บทที่ 1380

“แต่ว่าข้าต้องการได้รับวิชาอาถรรพณ์ในตอนนี้เสียก่อน เพราะว่าหากเจ้าเข่นฆ่ากับซือถูเจิ้งเจี้ยนแล้วพลาดตายขึ้นมา เช่นนั้นพวกเราจะไม่เป็นการเสียแรงเปล่าหรือ?”

ยู่หวูฉิวความคิดรอบคอบ จ้องมองไปยังหลัวซิวพร้อมเอ่ย “เจ้าก็ไม่ต้องกังวลไปว่าหากข้าได้รับวิชาอาถรรพณ์แล้วจะไม่ช่วยเจ้า ข้ายู่หวูฉิวฝึกตนนับแสนปีเป็นจ้าวนภา ความจริงใจมมากน้อยก็ยังมีอยู่บ้าง หากเจ้าไม่วางใจ ข้าสามารถสาบานต่อใจกลางแห่งวิถียุทธ์ได้”

สิ่งที่เรียกว่าใจกลางแห่งวิถียุทธ์ ก็คือรากฐานแห่งนักยุทธ์ เส้นทางการฝึกยุทธ์ รากฐานเป็นสิ่งที่สำคัญมาก เกี่ยวพันกันถึงแดนจิต

ทรยศต่อรากฐาน แดนจิตมีส่วนชำรุด ก็จะเป็นการง่ายที่จะมีจิตมารปรากฏขึ้นระหว่างที่ฝึกตน จากนั้นเมื่อถึงเวลาก็จะหมกมุ่นจนเสียสติ ไม่ได้พบกับจุดจบที่ดี

ดังนั้นสำหรับรากฐานแห่งวิถียุทธ์ของตน นักยุทธ์ส่วนมากต่างก็ให้ความสำคัญเป็นที่หนึ่ง

“ข้าเชื่อท่าน”

หลัวซิวพลิกมือหยิบม้วนหยกออกมาม้วนหนึ่ง นำสามขั้นแรกของพลังแปรเสวียนเทียนสลักลงไปบนม้วนหยก จากนั้นก็ส่งมอบม้วนหยกให้กับยู่หวูฉิว

ถึงแม้ว่าจะยังไม่ตัดความเป็นไปได้ที่อีกฝ่ายอาจจะหลอกลวงเขา แต่ผู้แข็งแกร่งอย่างยู่หวูฉิวเช่นนี้ต่างก็มีความหยิ่งในศักดิ์ศรีเป็นของตนเอง โดยปกติหากเป็นเรื่องที่รับปากแล้วก็จะต้องทำให้ได้ จะไม่ดูหมิ่นตนเองด้วยการทำเรื่องหลอกลวงเช่นนั้น มันขัดกับรากฐานแห่งวิถียุทธ์ของเขา

อนัตตาไม่สิ้นพื้นที่กว้างใหญ่ไร้ที่สิ้นสุด อนัตตาไม่สิ้นของพิภพต่ำ มันเป็นเรื่องง่ายที่จะอยู่ในนั้นแม้จะเป็นถึงเทพมารก็ตาม

แต่อนัตตาไม่สิ้นของพิภพกลาง กลับอันตรายยิ่งกว่า กฎโซนก็ซับซ้อนวุ่นวายมากกว่า เทพฟ้าหากไม่มีเส้นทางที่ชัดเจน ต่างก็มีโอกาสอย่างมากที่จะหลงทาง

โลกาอสูรฟ้าและโลกเสวียนเทียนนับว่าเป็นพิภพกลางที่ใกล้กันที่สุด อีกทั้งโลกพิภพทั้งสองนี้ต่างเป็นโลกพิภพอยู่ภายใต้ชื่อของซือถูเจิ้งเจี้ยน เพราะว่าเขารู้ถึงตำแหน่งของโลกพิภพทั้งสองมากที่สุด

เขานำเทพฟ้าทั้งแปดให้ตามเขาลงมาจากโลกาชั้นฟ้า ข้ามภพอนัตตาไม่สิ้น มายังโลกเสวียนเทียน มายังสำนักเซียนไร้เจตสิก

“คารวะท่านราชาเทพ”

จ้าวนภาไร้เจตสิกพร้อมกับผู้อาวุโสไท่ซ่างหลายคนของสำนักเซียนยืนอยู่ในห้องโถงด้วยความเคารพ ภายในตำหนัก บัลลังก์ที่เดิมเป็นของเจ้าแห่งสำนักเซียน ในเวลานี้ผู้ที่นั่งอยู่กับเป็นซือถูเจิ้งเจี้ยน