุ้นพลังของหอคอยเทวเพื่อปกป้องพวกเขา

บูม! บูม! บูม! ...

อาวุธต่างๆและวิชาพลังอมตะต่อสู้กัน แต่ภายใต้การป้องกันของศัสตราวุธแห่งราชา การโจมตีทั้งหมดเหล่านี้ก็พังทลายลง

“พวกเจ้าจงจดจำไว้!”