บทที่ 136 ฝึกฝนสองวิชา

ดาบเร็วของแดนบริบูรณ์ทำให้เขาดีใจมากแล้ว ถ้าเป็นระดับต่ำกว่าปรมาจารย์ฝึกจิตแทบจะหาคู่ต่อสู้ได้ยาก แต่พลังสองเท่าที่เพิ่มพูนจากพลังแปรเสวียนเทียนกลับสามารถฆ่าจอมยุทธ์พรสวรรค์ขั้นเก้าได้ในพริบตา มันออกจะน่ากลัวไปหน่อยแล้ว

นี่มันคือการหมายความว่า หากทุ่มเทหมดกำลัง ต่อให้ปรมาจารย์ยุทธ์ผู้แข็งแกร่งที่ฝึกจิตขั้นหนึ่ง เขาก็สามารถต้านทานได้อยู่บ้าง?

แน่นอน การที่สามารถฆ่าจางหลู่เหลียงได้อย่างง่ายดาย สาเหตุสำคัญก็เป็นเพราะจางหลู่เหลียงเป็นเพียงแค่จอมยุทธ์ที่ธรรมดาที่สุด หากเจอกับจอมยุทธ์ที่ร้ายกาจกว่านี้ หลัวซิวอยากเอาชนะ คงไม่ง่ายดายเพียงนี้

ไม่ว่าจะอย่างไร การที่สามารถฆ่าจางหลู่เหลียงได้ ทำให้หลัวซิวดีใจมากแล้ว และรู้จักฝีมือของตนเองใหม่

สายตาจับจ้องไปที่หินนิพพานที่อยู่ไม่ไกล หลัวซิวคืนกระบี่เข้าฝัก พูดเสียงเรียบว่า “ผู้อาวุโสเย่ยังไม่คิดออกมารึ?”

ด้านการรับรู้ถึงชีวิตของเขา ต่อให้เจ้าเก็บซ่อนลมหายใจดีเพียงใด ขอเพียงเป็นสิ่งมีชีวิต หลัวซิวก็สามารถมองเห็นได้ชัดเจน

เย่เซี่ยงโต่วเดินออกมาจากด้านหลังหินนิพพาน มองดูหลัวซิวด้วยสีหน้าตกตะลึง

“นี่เจ้าสามารถฆ่าจางหลู่เหลียงซึ่งเป็นพรสวรรค์ขั้นเก้าได้ และยังพบว่าข้าซ่อนตัวอยู่?”

สายตาเย่เซี่ยงโต่วเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ เขาไม่คิดเลยว่า ระยะเวลาสั้นแค่สองสามเดือน หลัวซิวก็เติบโตมาถึงขั้นนี้แล้ว

เขาเห็นหลัวซิวออกจากเมือง กลัวว่าเขาจะโดนคนของจางหลู่เหลียงลอบฆ่า เลยตามไปปกป้องเงียบๆ แต่ไม่คิดว่าหลัวซิวไม่ต้องการความช่วยเหลือจากตนเลย และยังอาศัยแค่กำลังของตนเอง ก็สามารถฆ่าจางหลู่เหลียงซึ่งมีตบะเป็นจอมยุทธ์ได้อีกด้วย

ไม่เพียงเท่านั้น เขายังฆ่าจางหลู่เหลียงได้อย่างง่ายดาย ใช้เพียงแค่สามกระบี่เท่านั้น!

ดาบเร็วของแดนบริบูรณ์ จอมยุทธ์พรสวรรค์ในวัยสิบสี่ปี พ่อหนุ่มนี้เป็นปีศาจหรือไงเนี่ย?

“ขอบคุณผู้อาวุโสที่แอบมาคุ้มครองขอรับ”

หลัวซิวคารวะขอบคุณ สำหรับสิ่งอื่น เขาไม่ได้อธิบาย เพราะเขารู้ว่าเย่เซี่ยงโต่วไม่มีทางคิดละโมบโอกาสบนตัวเขา ไม่งั้นคงลงมือแย่งชิงตั้งแต่แรกเจอไปแล้ว

เขาหยิบแหวนเก็บของของจางหลู่เหลียงขึ้นมา ในนั้นไม่มีสมบัติล้ำค่าอันใด เป็นเพียงหินพลังจิตและยาระดับสาม ยังมีกระบี่ยุทธ์ของชั้นกลางที่จางหลู่เหลียงเคยใช้ตอนมีชีวิตอยู่

การตายของจางหลู่เหลียงไม่อาจเก็บงำซ่อนเร้นไว้ได้ และตัวหลัวซิวเองก็ไม่คิดจะปิดบังอยู่แล้ว

หลังจากกลับเข้าเมือง เขานั่งวาร์ปมายังเขตการปกครองเมืองหยุนหลงเพื่อเข้าพบหัวหน้าแก๊งเหวินเซวียนหง

““แดนพรสวรรค์แล้ว?”

ในเมื่อรู้ก่อนแล้ว แต่พอเห็นหลัวซิวเป็นระดับพรสวรรค์แล้วจริงๆ เหวินเซวียนหงยังอดตกใจไม่ได้

เพราะนี่มันเพียงแค่ไม่กี่เดือน หลัวซิวก็บรรลุขั้นแล้ว

ระดับพรสวรรค์ในวัยสิบสี่ปี ต่อให้มองไปทั่วประเทศเทียนหวู ก็เรียกได้ว่าเป็นอัจฉริยะระดับสุดแล้ว

“เจ้าฆ่าจางหลู่เหลียงแล้ว ต่อไปคิดจะทำอันใด?” เหวินเซวียนหงถามยิ้มๆ

“ข้าคิดจะประกาศภารกิจรางวัลนำจับ ฆ่าโกวหงยี่” หลัวซิวพูดออกมา

ครั้งนี้เขากลับมาคือต้องการถอนรากถอนโคน ในเมื่อมีการคุ้มครองจากองค์กรนักล่ายุทธ์ แต่ก็ยากจะรับรองได้ว่าครอบครัวของตนจะไม่มีอันตราย

ระหว่างพูด หลัวซิวหยิบกระบี่ยุทธ์ระดับชั้นล่างสิบเล่มออกมาวางบนโต๊ะ

เหวินเซวียนหงหรี่สายตาลง “เจ้านี่ร่ำรวยกว่าข้าเสียอีก”

กระบี่ยุทธ์ระดับชั้นล่างเล่มหนึ่งต้องใช้หินพลังจิตชั้นล่างหนึ่งหมื่นกว่าชิ้นมาเป็นค่าตอบแทน ฐานะราชายุทธ์ทั่วไปก็มีเพียงแค่สองหมื่นกว่าเท่านั้น

พริบตาเดียวหลัวซิวหยิบออกมาสิบเล่ม ราคาเท่ากับหินพลังจิตหนึ่งแสนกว่า เพียงพอให้ผู้แข็งแกร่งระดับราชายุทธ์ขั้นแปดหวั่นไหวแล้วล่ะ

รางวัลนำจับในการฆ่าคน สำหรับฐานะคนที่ประกาศภารกิจจะปิดเป็นความลับ นี่เป็นกฎที่ไม่อาจละเมิดได้ขององค์กรนักล่ายุทธ์

สำหรับหลัวซิวแล้ว วิธีเช่นนี้เป็นวิธีที่ถอนรากถอนโคนได้สมควรที่สุดแล้ว

จากนั้นเหวินเซวียนหงประเมินพรสวรรค์ของหลัวซิวอีก เพิ่มพูนจนถึงขั้นเหลืองระดับกลาง สามารถได้รับสิทธิ์การฝึกฝนวิชายุทธ์ระดับหกสามวิชา