บทที่ 1451

ทันทีที่สำนักเต๋าเปิด พลังดูดกลืนวิญญาณทรงพลังก็พุ่งทะยาน กลืนแสงดาบทั้งหมดเข้าไป

“นี่คือสมบัติอะไร?”

เมื่อเห็นสำนักเต๋าเสวียนเทียนที่หลัวซิวโยนออกมา เจ้าสำนักปีศาจดำรู้สึกว่าดาบรบในมือของเขากำลังสั่น

ดาบเล่มนี้ติดตามเขามานานกว่าหนึ่งแสนปี มีจิตมานานแล้ว เป็นอัญเทพฟ้า ทำให้มันสั่นได้แสดงว่าประตูหินนี้ต้องเกินระดับอัญเทพฟ้า

“โครม...”

ในขณะนี้ สำนักเต๋าเสวียนเทียนใหญ่ขึ้นภายใต้การกระตุ้นของหลัวซิว กระแทกเข้าหาสำนักปีศาจดำเพื่อปราบปรามเขา

น้ำหนักของสำนักเต๋านั้นไร้ขอบเขตและน่าสะพรึงกลัว ทันทีที่ถูกปราบปราม แม้แต่ราชาเทพครึ่งก้าวก็จะแตกสลาย

ประตูหินถูกเปิดออก พลังแห่งโซนที่แข็งแกร่งพุ่งออกมา ราวกับโซ่ที่มองไม่เห็นได้ผูกมัดร่างของเจ้าสำนักปีศาจดำ

พลังแห่งโซนที่มีอยู่ในสำนักเต๋าเสวียนเทียนไม่ใช่ดั้งเดินขั้นที่ 1 ของหลัวซิว แต่อย่างน้อยเป็นพลังแห่งกฎสำนักเต๋าดั้งเดิมขั้น 4

แม้ว่าระดับของสำนักเต๋าเสวียนเทียนจะอยู่ที่ระดับอัญเทพฟ้า แต่แก่นแท้ของมันก็มาถึงระดับราชาแห่งศัสตราวุธแล้ว เพราะพลังกฎดั้งเดิมขั้นที่ 4 นั้นมีเพียงราชาเทพเท่านั้นที่ควบคุมได้

แต่ผลการฝึกตนของหลัวซิวนั้นแย่กว่าเล็กน้อย พลังของสำนักเต๋าเสวียนเทียนไม่สามารถเปิดใช้งานได้อย่างเต็มที่ เจ้าสำนักปีศาจดำได้เผาผลาญแก่นโลหิตโดยไม่คำนึงถึงผลที่จะตามมา หลุดพ้นจากห่วงสำนักเต๋ากฎปริภูมิในทันที

“บูม!”

ระหว่างคิ้วของหลัวซิวมีแสงกะพริบ ระฆังเทพฟ้ากำหนดพุ่งออกมาด้วยเสียงปัง เวลาและพื้นที่ถูกแช่แข็ง

แต่พลังแห่งกฎของเจ้าสำนักปีศาจดำได้ป้องร่างกายรอบด้านไว้ อาศัยเพียงกฎเวลาดั้งเดิมขั้นที่ 1 นั้นไม่สามารถส่งผลกระทบใดๆ ต่อเขาได้เลย

“เคล็ดวิชาแปรจิตเทพ!”

กระบี่ตัวสำนึกฟันออกไป หลัวซิวใช้ตัวสำนึกเทพฟ้าขั้น 1 ใช้วิชาพลังอมตะระดับราชาเทพ พึ่งพาการเพิ่มของพลังแปรเสวียนเทียนที่ พลังของตัวสำนึกโจมตีเพิ่มสูงขึ้นสูงถึงระดับจ้าวนภาในทันที