บทที่ 1355

“ผู้อาวุโสหวูมิต้องพิธีรีตองมากหรอก”ฉินเฟยเสว่ยิ้มอ่อน

“ได้ยินมาว่าช่วงพันกว่าปีที่ผ่านมา เทพธิดาฝึกตนปิดขังมาโดยตลอด ไม่ทราบว่ามาที่นี่เพราะเหตุอันใดหรือขอรับ? ข้ากำลังประเมินผลฐานหยินหยางฝึกปรือให้เหล่าวัยรุ่นยุคใหม่”ผู้อาวุโสหวูถาม

ในระหว่างที่ผู้อาวุโสหวูพูดอยู่นั้น สายตาของฉินเฟยเสว่ก็ได้กวาดมองวัยรุ่นยุคใหม่ทุกคนที่อยู่ในนี้ เมื่อดวงตาที่สว่างไสวดุจดวงดาวได้หยุดลงที่ตัวหลัวซิว ดวงตาคู่นั้นก็หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง

“ข้าว่างแล้วไม่มีอะไรทำน่ะ จึงมาดูว่าในบรรดาวัยรุ่นยุคใหม่มีหน่ออ่อนที่คุ้มแก่การบ่มเพาะหรือไม่”ฉินเฟยเสว่ตอบกลับเช่นนี้

หลัวซิวทราบอยู่ว่าฉินเฟยเสว่น่าจะจำตัวเองได้แล้ว

ผู้อาวุโสหวูหัวเราะแล้วตอบกลับ: “การที่สามารถทำให้เทพธิดาท่านลงมาถึงที่นี่ด้วยตัวท่านเองนั้น ถือเป็นเกียรติและโชคดีของวัยรุ่นเหล่านี้มาก ๆ ขอรับ”

“ผู้อาวุโสหวูประเมินผลต่อได้เลย ข้าจะดูอยู่ห่าง ๆ”ฉินเฟยเสว่ยิ้มอ่อนพลางตอบกลับ

ผู้อาวุโสหวูพยักหน้า ก่อนที่เขาจะใช้นิ้วชี้มาทางชายหนุ่มคนหนึ่ง“เจ้า มาดำเนินการทดสอบได้”

ชายหนุ่มดังกล่าวอยู่ในชุดสีเหลือง เขาไม่ได้ดูตื่นเต้นและกระวนกระวายดังสองคนเมื่อก่อนหน้านี้ เดินขึ้นไปตรงกลางค่ายเสวียนด้วยสีหน้าท่าทางที่สุขุม

ชายหนุ่มชุดเหลืองผู้นี้แสดงศักยภาพครั้นเมื่ออยู่ในการประเมินกฎเบญจธาตุก่อนหน้านี้ออกมาได้ไม่เลวเลย อดทนอยู่ในค่ายกระบี่มหาเบญจธาตุของผู้อาวุโสหวูไปได้ประมาณ 20 ลมหายใจ

“ข้าขอสละสิทธิ์!”

หลังจากที่ผ่านไปพักหนึ่ง เขาก็ตะโกนเสียงดัง เดินออกมาจากค่ายเสวียนด้วยใบหน้าที่ขาวซีด อย่างไรก็ตามในแววตาเขากลับมีรังสีแห่งความดีใจกระพริบโดยยากที่จะปิดบังได้