บทที่ 1534

มีรอยยิ้มปรากฏตรงมุมปากหลัวซิว เขาเริ่มมีลางสังหรณ์ต่อสิ่งที่จะเก็บเกี่ยวได้บนวิถีโบราณดารากาลในครั้งนี้แล้ว มันต้องทำให้เขารู้สึกพึงพอใจมาก ๆ อย่างแน่นอน

ยิ่งเข้าไปในวิถีโบราณดารากาลลึกมากเท่าไหร่ แรงกดดันที่ต้องแบกรับก็ยิ่งมากเท่านั้น การที่เทพมารอยากจะไปถึงจุดนั้นเป็นสิ่งที่ทำได้ยากมาก ๆ แต่ทว่าหลัวซิวกลับบุกทะลวงเป็นพายุบุแคมตลอดทาง

สองร้อยไมล์ สามร้อยไมล์ สี่ร้อยไมล์ ความเร็วในการเคลื่อนที่ของเขาไม่ลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย ทิ้งห่างจากทุกคนไกลมาก ๆ

วิถีโบราณดารากาลไม่ได้มีเพียงเส้นทางเดียวเท่านั้น มีเส้นทางแตกย่อยออกไปเยอะมากเช่นกัน คนจำนวนมากไม่ได้เลือกเดินเส้นทางเดียวกันกับหลัวซิว เนื่องจากพวกเขาเข้าใจดีมาก ๆ ว่าหากเดินบนเส้นทางเดียวกันหลัวซิวละก็ มีโอกาสสูงมากที่จะไม่ได้รับอะไรกลับมาเลย

ทุก ๆ ร้อยไมล์จะมีแท่นหินหนึ่งแท่น คนแรกที่มาถึงจุดดังกล่าวจะได้รับยาเป็นของรางวัล

ในตำแหน่งที่ห่างออกไปสองร้อยไมล์ หลัวซิวได้รับโอสถเวทย์ธรรมระดับ 7 มาอีกสามเม็ด ในตำแหน่งที่ห่างออกไปสามร้อยไมล์ ได้รับโอสถเวทย์ธรรมระดับ 8 สามเม็ด ตำแหน่งที่ห่างออกไปสี่ร้อยไมล์ ห้าร้อยไมล์ หกร้อยไมล์ ก็ได้รับโอสถเวทย์ธรรมระดับ 8 สามเม็ดเช่นกัน

จนกระทั่งถึงตำแหน่งที่ห่างออกไปเจ็ดร้อยไมล์ ในที่สุดขอบเขตของแก่นสารก็เกิดขึ้น หลัวซิวได้รับโอสถเวทย์ธรรมระดับ 9 สามเม็ดจากบนแท่นหิน

โอสถเวทย์ธรรมระดับ 7 สามเม็ด โอสถเวทย์ธรรมระดับ 8 สิบสองเม็ด บวกกับโอสถเวทย์ธรรมระดับ 9 อีกสามเม็ด!

ระดับยายิ่งสูงยิ่งล้ำค่า ด้วยเหตุนี้ยาตั้งแต่ระดับยาเซียนเป็นต้นไปจะถูกกำหนดให้เป็นระดับ 9 โดยมีระดับราชาเทพเป็นขีดจำกัด

หลังจากระดับ 9 ก็คือโอสถมกุฎเซียนรวมไปถึงโอสถมหาศักดิ์ ซึ่งจะสอดคล้องกับสองแดนใหญ่ ๆ อย่างแดนปรมาจารย์และมหาปรมาจารย์ในนักยาเซียน

ในส่วนของยาเซียนที่สามารถทำให้มนุษย์บรรลุถึงจักรพรรดิเทพในตำนานนั้น กลับไม่มีอยู่ในโลกด้วยซ้ำ……

โอสถเวทย์ธรรมคือยาที่ผู้แข็งแกร่งราชาเทพใช้เพื่อบรรลุแดนเล็ก ยาเซียนระดับ 7 ถึงระดับ 9 สอดคล้องกับขั้นปฐมภูมิ ช่วงกลางและช่วงปลายของราชาเทพ

ยาเซียนทั้งหมดนี้ล้วนเป็นสิ่งล้ำค่าสำหรับหลัวซิว หากใช้มันควบคู่กับแก้วเทวที่เยอะดุจมหานทีในแหวนเก็บของ รวมไปถึงสมุนไพรเพิ่มพลังและยาชนิดต่าง ๆ ละก็ เขามั่นใจว่าตัวเองสามารถผนึกรวมดวงดาวทั้ง 18 ดวงออกมาได้ภายในระยะเวลาที่สั้นที่สุด

เขาเก็บยาเข้าไปและมุ่งไปข้างหน้าต่อ พลังการบีบรัดยิ่งอยู่ยิ่งรุนแรงขึ้น ทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังแบกภูเขาใหญ่แสนลูกอยู่ยังไงอย่างนั้น