บทที่ 1455

เพียงว่าไม่มีใครคิดว่าเจ้าสำนักปีศาจดำจะถูกกำจัดหลังจากที่กลับมา สมาคมจรัสนภากังวลว่าฝ่ายทางเขาจะไม่สามารถกินมันได้ ดังนั้นพวกเขาต้องการตามหาผลประโยชน์บางอย่างเข้ามาตนเอง ในสถานการณ์ที่ไม่รู้อะไรเลย มีความเป็นไปได้สูงที่จะถูกสมาคมจรัสนภาเอามาเป็นโล่กำบัง และเมื่อต้องการขุดเหมืองแก้วเทว พวกเขาอาจหักหลังอยากจะกลืนกินเอง!

แน่นอนว่าความคิดนี้เป็นเพียงการคาดเดาของหลัวซิวเอง แต่เขาเชื่อว่าทุกคนในโลกนี้มีนิสัยที่ทำอะไรเพื่อผลกำไร ถ้าเป็นเขา เขาจะหาวิธีที่จะกลืนกิน ความมั่งคั่งทั้งหมดของเหมืองแก้วเทว

เหมืองแก้วเทวชั้นกลางที่มีมูลค่าหลายหมื่นล้าน ถ้าความมั่งคั่งทั้งหมดตกไปอยู่ในมือของสมาคมจรัสนภา ตราบใดที่เก็บความลับนี้ไว้ไม่ถูกเปิดเผย หลังจากเวลาผ่านไป อาจสามารถฝึกฝนผู้แข็งแกร่งระดับราชาเทพออกมาได้หนึ่งคน

เมื่อมีราชาเทพคนที่สองปรากฏขึ้นในเมืองฟ้าเยือก สถานะของตำหนักหลักเมืองในเมืองฟ้าเยือกจะสั่นคลอน และกองกำลังสมาคมจรัสนภาจะขยายตัวอย่างรวดเร็ว ในที่สุดก็อาจเทียบได้กับตำหนักหลักเมือง

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้จากมุมมองอื่น หลัวซิวอดไม่ได้ที่จะคิดในใจว่าถ้าเหมืองแก้วเทวแห่งนี้ซึ่งมีมูลค่านับหมื่นล้านถูกเขาคนเดียวกลืนเข้าไป จะเกิดอะไรขึ้น?

ความคิดนี้ทำให้ใจของหลัวซิวเต้นแรง เมื่อเทียบกับเอาเพียง30%ของแก้วเทวชั้นกลางหลายหมื่นล้าน ถ้าเขาเอามาเป็นของตัวเองทั้งหมดคนเดียว ไม่มีใครสามารถทนต่อการล่อลวงใหญ่เช่นนี้ได้

หลัวซิวไม่คิดว่ามีอะไรผิดปกติกับความคิดนี้ เพราะทั่วทั้งดาราจักรวาล ทรัพยากรและโอกาสต่างมีจำกัด เจ้าจะได้รับทรัพยากรและโอกาสมากขึ้นด้วยการต่อสู้และแย่งชิง ถึงจะสามารถพึ่งพาทรัพยากรและโอกาสเหล่านี้เพิ่มความแข็งแกร่งของเจ้าไปสู่ระดับที่สูงขึ้นได้

หนทางฝึกฝนวิถียุทธ์นั้น เป็นกระบวนการที่เอาผู้ที่อ่อนแอทิ้งเหลือเพียงผู้ที่แข็งแกร่ง ฐานของนักยุทธ์นั้นใหญ่มาก ในพิภพต่ำก็มีจำนวนหลายร้อยล้านหรือกระทั่งพันล้าน ด้วยฐานที่ใหญ่โตของนักยุทธ์เช่นนี้ ทุดท้ายผู้ที่สามารถฝึกฝนถึงแดนเทพมารล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งที่น้อยนิดเท่านั้น

และผู้ที่สามารถฝึกฝนถึงเทพมารได้ นอกเหนือจากเงื่อนไขของพรสวรรค์และความสามารถของตนเองแล้ว เป็นเพราะพวกเขาใช้ทรัพยากรจำนวนมากและได้รับโอกาสมากมาย