บทที่ 1583

ไม่รู้ว่าเหตุใด กลั่นยาครั้งนี้ เขากลับคิดไปถึงเตากลั่นยานั้นที่ช่าจื่อเยียนเคยมอบให้เขาโดยไม่ได้ตั้งใจ

เมื่อความคิดขยับ เตากลั่นยาในตอนนั้นก็พลันลอยออกมาจากแหวนเก็บของ หัวคิ้วของหลัวซิวก็อดไม่ได้ที่จะขมวดเข้าหากัน

ด้วยผลการฝึกตนของเขาในตอนนี้ มันเป็นเรื่องง่ายที่จะไม่มีความคิดฟุ้งซ่านขึ้นในใจ แต่ ณ เวลานี้ความคิดกลับย้อนกลับมาใหม่อีกครั้ง ห้วนคิดไปถึงเรื่องที่ผ่านมาโดยไม่ได้ตั้งใจ ภายใต้สถานการณ์ที่ควบคุมไม่ได้นี้ ดูเหมือนว่ามันจะเป็นลางสังหรณ์ชนิดหนึ่ง

“หรือจะเกิดเรื่องที่โลกเสวียนเทียน?”

วินาทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา ในสมองของหลัวซิวก็พลันปรากฏภาพใบหน้าของท่านพ่อท่านแม่ของตน รวมถึงเหยียนเยว่เอ๋อร์ เหยียนซีโรว่และคนอื่น ๆ ขึ้นมา

ณ โลกเสวียนเทียน

หญิงสาวผู้หนึ่งสวมชุดคลุมยาวสีแดงเพลิง มายังสำนักไท่เสวียน

ห้วงจักรของนางมีตราเพลิงอัคคีประทับอยู่ รูปร่างสง่างามใบหน้าสวยสะกด สีหน้านิ่งเรียบ รอบตัวแพร่กระจายไปด้วยออร่าอันทรงพลังจนไม่อาจคาดเดาได้

ภายใต้พลังอำนาจของนาง ทุกคนภายในสำนักไท่เสวียนต่างก็เกิดความหวาดกลัวไม่สงบสุข ร่างกายราวกับถูกตรึงเอาไว้ ไม่สามารถขยับตัวได้แม้เพียงเส้นขน

หลินจื่อเฟิง เหยียนเยว่เอ๋อร์และเหยียนซีโรว่ต่างก็ฝึกตนจนสำเร็จเป็นเทพมารแล้ว แต่ในเวลานี้ร่างกายกลับไม่สามารถควบคุมเอาไว้ได้เลย ภายใต้พลังงานที่สามารถชักจูงพวกเขาได้ตามใจต้องการ ทำให้พวกเขาลอยขึ้นมาและถูกตรึงอยู่ตรงหน้าหญิงสาวชุดแดง

“ยังมีจ้าวนภาอีกคน”

หญิงสาวชุดแดงพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก็ไม่ได้เห็นว่านางจะมีการเคลื่อนไหวใด ๆ เพียงแค่ใช้สายตามองจ้องเข้าไปยังสำนักเขาของสำนักศักดิ์สิทธิ์เสวียนเหมิน เฟิ่งหวูซินที่ครอบครองผลการฝึกตนแดนจ้าวนภาก็พลันหน้าถอดสีขึ้นมา อ้าแกกระอักเลือดออกมาอึกใหญ่

“นางเป็นใครกัน?”

เฟิ่งหวูซินหวาดเกรงอย่างมาก ความแข็งแกร่งของหญิงสาวชุดแดงนั้นมากเกินกว่าที่เขาจะสามารถคาดเดาได้

ตั้งแต่เริ่มจนจบ หญิงสาวชุดแดงไม่ได้เอ่ยปากอธิบายสิ่งใด นางปลดปล่อยตัวสำนึกออกมา บังคับให้พุ่งทะลุเข้าไปยังตัวหยั่งรู้ของเหยียนเยว่เอ๋อร์ เหยียนซีโรว่ รวมถึงช่าจื่อเยียนและคนอื่น ๆ เพื่ออ่านดูความทรงจำของพวกนาง

ภายในความทรงจำของพวกนาง คิ้วเรียวงามของหญิงสาวชุดแดงเลิกขึ้นเล็กน้อย