บทที่ 1453

พลังที่กระตุ้นออกมาจากค่ายกลปีศาจดำไม่สามารถทำร้ายหลัวซิวได้ ทุกครั้งที่เขาโจมตีจะทำให้ค่ายกลสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เมื่อพลังที่สะสมอยู่ในค่ายกลหมดลง ค่ายกลก็จะแตกสลายไปเอง

ภายใต้การจ้องมองอย่างสิ้นหวังของเทพฟ้าหลายสิบคนของสำนักปีศาจดำ ค่ายกลปีศาจดำแตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ราวกับกระจกที่แตกสลาย กลายเป็นเศษที่กระจัดกระจายไปทั่วท้องฟ้า

หลังจากทำลายค่ายกล หลัวซิวพลิกฝ่ามือขึ้นไปในอากาศ มือของเขาเหยียดออกราวกับว่ากลายเป็นภูเขาสีเขียวขนาดใหญ่ เรียบง่ายและมีพลัง

“บูม!”

พื้นดินของเมืองฟ้าเยือกทั้งหมดสั่นสะเทือน ในเมืองชั้นใน สำนักใหญ่ของสำนักปีศาจดำซึ่งติดอันดับหนึ่งในสามกองกำลังชั้นนำในเมืองฟ้าเยือก ถูกถล่มราบเรียบ

บรรดานักยุทธ์ที่แต่เดิมรวมตัวกันในสำนักใหญ่สำนักปีศาจดำ ผู้ที่มีผลการฝึกฝนต่ำกว่าเทพฟ้าขั้น 3 ถูกทุบตายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยภายใต้ฝ่ามือของหลัวซิว แม้ว่าคนที่เหลือจะไม่ตาย แต่ต่างก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส สีหน้าซีดเซียว

ฝ่ามือนี้ แรงในการควบคุมของหลัวซิวนั้นแม่นยำอย่างยิ่ง ไม่ได้ส่งผลกระทบต่ออาคารของกองกำลังอื่นรอบตัวเลยแม้แต่น้อย

เมื่อเปรียบเทียบกับเมืองชั้นนอก เมืองชั้นในสามารถบอกได้ว่าเป็นพื้นที่ราคาแพงมาก ไม่เพียงเพราะพลังดาราที่หนากว่าเท่านั้น แต่ยังเป็นสัญลักษณ์ของตัวตนอีกด้วย

ผู้ที่มีคุณสมบัติที่จะอยู่ในเมืองชั้นใน ต่ำที่สุดคือจ้าวนภาหรือสมาชิกของกองกำลังหลักต่างๆ

และพื้นที่ที่สำนักใหญ่ของสำนักปีศาจดำยึดครองนั้นมีขนาดใหญ่มาก หลัวซิวไม่ได้ตั้งใจจะฟุ่มเฟือย

เห็นเพียงเขาโบกมือนำทองเซียนตัวเซียนจำนวนมากออกจากวงแหวนเก็บของ จากนั้นโยนอัคคีเทพออกมาเพื่อกลั่นส่วนผสมทั้งหมด ในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ตำหนักอัญมณีแห่งเทพมารชิ้นก็สร้างเสร็จเรียบร้อย

ตำหนักแห่งนี้ได้ตั้งอยู่บนพื้นที่ซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของสำนักใหญ่สำนักปีศาจดำ หลัวซิวโบกมือและสลักตัวหนังสือไว้ที่หน้าประตูตำหนัก ตำหนักซิวหลัว'!

สำนักใหญ่ถูกทำลาย เป็นเรื่องธรรมดาที่สำนักปีศาจดำถูกลบออกจากเมืองฟ้าเยือก สมาคมจรัสนภา กองกำลังอื่น ๆ อีกมากมายทั้งขนาดใหญ่และขนาดเล็กซึ้งแข็งแกร่งเหมือนกับสำนักปีศาจดำต่างก็ตกตะลึงงัน