บทที่ 1353

“หลังจากตระหนักรู้กฎหยินหยางครบสิบวัน จะมีการประเมินผลหนึ่งครั้ง หลังจากผ่านการประเมินผล สามารถอยู่ตระหนักรู้ในฐานหยินหยางต่อได้ ข้าต้องคว้าโอกาสในครั้งนี้ไว้ให้ได้”

หลัวซิวคิดเช่นนี้อยู่ในใจ เขาอยู่ภายใต้แสงสว่างอันโชติช่วงที่เปล่งประกายออกมาจากบัญชาหยินหยาง ถูกส่งออกมาในตำหนักเมื่อครู่นี้

เขาแหงนหน้าขึ้นไปมอง พบว่าคนอื่น ๆ ก็ถูกส่งออกมาเช่นกัน สีหน้าของทุกคนดูไม่ค่อยพอใจ เพราะถึงอย่างไรไม่ว่าผู้ใดก็ตามที่ถูกขัดขณะการตระหนักรู้ ก็ต้องรู้สึกไม่พอใจกันทั้งนั้น

“ทุกคนตามข้ามา”

ผู้รับผิดชอบการประเมินยังคงเป็นผู้อาวุโสชุดคลุมหยินหยางผู้นั้นเช่นเคย คนดังกล่าวแซ่หวู เป็นผู้อาวุโสราชาเทพคนหนึ่งของสำนักหยินหยาง

ภายใต้การนำพาของผู้อาวุโสหวู คนกลุ่มหนึ่งมาถึงห้องลับที่มีพื้นที่กว้างใหญ่ห้องหนึ่ง

ตรงกลางห้องลับมีค่ายกลหนึ่งที่มีแสงสว่างงดงามเปล่งประกาย จากระดับความสามารถทางค่ายกลของหลัวซิว เขาก็ดูระดับของค่ายกลดังกล่าวไม่ออกเช่นกัน ยืนยันได้เพียงนี่คือค่ายเสวียนค่ายหนึ่ง

“ค่ายเสวียนค่ายมีนามว่าค่ายใหญ่ฝึกปรือหยินหยาง เมื่อเดินเข้าไปในค่ายเสวียน พวกเจ้าก็จะจมดิ่งสู่ภาพมายา ต้องเข่นฆ่ากับศัตรูที่ปรากฏในภาพมายา แต่สิ่งที่ข้าจะบอกพวกเจ้าคือหากได้รับบาดเจ็บในภาพมายา ร่างแท้ของพวกเจ้าก็จะได้รับบาดเจ็บเช่นกัน หรือแม้กระทั่งอันตรายถึงชีวิต! เพราะฉะนั้นหากพวกเจ้าอดทนต่อไปไม่ไหว ขอเพียงตะโกนคำว่าข้าขอสละสิทธิ์ดัง ๆ ก็จะหลุดพ้นจากภาพมายา กลับมาถึงโลกความเป็นจริง!”

“นอกเหนือจากนี้แล้ว เมื่ออยู่ในภาพมายา พวกเจ้าจะโคจรได้เพียงเบญจธาตุทั้ง 5 และกฎหยินหยางเท่านั้น สังหารคู่ต่อสู้ห้าคนถือว่าผ่านด่าน สังหารคู่ต่อสู้สิบคนจะได้รับของรางวัล ยิ่งฆ่าคู่ต่อสู้มากเท่าไหร่ ของรางวัลที่ได้รับก็ยิ่งมากเท่านั้น!”

“แน่นอนอยู่แล้วว่า หากไม่สามารถสังหารคู่ต่อสู้แม้แต่ห้าคนได้ เช่นนั้นก็เท่ากับไม่ผ่านการประเมิน จะถูกยึดบัญชาหยินหยางและตกรอบไป!”

เสียงของผู้อาวุโสหวูเย็นชามาก อีกทั้งดุดันด้วย หลังจากเหล่าวัยรุ่นผู้มีความฉลาดเป็นเลิศได้ยินแล้วก็ต่างรู้สึกตื่นเต้น กระวนกระวายอยู่เล็กน้อย แต่ทว่าอัจฉริยะอย่างหยุนจื่อซูและหวางยู่ซวนกลับไม่เป็นเช่นนั้น เป้าหมายของพวกเขาไม่เพียงต้องผ่านการประเมินเท่านั้น แต่ต้องได้รับผลการประเมินที่ดีมากเป็นพิเศษ และได้รับของรางวัล!