บทที่ 1580

คนชุดดำสามสิบสองคน ในระยะเวลาสั้น ๆ ไม่กี่ลมหายใจ กลับถูกหลัวซิวฆ่าทิ้งไปแล้วครึ่งหนึ่ง!

คนที่เหลืออีกหลายสิบคนต่างตื่นตระหนก มีใครที่ไหนกันจะกล้าลงมือต่อ พากันถอยหลังไปเรื่อย ๆ หันความสนใจไปที่ราชาเทพที่ยืนอยู่บนท้องฟ้าในระยะไกล

ในความเห็นของพวกเขา ชายผู้นี้น่ากลัวเกินไป มีเพียงราชาเทพลงมือเอง อาจจะมีโอกาสกดเขาไว้ได้

“สมกับเป็นเจ้าสำนักน้อยสายค่ายกลแห่งสำนักไท่ไหล จึงได้ถูกเก็บซ่อนตัวเอาไว้ลึกเช่นนี้”

มองดูหลัวซิวฆ่าคนของตนเองไปเกือบครึ่ง ราชาเทพชุดดำก็ไม่สามารถจะทนมองดูเฉย ๆ ได้อีก

“ในเมื่อรู้ตัวตนของข้าแล้วยังกล้าจะมาดักฆ่าถึงที่นี่ เขามหาเทวะหมายจะเปิดสงครามกับสำนักไท่ไหลของข้ารึ?” หลัวซิวเอ่ยพูดเสียงเรียบ

เขารู้ว่าไม่มีประโยชน์ที่จะพูดคําเหล่านี้ แต่เขาก็จำต้องพูดออกไป เพื่อทำให้สถานการณ์มันชัดเจน

“หากไร้อาจารย์ไท่หยุน สำนักไท่ไหลจะไปมีค่าอะไร? วันนี้จัดการเจ้า เขามหาเทวะของข้าก็จะเป็นสายสืบทอดวิถีแห่งค่ายกลมาอันดับหนึ่งในใต้หล้า เขามหาเทวะของข้าจะเป็นจ้าวยุทธภพ!”

ราชาเทพชุดดำหัวเราะเย้ยหยัน ร่างนั้นดูเหมือนจะก้าวไปด้านหน้าอย่างไม่มีแบบแผน แต่ความเร็วกลับเร็วจนเกือบจะถึงขีดสุด พลังงานรอบ ๆ ตัวเขาทำให้เกิดพายุกรรโชก บดบังท้องฟ้าและแสงอาทิตย์

“ปัง!”

พลังอมตะสายหนึ่งพุ่งออกมาปะทะ แต่ที่โจมตีจนสลายไปนั้นเป็นเพียงแค่เศษเงาของหลัวซิวเท่านั้น

“กฎปริภูมิดั้งเดิม? หากข้าคาดการไว้ไม่ผิด เจ้าไม่ใช่เจ้าเย่ห้าวหรานอะไรนั่น แต่เป็นหลัวซิวที่แปลงร่างมาแย่งชิงโอกาสอันดีจากเขามหาเทวะเมื่อหลายปีก่อน!”

ราชาเทพชุดดำเอ่ยพูดเสียงเรียบ ในความจริงในตอนที่หลัวซิวสำแดงพลังที่ทำให้ผู้คนต้องสะพรึงกลัวนั้น เขาก็ดูเหมือนว่าจะคาดเดาได้ถึงจุด ๆ นี้

ถึงอย่างไร โลกาดาราอุดรถึงแม้จะใหญ่มาก แต่กลับไม่เคยมีผู้แข็งแกร่งที่เก่งกาจมากถึงเพียงนี้มาก่อน โดยเฉพาะกฎปริภูมิดั้งเดิม ในตอนนั้นหลัวซิวก็เคยสำแดงมันออกมา โลกาดาราอุดรไม่เชี่ยวชาญกฎชนิดนี้ อีกทั้งยังเป็นผู้แข็งแกร่งที่มีพลังรบบรรลุถึงกึ่งราชาเทพ