บทที่ 1589

อาจารย์ไท่ไหลบินออกไปด้วยโทษะ แต่หลังจากนั้นฝ่ามือขนาดใหญ่ที่หลอมรวมขึ้นจากโดยรัศมีเทวเจ็ดสีก็ฟาดลงมา ราวกับตบแมลงวันอย่างไรอย่างนั้น ทำมให้เขาร่วงลงมากลางอากาส และถูกกดทับในทันที!

เพียงการควบคุมค่ายใหญ่สำนักเขาของตน หลัวซิวสามารถอาศัยกระตุ้นพลังของค่ายกลระดับแปดมาตรฐานนับสิบค่าย สำแดงพลังที่เทียบเท่ากับเทียบเท่าราชาเทพช่วงปลาย!

นี่คือสมบัติล่ำค่าที่อาจารย์ไท่หยุนทิ้งไว้ให้เขา นอกจากประสบการณ์ทั้งหมด รวมถึงการสืบทอดของชิ้นส่วนตำราค่ายกลแล้ว ก็ยังมีค่ายใหญ่ระดับแปดมาตรฐานนับสิบค่ายที่ถูกหลอมรวมขึ้นเป็นค่ายใหญ่ของสำนักเขา เพื่อปกป้องหลัวซิว

“ตอนนี้ พวกเราน่าจะสามารถคุยกันดี ๆ ได้แล้ว”

ทั่วทั้งสำนักไท่ไหล มีเพียงหลัวซิวผู้เดียวเท่านั้นที่ยืนอยู่กลางอากาศ ภายใต้อำนาจกดดันของค่ายใหญ่แห่งสำนักเขา ทำให้ทุกคนต่างก็ยากที่จะหายใจออกมาได้อย่างสะดวก

อาจารย์ที่แข็งแกร่งที่สุดถูกปรามเอาไว้แล้ว ภาพนี้สั่นสะเทือนไปทั่วหัวใจของทุกคน หลัวซิวที่ยืนอยู่บนที่สูงกลางอากาศ ในวินาทีนี้เป็นราวกับเทพเจ้าที่ไร้ศัตรู ทำให้ผู้คนนับถือละยำเกรง!

อาจารย์ราชาเทพทั้งสามของสำนักไท่ไหล หลัวซิวไม่ได้สังหารทิ้ง ถึงอย่างไร ก็ยังเป็นสำนักที่อาจารย์ไท่หยุนเคยอาศัยมาก่อน

ค่ายใหญ่ของสำนักเขาถูกหลัวซิวใช้การถ่ายทอดของวิชาอาถรรพณ์ของอาจารย์ไท่หยุนยึดไปแล้ว แปรเปลี่ยนเป็นหน้ากากสีดำ ส่องประกายแสงเยือกเย็น

หน้ากากชิ้นนี้ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากการหลอมรวมของค่ายใหญ่แห่งสำนักเขา เช่นเดียวกัน ยังเป็นของขลังที่อาจารย์ไท่หยุนฝึกเซ่นออกมาจากประสบการณ์ทั้งชีวิตของเขา

เพียงแค่ต้องสวมหน้ากากชิ้นนี้ไว้ ก็ทำให้สามารถปลดปล่อยพลังที่เทียบเท่าราชาเทพช่วงปลายได้

อาศัยอำนาจของค่ายใหญ่แห่งสำนักเขา หลัวซิวรื้อค้นคลังสมบัติของสำนักไท่ไหล หยิบเอาทรัพยากรและสมบัติจำนวนมหาศาล

เขารู้ดีว่าเส้นทางโลกยุทธ์ของตนเองนั้นถูกกำหนดให้พบเจอกับความยากลำบาก จำเป็นต้องสะสมทรัพยากรและสมุนไพรเพิ่มพลังจำนวนมหาศาล ดังนั้น ภายในสำนักไท่ไหล ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้สังหารอาจารย์ทั้งสาม แต่ก็ได้ยึดเอาทรัพยากรจำนวนมหาศาลไปด้วย

หลังจากออกจากสำนักไท่ไหล เขาก็สวมหน้ากากสีดำเอาไว้ ด้วยชื่อของซิวหลัว สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งฟ้าดิน

ภายในช่วงเวลาต่อมา ทั่วทั้งโลกาดาราอุดรต่างก็พากันพูดถึงคนผู้หนึ่ง ในนามว่าซิวหลัวหน้ากากดำ