บทที่ 146 เหนือคนยังมีคน เหนือฟ้ายังมีฟ้า

พลังแปรเสวียนเทียนสามเท่าทำให้ร่างกายได้รับภาระมากขึ้น โชคดีที่หลัวซิวฝ่าทะลวงร่างยุทธ์ชั้นสูงได้สำเร็จ หรือว่าสามารถแบกรับการสะท้อนกลับของวิชายิ่งเลิศ

โคจรวิชาลับ ออร่าบนร่างกายของหลัวซิวเพิ่มขึ้นอย่างฉับพลัน สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่เปลี่ยนแปลงไปบนร่างกายของเขา เหยียนเยว่เอ่อร์ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามขมวดคิ้ว

เนื่องจากต้องระงับอาการบาดเจ็บของเทพจิต พลังที่นางสามารถใช้จึงมีไม่มาก ดังนั้นนางจึงพยายามไม่เคลื่อนไหว เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้อาการบาดเจ็บของเทพจิตแย่ลง

“วิชาเงาเศษสิบช่อง!”

หลัวซิวเคลื่อนไหว เงาภาพติดตาเก้าสายปรากฏ ยากต่อการระบุร่างจริง

เขาถือกระบี่ไว้ในมือ พริบตาเดียวไปปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเหยียนเยว่เอ่อร์ ไฟสีขาวดำลุกโชนขึ้นบนกระบี่ เหมือนแสงแห่งหยินหยางเป็นตาย แทงตรงไปที่กลางหว่างคิ้วของเหยียนเยว่เอ่อร์

แสงเหนือ!

กระบวนท่านี้เป็นสุดยอดกระบวนท่าหนึ่งวิชากระบี่แสงเหนือ!

กระบวนท่านี้ของหลัวซิวเร็วจนถึงขีดสุด ภายใต้พลังที่เพิ่มขึ้นสามเท่า สิ่งที่ทำให้เขาตกใจยิ่งกว่านั้นก็คือพลังที่เพิ่มขึ้นไม่ใช่สามเท่าตามปกติ แต่เป็นการเพิ่มสามเท่าอีกครั้งบนพื้นฐานของพลังสองเท่า รวมทั้งหมดเป็นพลังหกเท่า!

เผชิญหน้ากับกระบวนท่านี้ แม้แต่เหยียนเยว่เอ่อร์ก็สัมผัสได้ถึงภัยอันตรายสายหนึ่ง

เห็นเพียงนางเรียกกระบี่อ่อนที่บางยาวเล่มหนึ่งออกมาจากแหวนเก็บของ ภายใต้คมกระบี่ที่สั่นไหวเกร็งตรงทันที และมีเปลวไฟลุกโชนขึ้น

กระบวนท่าที่แฝงไปด้วยเปลวไฟแห่งห้วงยุทธ์พุ่งออกไป แม้จะเป็นฝึกจิตขั้นสองก็ยากที่จะต้านทาน

หลัวซิวย่อมไม่กลัว นี่เป็นกระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาในปัจจุบัน ด้วยพลังแปรเสวียนเทียนที่เพิ่มขึ้นหกเท่า หลอมรวมปราณเป็นตายสองระดับกลายเป็นเปลวไฟ ถ้าหากยังไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของเหยียนเยว่เอ่อร์ นั่นคงเป็นสิ่งที่โชคชะตาของเขาถูกกำหนด

ติง!

ประกายไฟสาดกระเซ็นสี่ทิศ กระบี่ที่แหลมคมปลดปล่อยปราณกระบี่ไปทั่วสารทิศ ทำให้พื้นที่อยู่โดยรอบทุกทะลวงเป็นหลุมบ่อ

กลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวราวสามารถทำลายทุกสรรพสิ่งถูกส่งผ่านเข้าไปในร่างกายของหลัวซิว พลังสายนี้แฝงไปด้วยห้วงยุทธ์ ถึงจะเป็นปราณแท้ของปราณเป็นตายสองระดับก็ยากจะสลาย ทันใดนั้นกระอักเลือดสีแดงสดออกมา

ทว่าเหยียนเยว่เอ่อร์ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็ไม่ดีไปกว่าเท่าไหร่ หลัวซิวอาศัยภายใต้สถานการณ์ที่พลังเพิ่มขึ้นหกเท่า กระบี่อ่อนของนางโดยกระบี่ยุทธ์ชั้นกลางสะเทือนออก มือซ้ายของหลัวซิวมีพลังปราณเป็นตายสองระดับควบแน่น ซัดตราสัญลักษณ์ออกไป จู่โจมใส่ไหล่ขวาของนาง

ตราฝ่ามือนี้คือตราแห่งความเป็นตายที่หลัวซิวเรียนรู้มาจากต้นกำเนิดผังกฎ อานุภาพของมันรุนแรงกว่าวิชากระบี่แสงเหนือไปเยอะมาก

เห็นเพียงร่างกายของเหยียนเยว่เอ่อร์สั่นสะท้าน พลังปราณความเป็นตายสองระดับถาโถมเข้าไปในร่างกาย เทพจิตที่ได้รับบาดเจ็บแทบจะระงับไม่อยู่

นางส่งเสียงอู้อี้ ร่างกายถอยหลังอย่างรวดเร็ว ร่างกายสั่นไหวไปมาหายเข้าไปในป่าสีเลือด

หลัวซิวไม่ได้ไล่ตามจู่โจม ถึงแม้จะโจมตีเหยียนเยว่เอ่อร์จนได้รับบาดเจ็บ เขาเองก็ต้องจ่ายด้วยราคาที่ไม่เบา

ก่อนอื่นคือพลังหกเท่าของพลังแปรเสวียนเทียนสะท้อนกลับ ทำให้ร่างกายของเขาส่งความรู้สึกที่เจ็บปวดเหมือนโดนฉีกกระชากมาเป็นระลอก ถ้าหากเหยียนเยว่เอ่อร์ไม่ถอย เขาใช้พลังอีกครั้ง เกรงว่าร่างของแดนร่างยุทธ์ขั้นสูงคงต้องพังทลายแน่นอน

นอกจากนี้ กลิ่นอายเปลวไฟที่แฝงไปด้วยห้วงจิตกำลังสร้างความเสียหายภายในร่างกายของเขาอย่างบ้าคลั่ง เขาจำเป็นต้องโคจรพลังทั้งหมดถึงจะสามารถระงับมันได้

หลังจากผ่านการต่อสู้ครั้งนี้ ในที่สุดหลัวซิวก็รู้แล้วว่าอะไรคือเหนือคนยังมีคน เหนือฟ้ายังมีฟ้า

เพลงกระบี่ที่รวดเร็วของแดนบริบูรณ์ ปราณความเป็นตายสองระดับ สุดยอดวิชาลับพลังแปรเสวียนเทียน ทำให้เขาคิดมาโดยตลอดว่าแดนฝึกจิตลงไปไม่มีใครสามารถเอาชนะเขา แม้จะเป็นปรมาจารย์ผู้แข็งแกร่งระดับฝึกจิตขั้นหนึ่ง เขาก็สามารถสยบลง

แต่เหยียนเยว่เอ่อร์คนนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นแดนพรสวรรค์ กลับหลอมรวมการสำนึก ฝึกห้วงยุทธ์จนสำเร็จ เหนือกว่าเขาในทุกด้าน

ถ้าหากไม่ได้เป็นเพราะนางโดนฝ่ามือของเขาซัดจนได้รับบาดเจ็บที่ไหล่ขวาตกใจจนหนีไป ลงมืออีกเพียงกระบวนท่าเดียวก็สามารถฆ่าเขาได้แล้ว

การต่อสู้ครั้งนี้ สำหรับหลัวซิวถือเป็นบทเรียนครั้งสำคัญ ทำให้ความคิดที่มั่นใจในตัวเองลดต่ำลง สะเทือนโดนจิตใจของตัวเอง

แต่ทว่าเขากลับไม่รู้ ที่เหยียนเยว่เอ่อร์มีความสามารถระดับนี้ เป็นเพราะเดิมทีนางเป็นผู้แข็งแกร่งระดับจักพรรดิยุทธ์ หน้าตาของนางถึงจะดูเหมือนเด็กสาว ทว่าอันที่จริงนางมีอายุอยู่มาสามร้อยกว่าปีแล้ว!