บทที่ 1518

แต่ทว่าในเวลานี้เองรูม่านตาของหลัวซิวกลับหดลงกะทันหัน เนื่องจากเสี้ยววินาทีในเมื่อครู่นี้ เขาสัมผัสได้ว่ามีตัวสำนึกที่ทรงพลังกำลังผนึกร่างเขาไว้

เขาเงยหน้ามองออกไปไกล ๆ ก่อนจะสังเกตเห็นว่ามีเงาดำร่างหนึ่งกำลังลอยอยู่เหนือนภาที่สูงกว่า และมองลงมาทางตัวเองที่อยู่ด้านล่างด้วยจิตที่จะฆ่าอันดุดัน

“หลัวซิว!”

และเงาร่างที่ลอยอยู่บนนภาก็คือจี้เฟิงนั่นเอง

เขามาถึงโลกาดาราอุดรสามปีแล้ว อย่างไรก็ตามโลกาดาราอุดรกว้างใหญ่มากเกินไป เขาและมู่หมิงก็ตามหาร่องรอยของหลัวซิวได้ยากมาก

แต่ทว่าพวกเขาวินิจฉัยว่าการที่หลัวซิวมายังโลกาดาราอุดรนั้น ต้องเป็นเพราะโลกะอัมพรเทวอย่างแน่นอน และจากการสืบเสาะข่าว พวกเขาทราบมาว่าค่ายวาร์ฟล่องหนของโลกะอัมพรเทวจะเปิดออกในสามปีภายหน้า เพราะฉะนั้นจี้เฟิงจึงมาเฝ้ารออยู่ ณ ที่แห่งนี้ตั้งนานแล้ว

สำหรับราชาเทพ ระยะเวลาสามปีผ่านไปเร็วดั่งดีดนิ้วทีหนึ่ง ร่างกายเขาผสมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันกับห้วงอากาศอันว่างเปล่า มาตรแม้นว่าเป็นผู้แข็งแกร่งในระดับเดียวกัน หากไม่มีเจตนาตรวจสอบ ก็จะไม่สามารถค้นพบพลังออร่าของเขาได้

เสี้ยววินาทีที่เขาสังเกตเห็นหลัวซิว เงาร่างของเขาก็เดินออกมาจากห้วงอากาศอันว่างเปล่า ภายในแววตาเปี่ยมล้นไปด้วยจิตที่จะฆ่า

“ฆ่าบุตรบุญธรรมของข้า ทำลายคูเมืองของข้า หากข้าไม่สะสางความแค้นในครั้งนี้ จี้เฟิงข้าก็เท่ากับราชาเทพไร้น้ำยา!”

จิตที่จะฆ่าในแววตาจี้เฟิงดุดัน ทว่าเขาไม่ได้ลงมือโจมตีโดยตรงแต่อย่างใด เนื่องจากเสี้ยววินาทีที่เขาปรากฏตัว ตัวสำนึกหนึ่งที่มาจากเมืองเทวะดาราอุดรก็เพ่งเล็งมาทางเขาแล้ว

ภายในเมืองเทวะดาราอุดรนั่น มีราชาเทพคนหนึ่งคอยปกปักรักษาฟ้าดินผืนนี้ อีกทั้งคนดังกล่าวไม่ใช่ราชาเทพทั่วไปด้วย แต่เป็นราชาเทพช่วงกลาง

จี้เฟิงไม่มีความมั่นใจที่จะต่อกรกับผู้แข็งแกร่งเช่นนี้

เขาค่อย ๆ ชักสายตาตัวเองกลับมา แล้วก้มคำนับทำท่าคารวะไปทางเมืองเทวะดาราอุดรพลางเอ่ยปากพูด: “คนดังกล่าวมีความแค้นอันยิ่งใหญ่ต่อแซ่จี้ หวังว่าผู้เพื่อนยุทธ์จะไม่เข้ามายุ่งเกี่ยว”

ทันใดนั้น จี้เฟิงก็สัมผัสได้ว่าตัวสำนึกที่ผนึกร่างตนไว้ค่อย ๆ จางหายไป ราวกับราชาเทพที่ปกปักรักษาอยู่ภายในเมืองเทวะดาราอุดร อนุญาตความตั้งใจที่จะฆ่าของเขาโดยนัยแล้ว

หากจี้เฟิงจะสังหารผู้คนในเขามหาเทวะละก็ เขาต้องไม่มีทางนิ่งดูดายเป็นธรรมดาอยู่แล้ว ทว่าผู้ที่คนดังกล่าวจะสังหารคือผู้อาวุโสในสำนักเทียนเจี้ยน ในฐานะที่เป็นราชาเทพของเขามหาเทวะ เขาต้องมีความสุขกับการวางเฉยอยู่แล้ว

ยิ่งกว่านั้นคือหากได้สร้างสัมพันธไมตรีต่อราชาเทพคนหนึ่งจากเหตุการณ์ในครั้งนี้ มันก็มีเพียงข้อดีไร้ซึ่งข้อเสียต่อเขามหาเทวะ