บทที่ 1373

แต่มีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน นั่นคือพวกเขาให้ความสำคัญอย่างยิ่งต่อมิตรภาพและความชอบธรรม นับตั้งแต่ได้สาบานตนเป็นพี่น้องต่างสายเลือดแล้ว ก็ไม่เคยมีการทรยศ หรือการหักหลังระหว่างพี่น้องเกิดขึ้นเลย

กุ่ยเชียนโฉกับเยียนหวูมิ่งก็เช่นกัน หากยังไม่สาบานตน การแย่งชิงความลับและโอกาสอันดีบนตัวหลัวซิว ก็เป็นสิ่งที่พวกเขาสามารถทำได้อย่างสนิทใจ จะไม่มีความรู้สึกผิดใด ๆ ทั้งสิ้น เพราะในโลกของผู้ฝึกยุทธ์ ผู้ที่อ่อนแอก็ต้องเป็นเหยื่อให้กับผู้ที่แข็งแกร่งมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

แต่หากหลังจากสาบานตนไปแล้วจริง ๆ หลัวซิวกลายเป็นน้องสิบ พวกเขาก็จะไม่มีโอกาสให้ได้ลงมือแล้ว ไม่เช่นนั้นก็จะถือว่าเป็นทรยศต่อรากฐานและหลักการของตนเอง

เพราฉะนั้นในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ กุ่ยเชียนโฉและเยียนหวูมิ่งต่างก็เสนอว่าจะลงมือในเวลาเดียวกัน

ยู่หวูฉิวขมวดคิ้วเล็กน้อย ความจริงเขาก็สงสัยในความลับของบนตัวของซิวหลัวผู้นี้เช่นกัน บางทีอาจจะเคยได้รับโอกาสหรือการสืบทอดที่ดีมาสักครั้งก็เป็นได้ หากสามารถได้มันมา ก็จะเป็นประโยชน์อันยิ่งใหญ่สำหรับพี่น้องทั้งเก้าของพวกเขา

ก่อนหน้านี้ก็เพื่อให้เขามาที่แดนปริศนาเบญจธาตุ ดังนั้นจึงไม่ได้ลงมือ ในวันนี้วิชาหยางมหาเบญจธาตุทั้งหมดอยู่ในมือเขาแล้ว คนผู้นี้ไม่มีค่าที่จะต้องใช้ประโยชน์ได้อีก นับเป็นโอกาสที่ดีที่สุดสำหรับการลงมือ

แต่ปีศาจยักษ์ยู่หวูฉิวกลับมีลางสังหรณ์ขึ้นมา ตั้งแต่ออกมาจากแดนปริศนาเบญจธาตุ ซิวหลัวผู้นี้ก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ หากต้องต่อสู้ขึ้นมาจริง ๆ ไม่แน่ว่าพวกเขาทั้งเก้า ต่างก็ไม่สามารถหยุดเขาเอาไว้ได้

ยู่หวูฉิวมั่นใจในลางสังหรณ์ของตนมาก ก่อนนี้ซือถูเจิ้งเจี้ยนพาพวกมาโจมตีหุบเขาปีศาจเก้า เจาก็สามารถสัมผัสรู้ได้ล่วงหน้า

ในเวลานี้ตรงหน้ายู่หวูฉิว มีเพียงสองตัวเลือกเท่านั้น หนึ่งคือเลือกที่จะลงมือ จะกำจัดซิวหลัวทิ้งแล้วรับเอาความลับบนตัวเขามา หรือจะปล่อยให้เขาหนีไปได้ รอจนเขาเติบโตขึ้นมา จากนั้นก็กลับมาแก้แค้นพวกเขา

ตัวเลือกที่สองคือเลือกที่สาบานตน นับถือกันเป็นพี่น้อง จริงใจต่อกัน จากนั้นหากเมื่อวันหนึ่งเขาเติบโตขึ้นเป็นผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทาน พี่น้องของพวกเขาทั้งหลายก็จะสามารถได้รับประโยชน์จากเขาด้วยเช่นกัน

เดิมทียู่หวูฉิวคิดว่าจะเลือกตัวเลือกที่สอง ดังนั้นเขาจึงได้เอ่ยว่าจะสาบานตนเป็นพี่น้องต่างสายเลือดกับหลัวซิว

เขาใช้ตัวสำนึกส่งเสียงพูดถึงความกังวลของตนกับกุ่ยเชียนโฉและเยียนหวูมิ่ง