บทที่ 1398

“ซือถูเจิ้งเจี้ยนหากตายไปจริง ๆ อสูรดูดจิตโบราณจะดูดกลืนช่องจิตระดับราชาเทพเข้าไป ไม่รู้ว่ามันจะแปรสภาพหรือพัฒนาไปจนถึงบรรลุถึงระดับเทพฟ้าหรือไม่” หลัวซิวมองดูฉากนี้จากระยะไกล มีอสูรดูดจิตโบราณลงมือโจมตี ซือถูเจิ้งเจี้ยนมีแต่ความตายเท่านั้น

“ปัง!”

ฮู้ป้องกันถูกกรงเล็บของอสูรโบราณบีบอัดจนบิดเบี้ยวผิดรูป หางที่เต็มไปด้วยเดือยกระดูกกวาดไปทั่ว ทำให้ซือถูเจิ้งเจี้ยนถูกฟาดจนกระเด็นออกไปอีกครั้ง

“หนี!”

อาศัยพลังของการถูกฟาดออกไป ซือถูเจิ้งเจี้ยนอ้าปากกระอักพลังและเลือดออกมา เผาผลาญพลังและเลือดโดยไม่คำนึงถึงสิ่งที่ต้องแลก บินหนีออกไปทางช่องทางเข้าออกของทางปริภูมิ

พลังและเลือด คือการหลอมรวมพละกำลังเทพของนักยุทธ์ เมื่อใดที่พลังและเลือดสูญเสียไป เป็นเรื่องยากที่จะชดเชยมันกลับมา และถ้ามันไม่สามารถชดเชยการสูญเสียพลังและเลือดได้ มันจะทำให้ผลการฝึกตนของตนเองลดลง ทั้งยังส่งผลกระทบต่อการเข้าแดนในอนาคตอีกด้วย

เรียกได้ว่า พลังและเลือดคือรากฐานชีวิตของนักยุทธ์ เว้นแต่พวกเขาจะต้องไม่มีทางเลือกจริง ๆ หรือเป็นทางเลือกสุดท้าย ไม่เช่นนั้นก็ไม่มีใครเต็มใจที่จะเผาผลาญพลังและเลือกวิธีการประเภทฆ่าไก่เอาไข่มาเพื่อแลกพลังงานที่ทรงพลังเป็นแน่

แต่ซือถูเจิ้งเจี้ยนในเวลานี้ กลับไม่มีเวลามาไตร่ตรองเรื่องพวกนี้แล้ว ถ้าหากไม่เผาผลาญพลังและเลือด เขาก็ต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย

“อย่าได้คิดจะหนีเชียว!”

หลัวซิวพลันขยับตัว ที่ด้านหลังของเขามีภาพมายาดาราบรรพกาลปรากฏขึ้น พลังอันยิ่งใหญ่ของโลกาหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย ขับเคลื่อนความเร็วของปีกเทพมังกรครามยักษ์ไร้มลทิน

ผุ! ผุ! ผุ! ……

บนร่างกายของเขาปลดปล่อยดอกโลหิตออกมามากมาย แต่เพราะว่าพลังอันแข็งแกร่งในร่างกายของเขานั้นหมดลงแล้ว เป็นการยากที่รับการเพิ่มพูนขึ้นของพลังแห่งโลกา

แต่เขาก็ไม่สามารถเอาเวลามานั่งกังวลได้มากถึงเพียงนั้นแล้วเช่นกัน หากซือถูเจิ้งเจี้ยนหนีไปได้ ก็ไม่ต่างอะไรกับการปล่อยเสือกลับป่า ด้วยความรอบครอบและระแวดระวังของซือถูเจิ้งเจี้ยน มันเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอนที่จะให้โอกาสเขาเช่นนี้อีกเป็นครั้งที่สอง

“เจ้าคิดว่ามีเพียงเจ้าคนเดียวหรือที่สามารถเผาผลาญพลังและเลือดได้?”

บนร่างของหลัวซิวมีเปลวไฟเผาผลาญออกมา เปลวไฟทุกลูกต่างเป็นสีเทาจากการผสานชีวิตและความตาย เต็มไปด้วยรูปแบบหนึ่งที่ไม่มีชีวิตและไม่มีความตาย ออร่าของความลึกลับนั้นไม่มีสิ้นสุด

อาศัยพลังงานจากการเผาผลาญพลังและเลือด เพียงพริบตาหลัวซิวก็สามารถตามได้ทัน ขวางเส้นทางด้านหน้าของซือถูเจิ้งเจี้ยนเอาไว้