บทที่ 1348

มีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าผู้อาวุโสชุดคลุมหยินหยางเล็กน้อย“แตกต่างจากการตระหนักรู้ การฝึกตนและการใช้สอยกฏเบญจธาตุของผู้อื่น ส่วนมากผู้อื่นจะอยู่กะร่องกะรอย แต่ในขณะที่เจ้ากระตุ้นค่ายกระบี่มหาเบญจธาตุขึ้นมาเอง และมีการเพิ่มการตระหนักรู้ในกฎปริภูมิเข้าไปในค่ายกระบี่เล็กน้อย ส่งผลให้ค่ายกระบี่มหาเบญจธาตุถูกปรับให้ดีขึ้น มีความลึกลับและมหัศจรรย์ที่เพิ่มมากยิ่งขึ้น พลานุภาพก็ยิ่งทรงพลัง ซึ่งจุดนี้เป็นจุดที่ล้ำค่ามาก!”

“มีเพียงผู้คร่ำครึเคร่งเดินตามเส้นทางของคนรุ่นก่อน ถึงแม้ระหว่างทางทุกอย่างจะราบรื่น แต่ก็ง่ายต่อการพบเจออุปสรรคและก้าวข้ามผ่านอุปสรรคได้ยาก”

“มีเพียงผู้ศึกษาวรยุทธ์และประสบการณ์จากคนรุ่นก่อน เพื่อมาบุกเบิกเส้นทางที่เป็นของตัวเอง ถึงจะเก่งกว่าคนรุ่นก่อนได้ และได้รับผลสำเร็จที่สูงมากยิ่งขึ้น”

ผู้อาวุโสชุดคลุมหยินหยางกล่าวชื่นชมหลัวซิวเต็มที่!

“ในกฎเบญจธาตุของเจ้า การตระหนักรู้ในกฎธาตุไฟของเจ้าสูงที่สุด บรรลุถึงขั้นแรกของกฎดั้งเดิม เมื่อเปรียบเทียบกันแล้วกฎอีกสี่ประเภทที่เหลือจะค่อนข้างต่ำ แต่ทว่าแดนกฎบริบูรณ์ใหญ่ยังสัมผัสความเร้นลับของกฎดั้งเดิมไม่ได้”

“ลำดับต่อไปจะเป็นการฝึกปรือขั้นแรกในฐานหยินหยางเป็นเวลา 10 วัน หวังว่าเจ้าจะแสดงศักยภาพออกมาได้เต็มที่ ช่วงชิงโอกาสที่จะได้ตระหนักรู้กฎหยินหยางในฐานหยินหยาง!”

นี่จึงทำให้คนจำนวนมากต่างรู้สึกอิจฉาเล็กน้อย การได้รับคำชื่นชมจากผู้อาวุโสระดับราชาเทพครหนึ่งในสำนักหยินหยางนั้น มันไม่ต่างอะไรจากเกียรติยศอันสูงส่งเลย แค่คิดก็พอจะทราบแล้วว่าประโยชน์ที่ได้รับนั้นต้องดีเพียงใด

“ขอรับ ผู้น้อยจดจำไว้แล้วขอรับ”หลัวซิวเอามือทั้งสองประสานกันแล้วยกขึ้นในระดับหน้าอกทำท่าคารวะ

ผู้อาวุโสชุดคลุมหยินหยางใช้มือลูบหนวดเคราที่ขาวหงอก ยิ้มพลางพูด: “แสดงศักยภาพดี ๆ ข้าคาดหวังในตัวจ้ามาก ๆ นะ”

ในตำแหน่งที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล ใบหน้าของหนุ่มชุดทองที่แซ่หวังผู้นั้นหม่นหมองลง สายตาจ้องเขม็งไปที่เงาหลังของหลัวซิว

เขาเป็นศิษย์สนิทของผู้อาวุโสใหญ่สำนักหยินหยางมีนามว่าหวางยู่ซวน ในบรรดาศิษย์สนิทของผู้อาวุโส เขาเป็นผู้ที่ดีเด่นที่สุดมาโดยตลอด นอกเหนือจากศิษย์สนิทในสายเจ้าสำนักแล้ว เขาไม่เคยนำผู้ใดมาไว้ในสายตาเลย

แต่บัดนี้กลับมีคนคนหนึ่งกดขี่อยู่เหนือศีรษะตน นี่จึงทำให้เขารู้สึกว่าเกียรติยศของตัวเองถูกผู้อื่นแย่งไป นี่ไม่ใช่สิ่งที่คนอย่างเขาที่หยิ่งยโสจะแบกรับไหวแน่นอน