บทที่ 1419

เสี้ยววินาทีนี้ ยู่หวูฉิวรู้สึกลังเลใจจริง ๆ จะลงมือหรือส่งลูกแก้วแดนปริศนาให้หลัวซิว ทั้งหมดนี้ล้วนอยู่ในการตัดสินใจเพียงชั่ววูบของเขา

บรรยากาศหยุดนิ่งไปสักพัก กุ่ยเชียนโฉ เหยียนจงโหมว เยียนหวูมิ่งต่างกำลังแอบโคจรกฎพลังเทพแล้ว เตรียมพร้อมที่จะลงมือตลอดเวลา

“แน่นอนอยู่แล้วสิ!”

จู่ ๆ ยู่หวูฉิวก็หัวเราะออกมา แล้วโยนลูกแก้วแดนปริศนาที่อยู่ในมือไปให้หลัวซิว

นี่จึงทำให้หลัวซิวอดไม่ได้ที่จะมองไปทางยู่หวูฉิวด้วยสายตาที่น่าทึ่ง เขาสามารถสัมผัสได้ว่าเมื่อครู่นี้ยู่หวูฉิวมีความลังเลใจอยู่เล็กน้อย

“ท่านพี่ใหญ่! ……”

กุ่ยเชียนโฉ เหยียนจงโหมว เยียนหวูมิ่งต่างส่งเสียงทางจิตสำนึกไปให้ยู่หวูฉิวพร้อมกัน ไม่เข้าใจต่อการตัดสินใจของเขา

อย่างไรก็ตามยู่หวูฉิวกลับไม่ได้อธิบายอะไร บนชั้นดาดฟ้าของเรือรบมีโต๊ะอยู่ตัวหนึ่ง เขาใช้นิ้วชี้ไปทางฝั่งตรงข้ามตัวเอง“น้องชายเชิญนั่งก่อนสิ”

หลัวซิวกล่าวขอบคุณหนึ่งคำ ก่อนจะเดินไปนั่งอย่างไม่เกรงใจ

ยู่หวูฉิวทำการเทเหล้าให้เขาด้วยตัวเอง แล้วถามอย่างเรื่อยเปื่อยว่า“ไม่ทราบว่าผลลัพธ์ระหว่างน้องชายกับซือถูเจิ้งเจี้ยนเป็นอย่างไรบ้าง?”

“มันตายไปแล้ว”หลัวซิวตอบกลับอย่างเรียบนิ่งมาก ๆ

ทันทีที่พ่นคำพูดนี้ออกมา กิริยาท่าทางของยู่หวูฉิวที่กำลังเทเหล้าอยู่ก็หยุดชะงักลงไปกะทันหันอย่างอดไม่ได้ พวกกุ่ยเชียนโฉก็ต่างแสดงสีหน้าท่าทางอย่างเหลือเชื่อออกมาเช่นกัน

การที่มหาจักรพรรดิยุทธ์คนหนึ่งสามารถเอาชีวิตรอดจากการไล่ล่าของราชาเทพได้นั้น ก็ถือว่าเป็นเรื่องปาฏิหาริย์มาก ๆ แล้ว หรือทุกอย่างจะเป็นดังที่พี่ใหญ่คาดคะเนเอาไว้จริง ๆ เขามีกลอุบายที่สร้างภัยคุกคามให้แก่ราชาเทพได้หรือ?

“เจ้าหนู เจ้าพูดโม้ใช่ไหม?”มุมปากเซียวจื่อเจี้ยนกระตุกพลางถาม

“ข้ามีความจำเป็นต้องโม้ด้วยหรือ?”หลัวซิวยิ้มอย่างไม่ใส่ใจพลางตอบกลับ

เขายกเหล้าขึ้นมาดื่มหนึ่งอึก หลังจากที่สังหารศัตรูผู้แข็งแกร่งได้แล้ว ความรู้สึกของการที่มีเหล้าเข้ม ๆ ไหลลงคอนั้น เป็นความรู้สึกและประสบการณ์ที่แตกต่างเสียจริง