บทที่ 1331

สำหรับวรยุทธ์ที่พวกปีศาจยักษ์ได้รับจากที่นี่ เป็นเพียงรางวัลบางส่วนที่เจ้าของแดนปริศนาทิ้งไว้ ซึ่งไม่มีนัยสำคัญเลย

ระหว่างทางมาที่นี่ หลัวซิวได้ยิน ปีศาจยักษ์ พูดถึงวรยุทธ์ที่พวกพี่น้องได้รับ วิชาวรยุทธ์นี้ชื่อว่าพลังเสวียนมหาเบญจธาตุ อธิบายความลับของการฝึกฝนกฎเบญจธาตุ

หลังจากถึงด่านที่สามแล้ว จะได้รับบทแรกของ พลังเสวียนมหาเบญจธาตุต่อมา เซียวจื่อเจี้ยนบุกเข้าสู่ด่านที่หกและได้รับบทกลางของ พลังเสวียนมหาเบญจธาตุแต่ก็ยังมีบทท้ายที่ขาดหายไป

ถึงกระนั้น พลังเสวียนมหาเบญจธาตุสองบทรวมเข้าด้วยกัน ก็เพียงพอแล้วที่จะฝึกฝนถึงแดนจ้าวนภา

ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับวิชาพลังอมตะในพลังเสวียนนี้ เป็นเพียงการฝึกฝนวรยุทธ์กฎเบญจธาตุเพื่อเพิ่มผลการฝึกตนเท่านั้น

แต่วรยุทธ์เป็นพื้นฐานที่สำคัญที่สุดสำหรับจอมยุทธ์ เก้าปีศาจทุกคนใน หุบเขาปีศาจเก้าต่างได้ฝึกฝนวรยุทธ์นี้ โดยผนึกรวมกฎเบญจธาตุในร่างกายและผลการฝึกตนนั้นทรงพลังลึกลับ พวกเขาล้วนเป็นผู้นำในแดนเดียวกัน

กฎเบญจธาตุเป็นตัวแทนของกฎห้าอย่าง สำหรับอัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบ กฎข้อเดียว ทั้งชีวิตก็ยากที่จะเข้าใจขอบเขตสูงสุดได้ ยิ่งไปกว่านั้นคือกฎห้าอย่าง

ดังนั้นแม้ทั้งเก้าปีศาจจะฝึกฝนวรยุทธ์นี้ แต่ก็ไม่มีใครที่ฝึกฝนกฎห้าอย่างพร้อมกัน เหตุผลที่พวกเขาสามารถผนึกรวมกฎเบญจธาตุอยู่ในร่างกายของพวกเขาได้ ก็เพราะฝึกฝนหนึ่งกฎหรือสองกฎ และพลังแห่งกฎอื่น ๆ ชดเชยด้วยสมบัติฟ้าดินอื่นๆ

ในหมู่พวกเขา ปีศาจสี่ โฮว๋จงโหมว ฝึกฝนกฎธาตุไฟเป็นเอก ปีศาจห้าหมางฟูฝึกฝนกฎธาตุดินเป็นเอก ด้วยความสำเร็จสูงสุดของปีศาจยักษ์ในธาตุทั้งห้า เขาได้ฝึกฝนกฎสามประเภท คือทอง ไม้ น้ำ และระดับสูงมาก

สำหรับ เซียวจื่อเจี้ยน ด้วยความสามารถของเขาเอง เขาจึงมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในกฎปริภูมิ

“อือ เริ่มทดสอบกันเถอะ!”

หลัวซิวก้าวไปข้างหน้าและเดินออกจากเขตที่ปกคลุมไปด้วยโล่ป้องกันที่มีสีสันห้าสี

เขาชอบเรื่องที่ท้าทายแบบนี้มาก เพราะในกระบวนการเข้าสู่ห้วงยุทธ์ที่สูงขึ้นทุกครั้ง คือความท้าทาย เฉพาะผู้ที่มีประสบการณ์ความท้าทายนับไม่ถ้วนและเคยชินกับการท้าทายสุดขีดจำกัดเท่านั้น จึงจะมีโอกาสยืนหยัดได้ในจุดสูงสุดของห้วงยุทธ์ขั้นสูง

“โครม!”