บทที่ 1495

เมื่อเห็นว่าหลัวซิวเก็บร่างหลี่เสวียนซิงเข้าไปในสมบัติชิ้นหนึ่ง สีหน้าท่าทางของนายท่านตระกูลสวีที่อยู่ด้านล่างดูตื่นเต้นดีใจและกระวนกระวายเล็กน้อย

สิ่งที่เขารู้สึกตื่นเต้นดีใจคือผู้แข็งแกร่งที่ความเป็นมาลึกลับผู้นี้ เก่งกาจกว่าที่ตนจินตนาการเอาไว้มาก ๆ แม้กระทั่งหลี่เสวียนซิงที่มีศักยภาพเทียบเท่ากับเทพฟ้าขั้นปฐมภูมิยังไร้แรงต่อต้าน เมื่อตกอยู่ในกำมือของคนดังกล่าว

และสิ่งที่เขารู้สึกกระวนกระวายก็คือภูมิหลังของหลี่เสวียนซิง ทันทีที่เกิดเรื่องขึ้นกับศิษย์ใจกลางเชกเช่นเขา ทางสำนักเทียนเจี้ยนสามารถสืบสาวมาถึงตระกูลสวีของพวกเขาได้อย่างง่ายดายเลย

โชคดีที่เขาไม่ได้สังหารหลี่เสวียนซิงโดยตรง มิเช่นนั้นละก็ เรื่องนี้ต้องนำพาหายนะที่ทำให้ตระกูลสวีล่มสลายได้อย่างแน่นอน

เงาร่างของหลัวซิวลอยอยู่กลางนภา เขามองลงมาทางผู้คนในตระกูลสวีที่อยู่ในหุบเขาทิพย์ พลางเอ่ยปากพูดอย่างเรียบนิ่ง: “วินาทีนี้จบเรื่องทุกอย่างแล้ว และข้าก็ควรจากไปแล้วเช่นกัน ถือซะว่าสิ่งนี้เป็นค่าตอบแทนที่ตระกูลสวีเจ้าช่วยข้าสืบเสาะข่าวคราว”

เขายกมือขึ้นมาโบกทีหนึ่ง ธงค่ายที่มีขนาดเท่าฝ่ามือหนึ่งผืนก็ร่วงหล่นลงจากฟ้า

นายท่านตระกูลสวีรีบยื่นมือไปรับ เสี้ยววินาทีที่ฝ่ามือและธงค่ายสัมผัสกัน ข่าวคราวหนึ่งก็โหดซัดเข้าไปในสมองเขา

“ค่ายกลเทพระดับ 3?”มือทั้งสองข้างของนายท่านตระกูลสวีสั่นเทาเล็กน้อย ข่าวคราวที่พรั่งพรูเข้าไปในสมองเขาได้กล่าวไว้ว่า ค่ายกลเทพระดับ 3 นี้สามารถโจมตีและป้องกันได้ในเวลาเดียวกัน พลังโจมตีเทียบทัดกับเทพมารขั้นสูง ด้านการป้องกันก็สามารถต้านทานการโจมตีจากเทพมารขั้นสูงได้เช่นกัน!

เมื่อมีค่ายกลนี้แล้ว ตระกูลสวีของพวกเขาก็จะสามารถปักหลักอยู่ในหุบเขาทิพย์แห่งนี้ได้อย่างไร้ความกังวล ถึงแม้อายุไขของเขาจะสูญสิ้นและดับสลายตายหายไปจากโลกนี้ ตระกูลสวีไม่มีผู้แข็งแกร่งเทพมารคอยคุ้มกันรักษา เพียงอาศัยธงค่ายผืนนี้ ก็สามารถรับประกันการถ่ายทอดสืบสานของตระกูลสวีต่อไปได้อย่างหายห่วง!

เมื่อเขาแหงนหน้ามองขึ้นฟ้า หลัวซิวก็หายไปแล้ว จึงทำให้นายท่านตระกูลสวีถอนหายใจในใจ

……

วันนี้มีระลอกคลื่นหนึ่งปรากฏในดาราจักรวาลนอกโลกาดาราอุดร จากนั้นก็มีแสงแห่งวาร์ปสาดส่องออกมาจากระลอกคลื่น ร่วงลงบนแผ่นดินใหญ่ที่อยู่ด้านล่าง