บทที่ 1515

แม้ศึกการช่วงชิงสิทธิ์จะสำคัญ แต่ก็จำเป็นต้องปิดบังศักยภาพส่วนหนึ่งของสำนักไว้เช่นกัน ด้วยเหตุนี้กองกำลังใหญ่ราชาเทพทั้งห้าจึงไม่ทุ่มสุดกำลังสามารถกับเรื่องนี้ ไม่เปิดเผยศักยภาพความสามารถที่แท้จริงของสำนักออกมา

การปะทะกันในทุก ๆ ร้อยปี กองกำลังใหญ่ทั้งห้าก็จะส่งกึ่งราชาเทพขั้นสูงออกมาเพียงคนเดียวเท่านั้น

“พรสวรรค์ของหลิงหยุนไม่เลวเลย แต่น่าเสียดายที่เขามิใช่คนในตระกูลโจวของเรา ความตั้งใจของเขาไม่ได้อยู่ ณ ที่แห่งนี้ เขาก็ได้รับสิทธิ์ในครั้งนี้หนึ่งสิทธิ์เช่นกัน หากได้รับโชคชะตาที่ดีงามในโลกะอัมพรเทว สักวันหากเขาบรรลุเป็นราชาเทพ บางทีเขาอาจจะเป็นที่พึ่งพิงของสำนักเทียนเจี้ยนเราได้”ท่านเหวินพูดกดเสียงต่ำ

……

“อำนาจของผู้อาวุโสเค่อชิงเทียบเท่ากับผู้อาวุโสแท้จริง ข้าสามารถอาศัยกำลังของสำนักเทียนเจี้ยนตรวจสอบข้อมูลที่เกี่ยวกับจี้เฟิงได้”

เพิ่งมาสถานที่แห่งนี้เป็นครั้งแรก หลัวซิวยังไม่คุ้นเคยต่อสำนักเทียนเจี้ยน ทว่าเขาก็เข้าใจเช่นกันว่ากองกำลังใหญ่ประเภทนี้ ล้วนมีเครือข่ายข่าวกรองของตัวเอง การจะตรวจสอบคนคนหนึ่งนั้นไม่ใช่เรื่องยากแต่อย่างใด

เขานำเรื่องนี้บอกกับจินหลิงหยุน จินหลิงหยุนตอบตกลงในทันที ก่อนจะให้คนสืบเสาะเฝ้าจับตาดู

จากนั้นหลัวซิวก็ส่งข่าวผ่านทางม้วนหยก หลังจากผ่านไปสองเดือน ปีศาจทั้งเก้าก็มาถึงสำนักเทียนเจี้ยน

“เจ้าเป็นผู้อาวุโสของสำนักเทียนเจี้ยนอย่างนั้นหรือ?”

การได้กลับมาเจอหน้าหลัวซิวอีกครั้งทำให้ปีศาจทั้งเก้าตกตะลึงอย่างมาก พวกเขาใช้ชีวิตอยู่ในโลกาดาราอุดรมาช่วงหนึ่ง สำหรับชื่อเสียงอันโด่งดังของกองกำลังใหญ่ระดับราชาเทพทั้งห้ากองกำลังนั้น พวกเขาต้องได้ยินบ่อยจนดังก้องหูอยู่แล้ว

แต่ทว่าเมื่อนึกถึงผลการต่อสู้ของหลัวซิวที่โจมตีตำหนักหลักเมืองในเมืองฟ้าเยือก และสังหารกึ่งราชาเทพแล้ว พวกเขาก็หัวเราะขมขื่นอย่างอดไม่ได้ พวกเขาอยู่ในระดับและโลกที่แตกต่างกันแล้ว

“พวกเราพี่น้องไม่ไปโลกะอัมพรเทวกันแล้ว โลกาดาราอุดรใบนี้เป็นโลกมกุฎเทพ เพียงพอที่จะสามารถฝึกตนจนถึงแดนราชาเทพได้ ในส่วนของแดนมกุฎเทพนั้น เป็นสิ่งที่ข้าไม่เคยนึกถึงในชั่วชีวิตนี้”ปีศาจยักษ์ยู่หวูฉิวถอนหายใจแล้วพูด