บทที่ 1433

ดังนั้นกมลโลกาทุกดวงจึงเป็นสมบัติล้ำค่า

แต่ในยุคสมัยอันไกลโพ้น กมลโลกาจำนวนมากถูกใช้เพื่อสร้างพิภพ กมลโลกาจึงน้อยลงเรื่อย ๆ เมื่อหลายร้อยล้านปีก่อน กมลโลกาก็หาได้ยากแล้ว ความยากในการฝึกฝนเคล็ดวิชาหกจุดลมปราณระดับความยากขึ้นอย่างมาก

ร่างกายมนุษย์มีจุดลมปราณทั้งหมด 108 จุด การเปิดแต่ละจุดลมปราณต้องมีกมลโลกาอย่างน้อย 1 ดวง หากคนๆหนึ่งต้องการเปิดจุดลมปราณทั้งหมด 108 จุด เขาต้องการกมลโลกา 108 ดวง ยิ่งระดับสูงเท่าใด ระดับของกมลโลกาก็จะยิ่งสูงขึ้น

ดูเหมือนเป็นตัวเลขที่ไม่ซับซ้อนจำนวนใหญ่ กลับทำให้หลัวซิวปวดหัวมาก กมลโลกานั้นหายากอยู่แล้ว และความยากที่เปิดจุดลมปราณจะมากกว่าคนอื่นหลายเท่า นี่จะทำอย่างไรดี?

หลังจากที่ผลการฝึกตนไปถึงแดนเทพมารแล้ว หลัวซิวจะประสบปัญหาหลายประการ

ปัญหาแรกคือจุดลมปราณสิบแปดจุดบนแขนซ้าย และเหลืออีกสิบเจ็ดจุด ตามบันทึกของวิชาจุดลมปราณ จุดร่างกายของคนหกส่วนนั้นสอดคล้องกับส่วนใดส่วนหนึ่งกับแดนเทพมาร ได้เปิดจุดลมปราณสิบแปดจุดก่อนที่จะถึงแดนเทพมาร จะมีประโยชน์อย่างยิ่ง

และหากไม่ได้เปิดจุดลมปราณสิบแปดจุดในส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายมนุษย์ได้ตอนที่อยู่ในแดนเทพมาร ในอนาคตเมื่อระดับผลการฝึกฝนสูงขึ้น ความยากในการเปิดจุดลมปราณจะเพิ่มขึ้นมาก และจะลำบากทุกย่างก้าว

ปัญหาที่สองคือฝึกฝนวิชาบรรพเทพโลหิตขั้นที่ 2 ในขณะที่วรยุทธ์นี้จะเพิ่มพลังสายเลือดจะทำให้ร่างกายแข็งแรงขึ้น หลังจากที่พลังสายเลือดดีขึ้น ร่างยุทธ์ร่างเนื้อก็จะแข็งแกร่งขึ้นไปด้วย สามารถปรับปรุงร่างกายและความสามารถของนักยุทธ์ มีพื้นฐานในการบรรลุแดนที่สูงขึ้น

ปัญหาที่สามคือความเข้าใจเรื่องกฎ ตอนนี้หลัวซิวได้เข้าใจห้วงยุทธ์ของเขาเอง ซึ่งกฎชีวิต กฎความตาย กฎเวลา กฎปริภูมิทั้งสี่ขั้นสูงสุดเป็นหลัก เพราะความลึกลับที่ไร้สิ้นสุดทั้งสี่กฎนี้ ครอบคลุมกฎเกือบทั้งหมดในจักรวาล

นอกจากนี้ยังมีปัญหาที่สี่ นั่นคือ หลังจากที่ผลการฝึกตนไปถึงแดนเทพมารแล้ว สามารถรับของขวัญอีกครั้งหนึ่งจากกฎดั้งเดิมได้

ของขวัญทุกครั้งที่ได้รับจากกฎดั้งเดิม ได้นำประโยชน์มากมายมาสู่หลัวซิว ซึ่งเป็นรากฐานของการเติบโตอย่างรวดเร็วของเขาจนถึงขั้นนี้ในเวลาเพียงประมาณหกสิบปี

ในตำหนักวัฏสงสาร หลัวซิวใช้ชิ้นส่วนใจแห่งศุภรเป็นแกนหลักของค่ายกล สร้างค่ายกลชะลอเวลา ตราบใดที่เขาอยู่ในพื้นที่ภายในตำหนัก เวลาจะช้าลง สิบเท่า ซึ่งเทียบเท่ากับโลกาศุภร