บทที่ 1435

นอกจากวงล้อชีวิตแห่งเหล่าเทวเทพที่เขาหลอมเองเป็นการส่วนตัวแล้ว เขายังเหลือเตาเทพสองในหนึ่งอัญเทพฟ้าของสำนักเซียนไร้เจตสิกไว้ด้วย ให้ เป็นอัญบัลลังก์แห่งสำนักที่เห็นได้ของสำนักไท่เสวียน

สำหรับสมบัติที่ทรงพลังกว่านั้น หลัวซิวไม่ได้เหลือไว้ เพราะหากไม่มีความแข็งแกร่งเพียงพอจะเทียบได้ ก็จะเป็นเพียงผู้บริสุทธิ์ที่ถูกกล่าวหามีความผิดเท่านั้น

“เจ้าจะจากไปแล้วหรือ?”

ก่อนออกเดินทาง หลัวซิวมาที่ที่พักของช่าจื่อเยียนเพื่อกล่าวคำอำลา

“โลกเสวียนเทียนเล็กเกินไป เจ้าต้องการโลกที่กว้างกว่าจริงๆ...” สำหรับหลัวซิวนั้น ช่าจื่อเยียนมีความรู้สึกที่ซับซ้อน

หลัวซิวเหลือม้วนหยกหนึ่งอัน ซึ่งบันทึกบำเพ็ญพลิกทมิฬขั้นที่ 2 ไว้ ซึ่งเพียงพอสำหรับเสี่ยวเจียงหมิงที่จะฝึกฝนให้ถึงแดนราชาเทพ

เจ้าสำนักไท่เสวียน หลัวซิวสืบทอดให้กับหลินจื่อเฟิง และเขาสละเจ้าสำนักกลับสู่ความสันโดษในนามของอาจารย์ปู่

แม้ว่าระดับผลการฝึกฝนของหลินจื่อเฟิงยังไม่ถึงแดนเทพมาร แต่ก็อยู่ไม่ไกลนัก ในบรรดาคนดั้งเดิมของสำนักไท่เสวียน ระดับผลการฝึกฝนนั้นสูงที่สุด

ความแข็งแกร่งแบบนี้อาจไม่นับว่าอะไรในโลกเสวียนเทียน แต่ด้วยความช่วยเหลือจากเทพฟ้าทั้งหกและความช่วยเหลือของสำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมินเฟิ่งหวูซิน การพัฒนาของสำนักไท่เสวียนจะราบรื่นขึ้นมาก

หลัวซิวยังมอบวิญญาณดั้งเดิมของผู้แข็งแกร่งเทพฟ้าทั้งหกให้กับหลินจื่อเฟิง และจัดการทุกอย่างอย่างเหมาะสม

“ข้าก็จะไปด้วย”

เมื่อรู้ว่าหลัวซิวกำลังจะจากไปอีกครั้ง เหยียนเยว่เอ๋อร์ยืนกรานที่จะไปกับเขา

หลังจากผ่านอุปสรรคที่โลกแสงดาวมาหลายครั้งหว่าที่พวกเขาก็ได้พบกัน เวลาที่พวกเขาอยู่ด้วยกันก็น้อยลงมาก ส่วนใหญ่หลัวซิวจะปิดขังฝึกตนหรือฝึกฝนอยู่ข้างนอก

แต่นี่คือชีวิตของนักยุทธ์ อย่างน้อยก็อยู่ในช่วงของการพัฒนาความแข็งแกร่งอย่างรวดเร็ว เป็นไปไม่ได้ที่จะอยู่ด้วยกันเหมือนสามีภรรยามนุษย์ธรรมดาไปจนตาย