บทที่ 1446

สำหรับนักยุทธ์ที่ไม่ธรรมดา สถานที่ฝึกฝนไม่จำเป็นต้องตกแต่งอย่างหรูหรา แต่เรื่องความปลอดภัยมีความสำคัญสูงสุด

หลัวซิวหยิบฟูกออกมานั่งขัดสมาธิในห้อง หลัวซิวบีบผนึกและสลักลายค่ายกลเพิ่มเติมบนผนังโดยรอบ

สิ่งที่เขาสลักไว้ไม่ใช่ค่ายกลคุ้มกันและค่ายกลโจมตี เนื่องจากค่ายกลป้องกันและโจมตีขั้นเทพระดับ 1 ไม่มีประโยชน์ใดๆ เลย

ค่ายกลที่เขาสร้างคือค่ายกลเฝ้าระวังและค่ายกลป้องกันการรับรู้ของตัวสำนึก แม้ว่าเขาจะไม่สามารถต้านทานการสอดรู้สอดเห็นของผู้แข็งแกร่งระดับเทพฟ้าได้ แต่ถ้าอีกฝ่ายสัมผัสรูปแบบค่ายกล เขาจะรับรู้ได้

“ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของข้าพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วจนวิธีการอื่นล้าหลังเกินกว่าจะก้าวทันความเร็วของการเติบโตของความแข็งแกร่ง”

นั่งขัดสมาธิอยู่ในห้อง แสงสองดวงพุ่งออกมาจากคิ้วของหลัวซิว ปรากฏร่างสองร่าง นั่งเป็นวงกลมพร้อมกับเขา

นอกจากตัวเขาแล้ว ยังมีร่างอื่นอีกสองร่าง คนหนึ่งคือหลี่ยู่ ที่แต่งกายด้วยชุดสีขาว หน้าตาหล่อเหลา ใบหน้าเหมือนหยก

ร่างสุดท้ายสวมชุดยาวสีฟ้าเขียวอ่อน ร่างบางเล็กน้อย ไม่ว่าจะมองอย่างไรเขาก็ดูเหมือนเด็กหนุ่มนักเรียนที่อ่อนแอ

นี่คือร่างกลวัฏสงสารที่หลัวซิวได้รับเมื่อเขาเข้าไปในลูกแก้วความเป็นตาย โซนสงสารวัฏเมื่อสองปีก่อน ผ่านของขวัญกฎดั้งเดิม!

หลังจากบรรลุเทพมาร ภายใต้ของขวัญจากกฎดั้งเดิม เขาได้เข้าสู่วัฏจักรอีกครั้งและได้ประสบกับชีวิตอื่นที่เขาเคยมี

ในชีวิตนั้นเขาคือ เย่ห้าวหราน เป็นผู้แข็งแกร่งเทพฟ้าในพิภพกลางแห่งหนึ่งและผลการฝึกตนของเขาคือเทพฟ้าขั้น 4

และเย่ห้าวหรานยังมีตัวตนอื่น เขาเป็นนักค่ายเทพระดับ 4 เขาประสบอุบัติเหตุตายไปขณะที่สำรวจอนัตตาไม่สิ้น