บทที่ 1477

ในห้วงดาราที่กว้างใหญ่อย่างไร้ขอบเขต อสูรดูดจิตโบราณกำลังบินตรงไปยังทิศทางของเมืองฟ้าเยือก

หลัวซิวเอามือทั้งสองข้างไขว้หลัง ยืนอยู่บนศีรษะอสูรโบราณพลางตรวจสอบร่างกายตน

หลังฝึกเคล็ดแสงดาวเทียนเต้าจนสำเร็จแล้ว ผลการฝึกตนของเขาก็บรรลุถึงเทพมารขั้น 3 เพราะความพิเศษของวรยุทธ์นี้ อยู่ที่ดาราชีวีที่ผนึกรวมอยู่ในจุดตันเถียน มันสามารถดึงดูดพลังจากดาราจักรวาลมาใช้ได้อย่างไม่หยุดหย่อน

แม้ผลการฝึกตนไม่สูง ทว่าในขณะเดียวกันมันก็เป็นเพราะความพิเศษของเคล็ดแสงดาวเทียนเต้าเช่นกัน รวมถึงเขาฝึกกฎการเวียนว่ายตายเกิดทั้งสองกฎถึงแดนดั้งเดิมขั้น 2 แล้วด้วย ในความเป็นจริงกฎพลังเทพที่เขาสามารถหมุนเวียนใช้นั้น สามารถเทียบเคียงกับเจ้านภาแล้ว

ต่อมาคือร่างเนื้อของเขา หลังจากผนึกรวมโลกาจุดลมปราณที่ 2 ขึ้นมาได้ ร่างยุทธ์ร่างเนื้อของเขาก็ยังคงอยู่เทพฟ้าขั้น 1 เช่นเคย บวกกับเขาฝึกวิชาบรรพเทพโลหิต มีการปลุกเสกจากพลังสายเลือด พลังร่างเนื้อที่แท้จริงของเขาสามารถเทียบเคียงกับผู้แข็งแกร่งกลั่นร่างระดับกึ่งราชาเทพ

อีกทั้งตัวสำนักวิญญาณของเขาก็สามารถเทียบเคียงกับเจ้านภาได้เช่นกัน

แต่ทว่าจากทั้งสามด้านใหญ่ ๆ นี้ ไม่ว่าจะเป็นด้านใด เขาก็ยังไม่สามารถเทียบเคียงกับราชาเทพได้

ดาราชีวีทั้ง 18 ดวงที่จ้าวมหาเทพแสงดาวทิ้งไว้มีพลานุภาพที่มากมายมหาศาลจนมิอาจคาดเดาได้แฝงซ่อนอยู่ แต่จากผลการฝึกตนในปัจจุบันของเขา พลานุภาพที่เขาสามารถปลดปล่อยออกมากลับน้อยนิดมาก สามารถบดขยี้กึ่งราชาเทพได้อย่างง่ายดาย แต่หากจะนำมันมาต่อกรกับราชาเทพละก็ พลังแค่นี้ก็จะน้อยนิดมากจนไม่มีค่าพอที่จะให้พูดถึงเลย

หลัวซิวไม่กล้าดูถูกราชาเทพเลยแม้แต่น้อย ครั้นนั้นที่เขาสามารถสังหารซือถูเจิ้งเจี้ยนได้นั้นก็เป็นเพราะอาศัยกฎเกณฑ์การกดอัดในพิภพ แต่ทว่าเมื่ออยู่ในห้วงดารากลับไม่มีกฎเกณฑ์การกดอัดของพิภพใด ๆ คงอยู่

เมื่อแดนยุทธ์ยิ่งถึงช่วงหลัง ๆ ระยะความต่างของแต่ละแดนก็จะยิ่งแตกต่างกันมาก โดยเฉพาะช่วงระยะความต่างในแดนใหญ่ ยิ่งแตกต่างกันราวกับอ่าวใหญ่ที่แทบจะไม่มีทางก้าวข้ามผ่านได้เลย

หลัวซิวที่อยู่ในแดนเทพมารสามารถก้าวข้ามแดนกวาดล้างแดนแห่งเทพฟ้า แค่นี้ก็ถือเป็นปีศาจผู้เก่งกาจที่ทำลายกฎธรรมชาติไปแล้ว การที่จะต่อกรกับราชาเทพด้วยผลการฝึกตนแดนเทพมารนั้น ถึงแม้วรยุทธ์ที่เขาฝึกจะแข็งแกร่งมากเพียงใด มีสมบัตินักยุทธ์ที่ทรงพลังมากเท่าไหร่ ก็ไม่สามารถนำมามันต่อกรกับราชาเทพได้

ถึงวรยุทธ์จะแข็งแกร่งมากเพียงใด แต่ก็ต้องมีผลการฝึกตนที่เพียงพอเพื่อดึงข้อดีของวรยุทธ์ออกมา และแม้สมบัตินักยุทธ์จะทรงพลังมากเท่าไหร่ ก็ต้องมีผลการฝึกตนที่เพียงพอเพื่อมากระตุ้นควบคุมมันเช่นกัน และนี่คือกฎเกณฑ์ตายตัวที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงบนเส้นทางการฝึกยุทธ์