บทที่ 1390

แต่พลังแห่งกฎดั้งเดิมขั้นที่สี่ กลับถูกเขากลืนกินจนสิ้น ไอ้หนุ่มผู้นี้เป็นตัวประหลาดหรืออย่างไร?

“ไอ้สัตว์เดรัจฉาน!”

ซือถูเจิ้งเจี้ยนกัดฟันแน่น สิ่งที่ทำให้เขาสามารถยิ่งใหญ่ท่ามกลางโลกามนุษย์ได้ เขาอาศัยความการสัมผัสรู้กฎดั้งเดิมราชาเทพของที่ลึกซึ้งยิ่งกว่า

ในวันนี้ข้อได้เปรียบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาไม่มีอีกต่อไปแล้ว จะให้เขาทนอยู่เฉย ๆ ได้อย่างไร?

นสีหน้าของซือถูเจิ้งเจี้ยนนิ่งขรึมน่าหวาดกลัว “ไอ้สัตว์เดรัจฉาน ถือว่าเจ้าสามารถยับยั้งกฎความตายของข้าได้ ทำให้ข้าประหลาดใจได้มากจริง ๆ บนร่างของเจ้าต้องมีสมบัติAttrความตายเป็นแน่? อีกทั้งระดับของสมบัติชิ้นนี้ก็ยังสูงมากอีกด้วย!”

“แต่ว่า ผล การฝึกตนของเจ้าต่ำเกินไป พลังที่แข็งแกร่งไม่สามารถสำแดงออกมาได้นาน ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะสามารถทนต่อไปได้อีกนานสักเพียงใด”

สายตาของซือถูเจิ้งเจี้ยนฉายแวววดุร้าย เข้าไม่ใช้พลังแห่งกฎความตายอีกต่อไป แต่อาศัยผลการฝึกตนขับเคลื่อนพลังของวังเซียน หมายจะอาศัยผลการฝึกตนเพื่อทำลายหลัวซิว

หลัวซิวหัวเราะอย่างหยามเหยียด “คิดจะเอาผลการฝึกตนมาแข่งกับข้าหรือ? เจ้ารู้หรือไม่ว่าเหตุใดผลการฝึกตนของข้าที่มีเพียงแดนมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้นเก้า แต่กลับสามารถสำแดงพลังเทียบเท่าจ้าวนภาได้?”

ซือถูเจิ้งเจี้ยนแววตาเป็นประกาย ใช่แล้ว เขาสงสัยอย่างมากว่าแท้จริงแล้วหลัวซิวทำได้อย่างไร เพราะหากรู้ถึงความลับดังกล่าว เขาก็จะสามารถใช้วิธีการที่ตรงเป้ามาเพื่อถ่วงดุล

“ร่างกายมนุษย์มีจุดลมปราณ 108 จุดซ่อนความลึกลับที่ไม่มีที่สิ้นสุด หลังจากเปิดใช้ ใจกลางจุดลมปราณก็จะเกิดเป็นโลกาหนึ่งขึ้น ข้ามีหนึ่งโลกาที่สามารถมอบพลังงานให้ได้อย่างต่อเนื่อง เจ้าอยากจะแข่งผลการฝึกตนกับข้า ก็ไม่ต่างอะไรกับเอาไข่ไปตอกกับหิน!”

หลัวซิวพูดเสียงดังฟังชัด พูดความลับอย่างหนึ่งของตนออกมาโดยไม่ปิดบังแม้แต่น้อย

“เคล็ดจุดลมปราณ 108 จุด?”

ซือถูเจิ้งเจี้ยนรี่ตาลงทันที แววตาเคร่งเครียด

“เจ้าครอบครองเคล็ดวิชาเปิดร่างกายมนุษย์? อีกทั้งยังเปิดจุดลมปราณหนึ่งได้สำเร็จ กำเนิดเป็นโลกาหนึ่งในร่างกาย?”